جبهه رزمندگان ایران آزاد

و دفعه بعد که کسی با افتخار گفت: «اگر ما را شکست دادی، پس با کی داری می‌جنگی؟» قبل از اینکه ذوق‌زده شوی، یک سؤال ساده‌تر بپرس: «آقای دیکتاتور و فریبکار ، اول بگو معیار شکست و پیروزی چیست؛ بعد برایمان معما طرح کن.» @AM_Movahed  @isargaran_pahlavi

بچه‌شیعه! قبل از ایمان آوردن به موشک، یک‌بار حساب کن ✍امیر موحد رزمنده جنگ ایران و عراق نقل‌قولی به حسین طائب نسبت داده شده است: «ترامپ! اگه می‌گی ما رو شکست دادی، پس با کی داری می‌جنگی؟» اگر نقل دقیق باشد، جمله در نگاه اول قرار است حکم «کیش و مات» را داشته باشد؛ بچه‌شیعه بشنود، سینه جلو بدهد و بگوید: دیدی چه جوابی داد؟ آمریکا قفل کرد! فقط یک مشکل کوچک وجود دارد: منطق. شکست خوردن در یک نبرد، عملیات یا مرحله‌ای از جنگ به معنی محو شدن طرف شکست‌خورده نیست. اگر چنین قاعده‌ای در تاریخ وجود داشت، هر کشوری بعد از نخستین شکست نظامی باید همراه پرچم و جمعیتش از روی نقشه پاک می‌شد. اما هدف چنین جمله‌ای الزاماً تحلیل جنگ نیست؛ تولید چند ثانیه احساس پیروزی برای مخاطبی است که از قبل آماده باور کردن آن شده است. اینجاست که ماجرا از یک شوخی سیاسی فراتر می‌رود. سال‌هاست دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی هنری عجیب در حسابداری پیروزی پیدا کرده است: موشک به هدف بخورد، پیروزیم؛ رهگیری شود، دشمن را مجبور کرده‌ایم موشک گران‌قیمت مصرف کند، باز پیروزیم؛ دشمن حمله را متوقف کند، از ما ترسیده؛ ادامه دهد، معلوم می‌شود نتوانسته ما را شکست دهد! در این دفتر حساب، ستون «شکست» ظاهراً از کارخانه چاپ نشده است. ولی سؤال مهم‌تر این است که چرا بخشی از مخاطبان مذهبی چنین روایتی را این‌قدر آسان می‌پذیرند؟ از نگاه یک سکولار پادشاهی‌خواه، پاسخ صرفاً این نیست که «جمهوری اسلامی، تشیع خوب و بی‌گناه را مصادره کرده است». چنین توضیحی بیش از حد ساده است. جمهوری اسلامی در خلأ متولد نشد. تشیع ، فرهنگ تقدس‌بخشی به رهبر دینی، مفهوم تکلیف، شهادت‌طلبی، حق و باطل مطلق، انتظار و حکومت دینی از مصالح فکری مهمی بودند که روحانیت درغگو  توانست با قرائت خاص خود از آنها یک نظام سیاسی بسازد. این البته به این معنی نیست که هر شیعه‌ای طرفدار جمهوری اسلامی است یا هر قرائتی از تشیع الزاماً به ولایت فقیه ختم می‌شود. میلیون‌ها انسان مذهبی می‌توانند مخالف حکومت دینی باشند. اما از آن طرف هم نمی‌شود رابطه تاریخی و ایدئولوژیک میان تشیع سیاسی و ساختار جمهوری اسلامی را با یک جمله «اینها از دین سوءاستفاده کردند» پاک کرد. و درست همین‌جا «بچه‌شیعه سیاسی» باید یک سؤال ناراحت‌کننده از خودش بپرسد: چرا من این‌قدر آماده‌ام یک ادعای سیاسی را به‌جای سنجیدن، باور کنم؟ اگر یک فرمانده یا مقام امنیتی جمله‌ای حماسی گفت، چرا باید احساس مذهبی پیش از عقل نقاد وارد میدان شود؟ چرا موشک باید تبدیل به نشانه حقانیت شود؟ چرا شکست یا پیروزی نظامی باید به ایمان گره بخورد؟ چرا نقد «محور مقاومت» برای بعضی‌ها تقریباً بوی ضدیت با  مقدسات می‌دهد؟ اینجاست که ایدئولوژی می‌تواند به‌جای آگاهی، فیلتر آگاهی شود: اطلاعاتی که ایمان سیاسی را تقویت می‌کند پذیرفته می‌شود و اطلاعات ناسازگار با آن یا توطئه است، یا جنگ روانی دشمن، یا محصول «غرب‌زدگی». بعد بچه‌شیعه با چند کلیپ موشکی به خواب می‌رود و صبح با این اطمینان بیدار می‌شود که امپراتوری‌های جهان شب گذشته دوباره از وحشت «اقتدار» او نخوابیده‌اند! طنزش خنده‌دار است؛ نتیجه سیاسی‌اش نه. چون هزینه این جهان‌بینی را فقط همان مخاطب ایدئولوژیک نمی‌پردازد. کل ایران پرداخت می‌کند. ما سکولارهای پادشاهی‌خواه دقیقاً در همین نقطه اعتراض داریم: نمی‌خواهیم سرنوشت یک ملت، اقتصادش، امنیتش و آینده فرزندانش گروگان جنگ‌های ایدئولوژیک و تصور یک حکومت از رسالت مذهبی و تاریخی خودش باشد. و مقصودمان هم این نیست که به مخاطب شیعه بگوییم: «همه اعتقاداتت عالی است، فقط جمهوری اسلامی را کنار بگذار.» نه؛ نقد باید یک قدم عمیق‌تر برود. در ایران سکولار آینده، شیعه می‌تواند شیعه بماند، بی‌دین می‌تواند بی‌دین باشد و منتقد تشیع نیز باید بتواند آزادانه تشیع را نقد کند؛ هیچ‌کدام حق ندارند عقیده خود را به قانون اجباری برای دیگری تبدیل کنند. این همان مرزی است که جمهوری اسلامی از ابتدا شکست. پس خطاب به بچه‌شیعه‌ای که هنوز هر بیانیه نظامی را با هیجان بازنشر می‌کند: یک بار به‌جای پرسیدن «دشمن چه گفت؟»، از کسانی که چهار دهه است به نام مقدسات حکومت می‌کنند سؤال کن: هدفتان چه بود؟ هزینه‌اش چقدر شد؟ چه چیزی به دست آوردید؟ زندگی ایرانی بهتر شد یا بدتر؟ اگر جواب این سؤال‌ها دوباره «شهادت»، «تکلیف»، «مقاومت»، «دشمن» و «پیروزی الهی» بود، شاید وقتش رسیده باشد خود دستگاه فکری‌ای را که پاسخ‌ها را تولید می‌کند هم زیر سؤال ببری. چون مشکل فقط این نیست که چه کسی تو را فریب می‌دهد؛ مهم‌تر این است که چه باوری در ذهن تو، فریب را باورپذیر می‌کند.

