جبهه رزمندگان ایران آزاد

قالیباف اوایل تیرماه: اگر به سوئیس نمی‌رفتم، ۱۲ میلیارد دلار ایران آزاد نمی‌شد همتی، رئیس کل بانک مرکزی دیشب ۲۹ مرداد ماه ۴۰۵: یک دلار هم از پول‌های بلوکه‌ شده ایران آزاد نشد!!! ما هیچ ، ما نگاه 😷🙄 @isargaran_pahlavi

نماینده مجلس: ۶ میلیارد دلار ارز به شرکت «مدیران خودرو» داده‌اند! ۶میلیارد دلار ارز دولتی در ۵سال برای مونتاژ ۴۳۰هزار لگن چینی فقط برای یک گروه! با این پول می‌شد در ایران چه ساخت؟ ۱۲ کارخانه مدرن مثل هیوندای‌عربستان باظرفیت هر کدام ۵۰هزار یا ۲ ابرکارخانه مثل تویوتا تگزاس باظرفیت ۸۰۰ هزار فاسدین برای کشور از هر جنگی ویرانگرتر و همیشه طلبکارند. ParsaeiB @mamlekate

تورج دریایی به انگلیسی نوشته: کودتای ۱۹۵۳ [= ۱۳۳۲] تاریخ ایران را عوض کرد و به انقلاب ۱۹۷۹ [= ۱۳۵۷] منجر شد. دردسرهای ما با آمریکا ۷۳ سال پیش آغاز شد. بقیه پستش هم که فارسیه. آقای دریایی، سلامُُ علیکم و رحمت‌الله. شما و همهٔ اون اساتید اشتباه می‌فرمایید. جمله انگلیسی‌تون یک بخش مهم از انگاره‌های چپ جهانیه که توسط نویسنده‌های مارکسیست تبلیغ می‌شه؛ همون اساتیدی که گفتید. جان کلام کتاب آبراهاميان هم همینه. برای این اساتید، ایران بازیچه ادبیات آمریکاستیزیه و براشون فقط مهمه کشوری با آمریکا در جنگ باشه — سرنوشت اون مردم سرسوزنی برای اون اساتید مهم نیست؛ هزینه آمریکاستیزی هم براشون مهم نیست. اینها ادبیات سیاسی برای چپ جهانی تولید می‌کنند و هر محتوایی فقط از این لحاظ براشون اهمیت داره. به عنوان کسی که در دانشنامهٔ ایرانیکا نقش دارید، بد نیست انقدر راحت در خدمت پروپاگاندای چپ جهانی قرار نگیرید. هیزم در کوره آمریکاستیزی نریزید و به جاش تفکراتی رو نقد کنید که مردم ما رو این‌چنین گرفتار جنگ و فقر کرد. به دانش تعهدی ندارید، حداقل به کسانی تعهد اخلاقی داشته باشید که همزبونتون هستند و زیر بار آمریکاستیزیِ ایدئولوژیک چند نسل هزینه دادند و الان هم سرنوشت نامعلومی دارند. برای چپ جهانی سرسوزنی اهمیت نداره ایران خرج آمریکاستیزی ایدئولوژیک‌شون بشه. ما و ایران رو هیزم قطار خودشون می‌بینند‌. از من بی‌سواد، غیردانشگاهی و گاراژدار به شما نصیحت — از برج عاج دانشگاه بیرون بیایید. @Garajetadayoni | گاراژ

