شب که میشه؛

بی توجهی هر رابطه ای رو میکشه ... من هرگز به هیچکس یاد آوری نمیکنم، که به من چجوری اهمیت بده. چون لحظه ای که مجبور بشم بهت یاد بدم، چطوری ارزشم رو بدونی ، اون رابطه دیگه تموم شدست. توجهی که باید در خواستش کنی ،توجه واقعی نیست ،صدقه است و من از کسی گدایی نمیکنم چیزی که حقمه رو . حقیقت اینه که آدم ها دقیقا با کار هایی که بدون هیج اشاره ای انجام میدن،نشون میدن چقدر براشون مهمی .آدمای درست خودشون می‌فهمن _ خودشون میان سراغت _چیزای کوچیکی که هیج وقت نگفتی رو هم یادشونه ... از لحظه ای که شروع میکنی به مدیریت کردن میزان تلاش و توجه یه نفر نسب به خودت ،در واقع "سر کاری" ولی توی یه شغل بدون حقوق. آدمای واقعا با ملاحضه نیازی به توضیح ندارن. وقتی کسی برات ارزش قائله خودش حواسش هست. می فهمه لعنت عوض شده_می فهمه انرژیت فرق کرده _می فهمه یه چیزی ناراحتت کرده حتی اگه کامل درکش نکنه هم بازم باهاش آروم برخورد میکنه چون براش حفظ رابطه مهم تر از اینه که حق با اون باشه . من دیگه بحث نمیکنم. دیگه حتی کنایه هم نمی زنم‌‌. دیگه یاد آوری نمیکنم . فقط همون انرژی رو بر می گردونم. اون وقته که می فهمی اصلا رابطه ای وجود داشته؟ یا یه معامله بوده که فقط تو داشتی چیزی میدادی؟

کل روز رو غیب میشن شب پیداشون میشه میگن چیکار میکنی؟🙃 هیچ کاری نمیکنم فقط دارم علاقمو بهت از دست میدم 😇... تو چیکار میکنی؟😉