زندگی متفاوت مجری های صداوسیما زندگی جلو دوربینی و زندگی پشت دوربینی!! سامان گوران ۲۶ مرداد ۱۴۰۴ در صداوسیما: نمیزاریم آب خوش از گلوی اسرائیلیا پایین بره. ما مردم کاری به زندگی شخصی این مجری تقلید صدا نداریم و این فیلم عروسی فوق لاکچری سامان گوران را هم کسی مخفیانه پخش نکرده بلکه خود او در پیج شخصی اش باشتراک گذاشته . اما آنچه دردناک ومایه تاسف است ، اوج ریاکاری و تظاهر حکومت و حامیان آن است ... که در منظر عموم یک چیز میگویند و چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند ! وصدالبته در حکومتی که مراسم مجلل واشرافی عروسی فرزندان بزرگان انقلاب از سردارانی چون شمخانی وقالیباف گرفته تا الباقی مسئولین ریز ودرشت منتشر شده ، دیگر انتظاری از یک باصطلاح سلبریتی نمیتوان داشت ! راستی یک نکته جالب دیگر این است که اکثر این افراد هنربند عجیب عادت کرده اند ژست های دروغین مستضعف نمایی بگیرند و به محض آنکه دوربین رسمی ببینند ، میگویند ما هنوز مستاجر هستیم و دولت هم هیچ کمکی به ما نمیکند !!! کاش هموطنانی که هنوز فالوور سلبریتی های بی مقدار و حقیر هستند ، بیشتر هشیار باشند . @isargaran_pahlavi