🔹 بالاخره ترامپ قاطی کرد از دست آخوند: هیچ‌کس بیش از من به جمهوری اسلامی ایران فرصت بزرگی برای رسیدن به یک توافق نداده است. به‌طرزی فاجعه‌بار برای خودشان، نتوانستند از آن استفاده کنند. بنابراین، امروز اعلام می‌کنم که کوبنده‌ترین عملیات اقتصادی‌ای که تاکنون علیه هر کشوری انجام شده است، آغاز خواهد شد! این، جنگ اقتصادی و انزوا در مقیاسی بی‌سابقه خواهد بود. نیروی دریایی‌شان از بین رفته، نیروی هوایی‌شان نابود شده، کارخانه‌های نظامی‌شان اکنون به تلی از آوار تبدیل شده، پولشان بی‌ارزش است و کشورشان به مویی بند است. امروز همچنین اعلام می‌کنم که هر کشوری که به مؤسسات مالی، کسب‌وکارها، فرودگاه‌ها یا نهادهای دولتی خود اجازه دهد هر نوع راه نجاتی برای ایران فراهم کنند، خود با پیامدهای اقتصادی عظیمی روبه‌رو خواهد شد. قاچاق نفت، خطوط سوآپ، انتقال پول نقد، صرافی‌ها، ثبت کشتی‌ها، شرکت‌های پوششی — همه این‌ها باید همین حالا متوقف شوند. خودتان می‌دانید چه کسانی هستید. این یک روز دیِ اقتصادی (ECONOMIC D-DAY) خواهد بود و ما به همه متحدانمان نیاز داریم که در کنار ایالات متحده آمریکا بایستند تا تهدید ایران را منزوی و شکست دهند. این دیوانه‌ها به آخر خط رسیده‌اند و این اقدامات تاریخی آنها و توانایی‌شان برای گسترش ترور در سراسر جهان را فلج خواهد کرد. ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت. از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم. @Nejatbahrami

نجات بهرامی، تحلیلگر سیاسی، به ایران‌اینترنشنال گفت جمهوری اسلامی می‌خواهد منطقه را به زور وارد جنگ کند؛ چون نمی‌خواهد ترامپ با حفظ آرامش در منطقه، وضعیت را تا انتخابات نوامبر پیش ببرد و بعد از پیروزی، با دست بازتری به مقابله با جمهوری اسلامی برگردد. @iranintltv

جواب بی نظیر یک کودک از نسل شیک پاسارگادی ، به مجری صداوسیمای ایران ستیزان این مجری رسانه میلی ، اخیراً و در بخش اول سخنانش ابتدا مانند همه دروغ پردازان نظام خطاب به اکثریت مردم شریف ایران گفت شما بخاطر کشته شدن دانش آموزان مدرسه میناب در خیابانها شادی کردید ورقصیدید و حالا برای بمباران جنوب ایران دلسوزی میکنید ... ودرادامه در کمال وقاحت و بلاهت گفت جنوب ایران فدای جنوب لبنان !! همینقدر بی وطن و پلشت !! @isargaran_pahlavi

وطن‌پرستانِ ضدِ میهن؛ وقتی «تاب‌آوری» اسم رمزِ تحملِ ویرانی می‌شود از وقتی جولانی و نیروهایش بساط حکومت بشار اسد را در سوریه جمع کردند، ناگهان آن همه هیاهوی «دفاع از حرم» هم رنگ باخت. همان‌هایی که سال‌ها با نام حرم، هزینه حضور منطقه‌ای را توجیه می‌کردند، امروز دیگر آن شور و فریاد سابق را ندارند. سؤال ساده است: مدافع حرم بودید یا مدافع یک پروژه سیاسی؟ همین تناقض را امروز در داخل ایران هم می‌توان دید. وقتی پای خرابی، حادثه، جان سرباز، کارگر و مردم عادی وسط می‌آید، یک لشکر توجیه‌گر با واژه‌های شیک از راه می‌رسد: «تاب‌آوری»، «شرایط حساس»، «حفظ زیرساخت»، «مصلحت کشور» و «نباید دشمن را شاد کرد». انگار مردم باید تا ابد هزینه بدهند تا مدیران ناکارآمد و شبکه‌های رانتی مجبور نباشند پاسخ‌گو باشند. «زیرساخت‌بازها» عاشق زیرساخت نیستند؛ مشکل از جایی شروع می‌شود که حفظ سازه از حفظ انسان مهم‌تر می‌شود. زیرساخت برای مردم ساخته می‌شود، نه مردم برای زیرساخت. اگر نتیجه یک سیاست، فرسودگی، ناامنی و تلفات مداوم باشد، تقدیس کلمه «زیرساخت» چیزی را عوض نمی‌کند. از آن مضحک‌تر، جماعتی هستند که «تاب‌آوری» را فضیلت ملی معرفی می‌کنند. تاب‌آوری اگر به معنای توان جامعه برای عبور از بحران باشد ارزشمند است؛ اما وقتی معنایش این شود که مردم گرانی، فساد، رانت، سوءمدیریت و خطر را تحمل کنند و سؤال هم نپرسند، دیگر تاب‌آوری نیست؛ عادی‌سازیِ فلاکت است. کنار اینها کاسبان اقتصاد رانتی ایستاده‌اند؛ کسانی که از بحران برای مردم نسخه صبر می‌پیچند اما خودشان از همان بحران فرصت، قرارداد، امتیاز و ثروت بیرون می‌کشند. برای مردم «مقاومت» می‌ماند و برای حلقه‌های نزدیک به قدرت، سهم سفره. و بعد نام این وضعیت را «وطن‌پرستی» می‌گذارند. وطن‌پرستی بدون حرمت جان ایرانی، فقط یک شعار توخالی است. کسی که برای یک پروژه فرامرزی فریاد می‌زند اما مقابل رنج و مرگ ایرانی دنبال توجیه می‌گردد، باید توضیح دهد دقیقاً از کدام وطن دفاع می‌کند. دلسوزی برای میناب، سرباز، کارگر و مردم را با شعار نمی‌شود ثابت کرد. معیار، رفتار است. همان‌طور که فروکش‌کردن تب «مدافع حرم» پرسش‌های بزرگی درباره شعارهای دیروز ایجاد کرد، امروز هم تاریخ از جماعتِ توجیه‌گر خواهد پرسید: وقتی ایران هزینه می‌داد، شما مدافع ایران بودید یا مدافع وضع موجود؟ ایران به تقدیس رنج احتیاج ندارد؛ به پاسخ‌گویی احتیاج دارد. تاب‌آوری مردم نباید بیمه‌نامه ناکارآمدی و  نجات حکومت کثافتکاران باشد   پاینده ایران جاوید شاه #پایان_جمهوری_ننگین_اسلامی #ایران_را_پس_میگیریم 👉 @AM_Movahed  @osargaran_pahlavi

