دَشتِ پَروانه‍ ‍‍‌ᥫ᭡

روزایی که بهم سخت میگذشت، بار ها یاد کارما میوفتم

او نمی‌دانست اما تمام من بود؛

-

00:00

اینجوری هم نیست که یه دفعه فراموشش کنی، مثلاً اولش روزی سی بار به یادش میوفتی و بعد میشه بیست و هشت بار بعد میشه بیست بار و هی همینجوری کم و کم میشه و یهو می‌بینی شد هر سی روزیِ یه بار، حتی گاهی گاهی از اونم رد میشه، دیگه کلا یادت نیستش... بعد یه روزی که تو اکسپلور داری بالا پایین می‌کنی، یه ریلز میبینی و ریلزه کار خودشو می‌کنه... یا تو پلی لیستت میرسه به همون آهنگ، اون وقته که باز همه چیز از اول شروع میشه انگار همین دیروز بود که دلت همون قدر براش تنگ شده بود... سی و چند بار در هر ساعت، در اصل هیچی فراموش نمیشه... زمان آروم آروم گرد و غباری روی خاطرات مینشونه که فکر می‌کنی یادت رفته اما صبح که از خواب پا میشی حالت بده نمیدونی دردت از کجا آب میخوره کافیه نسیمی از رو خاطره ای خاکش رو برداره، بعد همه چی تازه میشه همه چی میاد بیرون عین روز اول...

اگه یکمم شده مثل سگم حرفامو گوش میداد شاید الان باهم بودیم

اینجور وقتا میفهمم خیلی تنها تر از هر آدمی تو این دنیام.

دلم تیکه تیکه اس نکنه هیچ وقت نیاد؟

دلم یه بغل طولانى میخواد که توش براى همیشه بمیرم.

رفتم به قبرستان؛ گفت اگر جوانی... زود آمدی گفت اگر پیری.... دیر آمدی گفتم عاشق کسی بودم که عاشقم نبود.... گفت خوش آمدی🕊️

صورتت و آب بزن

هیچی خوبم

یزید خودت واسم روزای سخت رقم زدی

تو قول دادی تو روزای سخت کنارم باشی

خجسته چقد قشنگ گفت