🔺📢 نارضایتی در بین پرسنل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به شدت افزایش پیدا کرده است و پرسنل که آه در بساط ندارند، علنی با در ویدیوهای کوتاه ابراز نارضایتی می‌کنند. دراین ویدئو یک پرسنل جوان کادر انتظامی با اعتراض به گرانی‌ها می‌گوید حقوق ۲۶ میلیون تومان کفاف زندگی من را نمی‌دهد، وای به حال مردم! وقتی هم اعتراض کنیم انگ می‌چسبانند و می‌گویند «تروریست».! او تأکید می‌کند وقتی با لباس یونیفرم در خیابان تردد می‌کند، مردم با نفرت به نظامی‌ها نگاه می‌کنند.! البته انتظار بحق مردم از این نظامیان این است که حال که خودشان فشار شدید بر مردم را درک ولمس کرده اند ، یا دست از همکاری با نظام بکشند ویا در هنگام اعتراضات بحق مردم بسوی آنها شلیک نکنند #تورم #نیروی_انتظامی #اعتراضات_سراسری #گرانی @isargaran_pahlavi

آن سوی پنهانِ نقشه‌ی قدرت که پشت آپارتمان‌ ۳۶ میلیون پوندی در انگلستان پنهان شده. اگر ما را متهم به توهم توطئه نمی‌کنید باید بگوییم جمهوری اسلامی بدون کمک روباه پیر اینهمه دوام نمی‌آورد. خبر مصادره و فروش دو ملک فوق‌مجلل در یکی از گران‌ترین نقاط لندن که به شبکه‌ی مالی مرتبط با مجتبی خامنه‌ای نسبت داده شده‌اند، به‌خودی‌خود اصلأ خبر مهم این ماجرا نیست. خبر، معماری مالی‌ای است که می‌تواند میلیون‌ها پوند را به آن سوی جهان ببرد، آن را به املاکی در نقاط فوق‌گران تبدیل کند، انواع نام‌ها را روی انواع سندها بنشاند و میان «صاحب قانونی» و «صاحب قدرت» آن‌قدر فاصله‌ی اسنادی و کاغذی بیندازد که برای پیدا کردن نسبت میان این دو، دولت‌ها، نهادهای تحریم و روزنامه‌نگاران تحقیقی ناچار شوند سال‌ها مسیر شرکت‌ها، واسطه‌ها و دارایی‌ها را یکی‌یکی دنبال کنند و بالاخره برسند به جایی که خدا قبلاً در پیچ‌وخم‌هایش گم شده بود! اینجاست که باید یک سؤال ساده پرسید: آیا یک دیکتاتوری واقعاً می‌تواند بدون کمک قدرتی دیگر و به‌تنهایی اینهمه فاسد باشد؟ یک ساختار دیکتاتوری می‌تواند به راحتی در کشور خودش بدزدد.اما برای آنکه حاصل آن فساد را از تهران به کنزینگتون برساند و به ملکی چندمیلیون‌پوندی تبدیل کند، هیچ عقل سلیمی باور نمی‌کند که به تنهایی بتواند. از اینجا به بعد عقل می‌گوید باید این زنجیره‌ی فاسد را آنجا یعنی در انگلستان دنبال کرد. این پول هنگفت چگونه منتقل شد؟ چرا ۴٧ سال است که کسی منشأ پول را بررسی نکرده بود؟ و مهم‌تر از همه: چه کسی در ساختار قدرت انگستان می‌دانست و دم نزد؟ فساد جمهوری اسلامی فقط داستان پولی نیست که از ایران خارج شده؛ داستان زیرساختی هم هست که در آن سوی مرز توانسته آن پول را بپذیرد، منتقل کند، تبدیل کند و سال‌ها در خود نگه دارد. و درست همین‌جاست که پای روباه پیر به این داستان باز می‌شود. با سؤال‌هایی بسیار ساده‌ و جدی‌: چگونه چنین شبکه‌ای توانسته در قلب یکی از مهم‌ترین نظام‌های مالی و حقوقی جهان، املاکی با چنین ارزشی داشته باشد و سال‌ها فعالیت کند، تا سرانجام همان دولت بریتانیا در سال ۲۰۲۵ علی انصاری را تحریم کند؟ این فاصله‌ی زمانی از همه بیشتر شایسته‌ی تحقیق است. اگر اتهام «توهم توطئه» نمی‌زنند یک سؤال دشوارتر بپرسیم: در تمام این سال‌ها انگستان چه منفعتی در ندیدن آن داشت؟ تمام این ۴٧ سال اگر جرات داشتی این سوال‌ها را بپرسی فوری یک عبارت آشنا می‌خورد توی صورتت: «توهم توطئه.» باز هم انگلیس؟ باز هم دست‌های پشت پرده؟ و با تحقیر می‌خندیدند. که هاهاهاها ، باز هم خیال کرده‌اید همه به هم وصل‌اند؟ با اینکه امروز خود دولت‌های غربی ازجمله کسانی در ساختار قدرت ‌شان، برای توصیف این ساختارها از واژه‌ی «شبکه‌ی فاسدان» استفاده می‌کنند. کسانی که انگ «توهم توطئه» می‌زنید بگویید نقش کشورهای میزبان، و مشخصاً بریتانیا، در امکان‌پذیر شدن این معماری مالی تا خرخره فاسد، چه بوده است؟ اگر امروز می‌دانید، دیروز چه می‌دانستید؟ اگر نمی‌دانستید، چرا نمی‌دانستید؟ چرا انگلیس بر اینهمه فسادی که الان دارد جارش می‌زند، تا حالا چشم بسته بود؟ آن هم آگاهانه. این‌ها توهم توطئه نیستند. سؤال‌اند. دموکراسی‌ای که از یک ایرانی برای هر ادعایی سند می‌خواهد، باید تحمل کند که همان ایرانی درباره‌ی عملکرد نهادهای خودش نیز سند بخواهد. در روزگار قدرت‌های شبکه‌ای، فقط دنبال دزد نگردید. دنبال شبکه‌ای بگردید که دزدی را به ثروت، ثروت را به امنیت و امنیت را دوباره به قدرت تبدیل می‌کند و با آن باعث دوام این حکومت مردم‌کُش می‌شود. لطفاً دفعه‌ی بعد که کسی خواست این پرسش‌ها را بپرسد، با تمسخر نگویید: «توهم توطئه» بلکه فراخوان عقل بدهید.  خطوط را دنبال کنید. تا نقشه کامل شود. نقشه‌ی واقعی قدرت و شاید روزی که همه‌ی این خطوط را روی یک نقشه بکشیم، تازه بفهمیم چرا جمهوری اسلامی این‌همه دوام آورد شاید چون بخشی عمده‌ای از پاسخ در لندن بود. و هر بار خواستیم آن سوی مرز را هم نگاه کنیم، یکی گفت: «ما را توهم توطئه دیوانه کرده است.» ✍#زهرا_عبدی #نویسنده_منتقد_سینما @isargaran_pahlavi