🛑خبر فوری و جالب! : 🔰دولت فرانسه،  نیلوفر شادمهری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی را از این کشور اخراج کرد.... اگرچه  این اقدام فرانسه واکنش متقابل به اخراج دو دیپلمات آنها توسط جمهوری اسلامی است ، اما درعیت حال میتواند آغاز گامهای مثبت جامعه جهانی در بایکوت کردن نظام جمهوری اسلامی و توانمند سازی مخالفین نظام ، که اکثریت مردم ایران  هستتد ، باشد... #سقوط_حکومت_اشغالگر_ایران @isargaran_pahlavi

🛑خبر فوری و جالب! : 🔰دولت فرانسه،  نیلوفر شادمهری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی را از این کشور اخراج کرد.... اگرچه  این اقدام فرانسه واکنش متقابل به اخراج دو دیپلمات آنها توسط جمهوری اسلامی است ، اما درعیت حال میتواند آغاز گامهای مثبت جامعه جهانی در بایکوت کردن نظام جمهوری اسلامی و توانمند سازی مخالفین نظام ، که اکثریت مردم ایران  هستتد ، باشد... #سقوط_حکومت_اشغالگر_ایران @isargaran_pahlavi

سخنان مهم و  جالب توجه جناب آقای مهدی  تدینی ( نویسنده ومترجم) در خصوص ترانه جدید داریوش اقبالی با نام توهم توطئه و نظرات بسیاری از مردم در خصوص این ترانه ونمونه موضعگیری های برخی سلبریتی های وسط باز ! @isargaran_pahlavi

