خودمو و آناناس‌احمق

فرار گاهی تنها راه نجات انسان هایی با جسمی تو خالی میباشد انکارش امکان ناپذیر است ادمی که در درون قلبی تپنده داشته باشد قبل از هر چیزی احساس طرف مقابل را حس میکند و نمی‌تواند با بی‌رحمی قلبی رو از سینه بیرون بکشد این روزها گونه هایی جدا از انسان با ویترین های زیبا و حرف های کصکلک عهد احمد میرزا یکجوری همرنگ جامعه شدند که حتی تشخیص برای من هم سخت میشود بعضاً اما این گونه های جدا از ادمیزاد که حتی معلوم نیست بته شأن از چه تباریست نشانه های واضحی دارند و در اوایل شناختی که میخواهند از آنها بدست بیاری دائم در دسترس و قابل لمسند اما به محض اینکه حس کنند ذره ای اهمیت و ارزش پیش شما پیدا کردند با پا پیاله مدفوع که در ظرف سرو خوراکاشان پر شده بود را میریزند،دوپا که دارند چهار تا دیگه هم قرض می‌کند و الفرار تو میمانی و یک فرشی پر از اغذیه برای نفرات بعد در صف انتظار دنیا به قدری فاسد و بی معنی شده که تصویری از عشق پاک در هیچ ذهنی جای ندارد و حسی بنام عشق برای مردمانش تعریف نشده انگار که با ان قرن هاست که غریبه اند و به فراموشی سپرده شده در دنیایی که عشق درونش بوی تعفن،عرق،سیگار،سکس و الکل میده من تنها روی طنابی که با موهام تنیده ام روی درخت بید مجنون گوشه حیاط نشسته ام و تاب میخورم کاش من های بیشتری وجود داشتند تنها ماندن و نجات پیدا کردن از دست این جماعت تلاش برای بقایه احساساته و هر روز این امید محو تر از قبل میشه

الو

لطفا افرادی ک حضوری باهاشون دوستم جوین نشن🤠😹☹️ https://t.me/+2lEKfWtsUJtjZjU0