⚡ تلنگر خراسانی بازوهای نیابتی جمهوری اسلامی یکی پس از دیگری در حال فروپاشی‌اند. حوثی‌ها و حزب‌الله که سال‌ها با پول نفت و سفره مردم ایران مسلح شدند، امروز بیش از هر زمان دیگری به شکست نزدیک شده‌اند. با شکستن این بازوها، هیمنه پوشالی جمهوری اسلامی نیز فرو خواهد ریخت. حکومتی که بقایش به موشک، گروگان‌گیری، جنگ نیابتی و آشوب در کشورهای دیگر وابسته است، بدون این نیروها در برابر مردم ایران عریان و بی‌دفاع خواهد ماند. اما فرقه تبهکار پیش از رفتن، سیاست «زمین سوخته» را دنبال می‌کند. هر روز نفتکش‌ها، منابع ملی، زیرساخت‌ها، امنیت کشور و اعتبار ایران را در جنگی بی‌حاصل می‌سوزاند تا شاید چند صباحی بیشتر بر قدرت بماند. هر نفتکشی که نابود می‌شود، از اموال خامنه‌ای و سپاه نیست؛ از جیب مردم ایران است. هر دلار خرج‌شده برای نیابتی‌ها، از سفره کارگران، درمان بیماران، آموزش کودکان و آینده جوانان این سرزمین دزدیده شده است. عوامل همین حکومت پیش‌تر تهدید کرده بودند که «زمین سوخته» تحویل مردم خواهند داد. امروز دیگر این فقط یک تهدید نیست؛ برنامه‌ای است که آشکارا اجرا می‌شود، زیرا ایران برای آنان وطن نیست، بلکه غنیمتی برای غارت است. تمام ایدئولوژی جمهوری اسلامی در یک کلمه خلاصه می‌شود: بقا. بقا به بهای فقر ملت، نابودی منابع کشور، ویرانی منطقه و سوختن آینده چند نسل؛ حتی اگر در پایان، جز خاکستر چیزی باقی نماند. جهان نیز سرانجام به حقیقتی نزدیک شده که مردم ایران سال‌ها فریاد می‌زدند. تا جمهوری اسلامی و شبکه ترور و آشوب آن پابرجاست، خاورمیانه صلح و آرامش نخواهد دید؛ بازتاب این واقعیت را می‌توان در مواضع رسمی کشورها مشاهده کرد. فروپاشی نیروهای نیابتی، مقدمه فروپاشی سر اختاپوس است. آن روز فرخنده دور نیست؛ اما نباید اجازه داد این فرقه پیش از رفتن، ایران را بسوزاند. جمهوری اسلامی رفتنی است؛ اما ایران باید بماند. #پاینده_ایران #جاوید_شاه @isargaran_pahlavi