من یک دیکتاتور هستم! فی الواقع همه ی ما یک دیکتاتور درون داریم ، بعضی به آن تسلیم و بعضی بر آن مسلط شده ایم. داشتم در خلوتی نیمه شب شهر پرسه میزدم و «نو اندیشی دینی و بازگشت به ایدئولوژی» را گوش میکردم و در موازاتش فکر... تمامش هشت دقیقه بود اما خیلی بیشتر از هشت دقیقه مرا به فکر وا داشت. یقه ی خود را سفت گرفته بودم که ببین ، مهدی نصیری با وجود اهانت ها ، مقابله به مثل نکرد و معقول و لطیف دفاع کرد و چه و چه... و تو عصیانگرانه و بی محابا در دلنوشته ها درشت بار این و آن میکنی! انسان ممکن الخطاست دیگر ، البته که دیکتاتور درونم میگوید خطا نکردی. من هنوز نتوانستم مثل مهدی های نصیری بر دیکتاتور درونم چیره شوم. هنوز به حرف اویم ، شاید باید پا به سن بگذارم تا بدانم! نمیدانم! ممکن است هم شیوه ی ایشان درست باشد ، هم کارِ من. ایشان شاید حرمت دوستان سابق یا سلام و علیک قدیم را نگاه میدارد ، شاید هم امید به روشن شدن و اقناع و اصلاح آنان دارد. من اما فکر میکنم ، اصلاح طلبی که با تجربه ی این حجم از اتفاقات ، امروز متوجه نشده که ساختار و رفتار حکومت قابل اصلاح نیست ، هر که میخواهد باشد ، گران ترین ارزانِ بازار سیاست است. انتقاد کند میگویم سوپاپ است ، دفاع کند میگویم عمله ی دستگاه سرکوب است. در بهترین و محترمانه ترین حالت اصلاح طلب را فردی بیش از حد خوشبین میدانم که میخواهد کاری کند اما جز تلف کردن فرصت های سیاسی و معطل نگاه داشتن ملت کاری نکرده و درک درستی از وضعیت موجود ندارد که وقتی پای ایدئولوژی میان باشد ، اصلاحات بی معنیست... حکومت حاکم قتل کرده ، تجاوز کرده ، دزدی کرده ، نکرده؟؟ دیگر باید چه میکرد که بدان نقطه برسیم که حرمتی ندارد؟ امروز جهت دوتاست ، یا له حکومت خونخوار یا علیه آن... چه فرقی میکند پشت وینچستر به ملت شلیک کنی یا پشت میکروفون ماله کشی؟ پزشکی باشی که علت مرگها را بیماری زمینه ای اعلام کنی ، یا خلبانی با سی سال سابقه باشی و بگویی چنین اتفاقی امکان ندارد ، نخبه ای باشی که با علمت کمک کنی سلاح کشتار جمعی بسازند ، یا یک تئوریسین باشی که توانت در راستای کنترل و سرکوب روانی مردم استفاده شود... میبینی دوست من؟ در هر لباس و جایگاهی میتوان بی شرافت بود. دیکتاتور درونم میگوید وقتی کار حکومت با مردم به چنین جنایاتی رسیده ، حرام تر از دشنام دادن هم حلال است. راستش دیکتاتور درونم را دوست دارم ، میگوید امروز زمان نفهمیدن نیست ، میگوید تکلیف روشن است. من هم انسان را دوست دارم ، از هر مرز جغرافیایی که باشد ، هموطن را بیشتر... اما یادم نمیرود که بین همین هموطنان هم افراد فاقد وجدانی زندگی میکنند ، مثل همان عضو دستگاه سرکوب ، مثل همان پزشک و خلبان! اینها که از آسمان نیامدند، از خود مایند! دیکتاتور ها همیشه بد نیستند ولی تا دلت بخواهد جمهوریت اسلامی بد بود. دیکتاتوری که برای ملتش رفاه و آرامش و عزت بخواهد دیکتاتور خوبی است و انتخاب من! وتنها نقد من به شاهزاده ی شریف ، دیکتاتور نبودن اوست... ✍هویدا. @isargaran_pahlavi

مهدی نصیری : من اون زمان نوجوان بودم و نمی فهمیدیم ولی بزرگترها هم نمی فهمیدند. @iraneazadvaabad

۲۸ مرداد، مصدق و نسل شیک پاسارگادی 📝 مهدی سلیمی زنده یاد مانوک خدابخشیان در یکی از صحبت هاشون چند سال قبل پیش بینی میکرد که این نسل شیک از بلای ۲۸ مرداد و مصدق هم عبور می کند. در مورد مصدق، برکناری او و رابطه اش با شخص شاه سخن بسیار گفته شده است اما چیزی که اکنون برای من جالب است نه روایت تاریخی این قضیه بلکه مواجه کنونی جامعه با آن است. مصدق که دیرزمانی قهرمان جریان روشنفکری و توده هایی از مردم بود اما در نظر نسل کنونی حتی فاقد ارزش پرداخته شدن است این نسل را من بیش از هر چیزی در دی ماه سال پیش شناختم و خوشحالم بابت آشنایی عمیقی که با آینده سازان ایران پیدا کردم. نسلی که زندگی را بسیار دوست دارد اما از مرگ هم نمی هراسد. آنها آنچه انتخاب کرده اند زندگی است نه ایدئولوژی. برای اینانی که بهتر از همه ما زیستن را بلدند هیچ نمادی ارزنده تر از شاه نیست. آنان تحمل فلاکت را ندارند به تحقیر تن نمی‌دهند و یا آنگونه که میخواهند زندگی می کنند یا در راه به دست آوردنش از مردن هراسی ندارند. نسلی بی باک که مطلقا ریاکاری نمی‌داند و من در تمام روزهای خیزش دی ماه در سه شهر ایران مرتب به احترام شجاعتشان تعظیم کردم بی جهت نیست که رژیم تمام تلاشش را بکار برده در از بین بردن این نسل و اینکه امتداد نسل ها در ایران را از بین برده و قصد دارد بعد از نسل کشی، جمعیت طاعون زده و ایدئولوژیک امت اسلامی را جایگزین کند‌. نسل شیک پاسارگادی این نسل بی پروای زیبا و این قهرمانان زندگی دان را همه باید کمک کنیم تا به رویای ایران زیبا برسند‌. گند نسل پنجاه و هفتی را ریشه کن کنیم و به تماشای ایران ساخته شده توسط این نسل V بنشینیم. من اگر از این نسل بودم مهم ترین کاری که میکردم این بود با اندک هم نسل های خود که تحت تاثیر رژیم هستند صحبت میکردم و همتم را بر همراهی آنان با خودمان میگذاشتم زیرا حیف است حتی یک نفر از نسل نور هوادار تاریکی بماند. @isargaran_pahlavi

«اتحاد علیه مهره‌های رژیم اسلامی ایران» با انتشار بیانیه‌ای در شبکه اجتماعی ایکس، «به‌شدت سوءقصد گزارش‌شده» به فؤاد پاشایی، دبیرکل حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات)، در لس‌آنجلس را محکوم کرد. این گروه تاکید کرد: «یک مخالف سیاسی ایرانی نباید صرفا به دلیل سخن گفتن علیه جمهوری اسلامی، نگران جان خود باشد؛ نه در تهران، نه در اروپا و قطعا نه در ایالات متحده.» در این بیانیه آمده است ایالات متحده نباید به «شکارگاهی برای کسانی تبدیل شود که قصد دارند مخالفان ایرانی را خاموش کنند.» این گروه از پلیس لس‌آنجلس، اف‌بی‌آی و دیگر نهادهای فدرال مرتبط خواست درباره این حمله، از جمله احتمال دخالت یک دولت خارجی، تحقیقات کامل و شفافی انجام دهند. این گروه تاکید کرد: «اگر شواهد نشان دهد جمهوری اسلامی یا نیروهای نیابتی آن در این حمله نقش داشته‌اند، همه افراد دخیل، از آمران تا عاملان و کسانی که اجرای آن را در خاک آمریکا تسهیل کرده‌اند، باید پاسخگو شوند.» در پایان بیانیه آمده است: «سرکوب فرامرزی باید پیامد داشته باشد. مخالفان جمهوری اسلامی باید بتوانند آزادانه زندگی و سخن بگویند، بدون آن‌که نگران دسترسی حکومت به آنها در آمریکا باشند.»

حزب مشروطه ایران از سوءقصد به جان فواد پاشایی، دبیرکل این حزب، در لس‌آنجلس خبر داد. به گفته منابع مطلع، مهاجمان پس از قطع دوربین‌های مداربسته منزل شخصی پاشایی به او حمله کردند. او در پی این حمله به بیمارستان منتقل شده و هم‌اکنون در بخش مراقبت‌های ویژه بستری است. گزارش نیلوفر منصوری، خبرنگار ایران‌اینترنشنال، و گفت‌وگوی او با آرش رازی، عضو حزب مشروطه ایران @iranintltv

دریا صفایی، نماینده پارلمان بلژیک: سوءقصد به جان فؤاد پاشایی، دبیرکل حزب مشروطه ایران، خبری نگران‌کننده است که نشان‌دهنده نبود امنیت جانی برای فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی است. دریا صفایی: جمهوری اسلامی همواره در پی ترور شخصیت‌های اپوزیسیون ایران بوده است و تا زمانی که این حکومت وجود دارد، جهان روی آرامش نخواهد دید. ما در کنار این مرد استوار و خانواده محترمش ایستاده‌ایم و برای او آرزوی بهبودی هرچه سریع‌تر داریم. @isargaran_pahlavi

دریا صفایی، نماینده پارلمان بلژیک: سوءقصد به جان فؤاد پاشایی، دبیرکل حزب مشروطه ایران، خبری نگران‌کننده است که نشان‌دهنده نبود امنیت جانی برای فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی است. دریا صفایی: جمهوری اسلامی همواره در پی ترور شخصیت‌های اپوزیسیون ایران بوده است و تا زمانی که این حکومت وجود دارد، جهان روی آرامش نخواهد دید. ما در کنار این مرد استوار و خانواده محترمش ایستاده‌ایم و برای او آرزوی بهبودی هرچه سریع‌تر داریم. @isargaran_pahlavi

آن سقوط انسانیت و انحطاط اخلاقی که رژیم سال‌ها در پی گسترش آن در جامعه بود، امروز به‌وضوح در  به‌اصطلاح سلبریتی‌هایش دیده می‌شود. مشتی نوکیسه، پوچ، خائنِ دستمال به دست . @isargaran_pahlavi

.۲۸مرداد، کودتا یا قیام ملی؟ ✍زنده یادبیژن اشتری نویسنده ومترجم در این هفت دهه‌ای که از واقعهٔ بیست‌و‌هشت مرداد می‌گذرد سؤال اصلی این بوده که این واقعه کودتا بود یا قیام ملی؟ اما من می‌خواهم در اینجا سؤال دیگری مطرح کنم: اگر دکتر مصدق در بیست و هشت مرداد هزار‌و‌سیصد‌وسی‌و‌دو از صحنهٔ سیاست ایران حذف نمی‌شد و توفیق می‌یافت که به حکومت خود ادامه دهد چه بر سر ایران می‌آمد؟ دوستداران دکتر مصدق و کلاً دموکراسی‌خواهان معتقدند که یک نظام دموکراتیک ملی در ایران برقرار می‌شد و کشور در مسیر آزادی و رفاه قرار می‌گرفت. به نظرم این دیدگاه بیش از حد خوشبینانه است. برقراری یک حکومت دموکراتیک در ایران آن زمان به‌نظرم ناممکن بود. دموکراسی پیش‌شرط‌هایی دارد که در ایران هفتاد سال پیش مطلقا  فراهم نبود. خود دکتر مصدق هم بیش از آن که سیاستمداری دموکرات باشد سیاستمداری انگلیس‌ستیز بود و محبوبیتش هم در واقع بیشتر به خاطر همین به اصطلاح استعمارستیزی‌اش بود تا دموکراسی‌خواهی‌اش. حالا فرض کنید مصدق موفق می‌شد شاه را کنار بزند و حاکم کشور شود. بیایید به صحنهٔ سیاسی کشور در آن زمان نگاه کنیم: حزب توده بی‌هیچ شک و تردیدی قدرتمندترین تشکل سیاسی در کشور است. این حزب با سازماندهی قوی در سراسر کشور نه تنها در بین مردم و کارگران بلکه در بین روشنفکران بیشترین طرفدار را دارد. هیچ عرصهٔ اجتماعی و سیاسی نیست که حزب در آن نفوذ نکرده باشد. از همهٔ این‌ها مهم‌تر ، سازمان مخفی نظامی حزب در ارتش بسیار قدرتمند است؛ حداقل هفتصد افسر توده‌ای تحت حمایت شوروی در این سازمان عضویت دارند . این در حالی است که نیروهای ملی متفرقند.

با توجه به همهٔ این واقعیت‌ها، مصدق فقط در صورتی می‌توانست به حکومت خود ادامه دهد که با حزب توده وارد یک حکومت ائتلافی شود و حتماً می‌دانید که حکومت ائتلافی اولین شگرد غصب قدرت توسط کمونیست‌هاست. به احتمال زیاد در ابتدا چند منصب وزارتی غیر مهم به حزب توده داده می‌شد اما پس از مدتی، به دلیل آشوب‌ها و آشفتگی‌هایی که توده‌ای‌ها در کشور به وجود می‌آوردند (شگرد دوم کمونیست‌های آمادهٔ غصب قدرت) مناصب کلیدی کابینه به توده‌ای‌ها داده می‌شد و نهایتاً خود  مصدق هم کنار زده می‌شد و حکومت کمونیستی ایران برقرار می‌شد. ناگفته پیداست که سازمان مخفی نظامی حزب هم گسترش بیشتری می‌یافت و همزمان کلیت ارتش و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی را هم مال خود می‌کرد و خلاصه نهایتاً ایران تبدیل می‌شد به یکی از اقمار اتحاد شوروی؛ و خب شما بهتر از من می‌دانید که این همسایهٔ شمالی ما همیشه به تمامیت ارضی ما بدترین آسیب‌ها را زده است و چشم طمع به خاک ما داشته و باقی قضایا...

 ✍🏻بیژن اشتری نویسنده و‌ مترجم @isargaran_pahlavi

۲۸ مرداد ، کودتا یاقیام ملی ✍🏻زنده یاد بیژن اشتری نویسنده و‌ مترجم در این هفت دهه‌ای که از واقعهٔ بیست‌و‌هشت مرداد می‌گذرد سؤال اصلی این بوده که این واقعه کودتا بود یا قیام ملی؟ اما من می‌خواهم در اینجا سؤال دیگری مطرح کنم: اگر دکتر مصدق در بیست و هشت مرداد هزار‌و‌سیصد‌وسی‌و‌دو از صحنهٔ سیاست ایران حذف نمی‌شد و توفیق می‌یافت که به حکومت خود ادامه دهد چه بر سر ایران می‌آمد؟ دوستداران دکتر مصدق و کلاً دموکراسی‌خواهان معتقدند که یک نظام دموکراتیک ملی در ایران برقرار می‌شد و کشور در مسیر آزادی و رفاه قرار می‌گرفت. به نظرم این دیدگاه بیش از حد خوشبینانه است. برقراری یک حکومت دموکراتیک در ایران آن زمان به‌نظرم ناممکن بود. دموکراسی پیش‌شرط‌هایی دارد که در ایران هفتاد سال پیش مطلقا  فراهم نبود. خود دکتر مصدق هم بیش از آن که سیاستمداری دموکرات باشد سیاستمداری انگلیس‌ستیز بود و محبوبیتش هم در واقع بیشتر به خاطر همین به اصطلاح استعمارستیزی‌اش بود تا دموکراسی‌خواهی‌اش. حالا فرض کنید مصدق موفق می‌شد شاه را کنار بزند و حاکم کشور شود. بیایید به صحنهٔ سیاسی کشور در آن زمان نگاه کنیم: حزب توده بی‌هیچ شک و تردیدی قدرتمندترین تشکل سیاسی در کشور است. این حزب با سازماندهی قوی در سراسر کشور نه تنها در بین مردم و کارگران بلکه در بین روشنفکران بیشترین طرفدار را دارد. هیچ عرصهٔ اجتماعی و سیاسی نیست که حزب در آن نفوذ نکرده باشد. از همهٔ این‌ها مهم‌تر ، سازمان مخفی نظامی حزب در ارتش بسیار قدرتمند است؛ حداقل هفتصد افسر توده‌ای تحت حمایت شوروی در این سازمان عضویت دارند . این در حالی است که نیروهای ملی متفرقند.

با توجه به همهٔ این واقعیت‌ها، مصدق فقط در صورتی می‌توانست به حکومت خود ادامه دهد که با حزب توده وارد یک حکومت ائتلافی شود و حتماً می‌دانید که حکومت ائتلافی اولین شگرد غصب قدرت توسط کمونیست‌هاست. به احتمال زیاد در ابتدا چند منصب وزارتی غیر مهم به حزب توده داده می‌شد اما پس از مدتی، به دلیل آشوب‌ها و آشفتگی‌هایی که توده‌ای‌ها در کشور به وجود می‌آوردند (شگرد دوم کمونیست‌های آمادهٔ غصب قدرت) مناصب کلیدی کابینه به توده‌ای‌ها داده می‌شد و نهایتاً خود  مصدق هم کنار زده می‌شد و حکومت کمونیستی ایران برقرار می‌شد. ناگفته پیداست که سازمان مخفی نظامی حزب هم گسترش بیشتری می‌یافت و همزمان کلیت ارتش و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی را هم مال خود می‌کرد و خلاصه نهایتاً ایران تبدیل می‌شد به یکی از اقمار اتحاد شوروی؛ و خب شما بهتر از من می‌دانید که این همسایهٔ شمالی ما همیشه به تمامیت ارضی ما بدترین آسیب‌ها را زده است و چشم طمع به خاک ما داشته و باقی قضایا...

✍🏻بیژن اشتری نویسنده و‌ مترجم