خسارت مهیب جنگ نفتکش ها از ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ (۵ سپتامبر ۲۰۲۶) تا امروز ۱۸ شهریور (۹ سپتامبر)، آمریکا در چند حمله پیاپی، ۸ نفتکش مرتبط با ایران را هدف قرار داده است. در موج نخست، سه نفتکش و در موج دوم پنج کشتی منهدم یا از کار افتادند. در مجموع دو حمله دستکم ۳ فروند از نفتکشهای تحت مالکیت شرکت ملی نفتکش ایران( NITC) از رده خارج و یا نابود شده اند. بخش دیگری از کشتیها متعلق به شرکتهای واسطه و شبکه موسوم به ناوگان سایه بوده اند. بنابراین ارزش تمام هشت کشتی را نمی توان مستقیما خسارت دارایی ایران محسوب کرد. ارزش سه نفتکش بزرگ ایرانی را با توجه به سن و ظرفیت آنها می توان حدود ۱۸۰ تا ۲۷۰ میلیون دلار برآورد کرد. برای مقایسه، قیمت یک نفتکش بسیار بزرگ حمل نفت خام، VLCC (نفتکش بسیار بزرگ حمل نفت خام)، در بازار امسال، حدود ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلیون دلار بوده و قیمت یک VLCC نوساز حدود ۱۳۱ میلیون دلار گزارش شده است. ولی مساله تنها این میزان بالای خسارت نیست؛ زیان واقعی ایران بسیار بسیار سنگین‌ تر است. با احتساب ارزش کشتیهای ایرانی، محموله های احتمالی، هزینه جایگزینی ظرفیت حمل و خسارت مستقیم ناشی از توقف یا اختلال صادرات، می توان خسارت مستقیم و قابل انتساب ایران تا امروز ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ را حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلار برآورد کرد. این رقم شامل زیان ناشی از کاهش صادرات و درآمد از دست رفته نیست. اگر فرض کنیم در ادامه جنگ تمام ناوگان نفتکش متعلق به ایران از بین برود، با توجه به سابقه و ترکیب ناوگان NITC، ارزش جایگزینی ناوگان را می توان تقریبا ۵ تا ۸ میلیارد دلار برآورد کرد؛ زیرا بخشی از ناوگان قدیمی است و ارزش دست دوم آن بسیار کمتر از قیمت نفتکش نوساز است. NITC در سالهای اخیر ناوگانی در حدود ۶۳ فروند داشته و بخش بزرگی از آن را نفتکشهای بزرگ تشکیل می داده است. نتیچه به اغلب احتمال خسارت کنونی ایران در حد چند صد میلیون دلار است، ولی در سناریوی نابودی کامل ناوگان، تنها هزینه از دست رفتن کشتیها می تواند به ۵ تا ۸ میلیارد دلار برسد. با این حال خسارت استراتژیک ایران بسیار سنگین تر خواهد بود: از دست رفتن ظرفیت حمل نفت، دشوار شدن دور زدن تحریمها، افزایش هزینه بیمه و حمل و مهمتر از همه، کاهش توان ایران برای تبدیل نفت تولیدی به درآمد ارزی. در چنین شرایطی، ارزش اقتصادی جنگ نفتکشها برای ایران می تواند چندین برابر ارزش خود کشتیهای منهدم شده باشد. #یدالله_کریمی_پور #Karimipour_K

نقش برجسته رادیو بی بی سی در پیروزی انقلاب ۵۷ !! این ویدئو را تماشا کنید و ملاحظه کنید که علت مخالفت شدید بی بی سی با اکثریت مردم ایران که خواهان براندازی جمهوری اسلامی هستند ، چیست !! #بی_بی_سی_صحنه_گردان_۵۷ @isargaran_pahlavi

🔴قیمت هر دلار هم اکنون: 233 هزار تومان #دیدار_نیوز @isargaran_pahlavi

⁨ 🗽 نجوای #سر_به_داران ✌🏼 حکم دادگاه شعبه ی ۲۸ انقلاب تهران به ریاست قاضی عموزاد ✍🏼 بعد از وقایع هفتم جاوید نام خسرو علیکردی و‌حضورم فعالیت های مجازی در انقلاب ملی خونین دی ماه و دو ماه بازداشت و بازجویی و انفرادی وشکنجه در بند ۲۰۹ و ۲۴۰ اوین و ‌تبعید به زندان فشافویه (تهران بزرگ ) و قرار وثیقه به دلیل بیماری ، بدون مدرک خاصی ، این حکم صادر شد تا مشخص بشه اخراج از دانشگاه مقطع ارشد کافی نبود ، باید آینده هم در زندان سپری بشه و صدات رو خفه کنن و کم کم از بین بری و برای همیشه صدات بیوفته …… #بابک_مرادیفر #بابک_مرادی_فر #زندانی_سیاسی #ایران_جان_ماست⁩ #جاوید_شاه @iraneazadvaabad @isargaran_pahlavi

⁨ 🗽 نجوای #سر_به_داران ✌🏼 حکم دادگاه شعبه ی ۲۸ انقلاب تهران به ریاست قاضی عموزاد ✍🏼 بعد از وقایع هفتم جاوید نام خسرو علیکردی و‌حضورم فعالیت های مجازی در انقلاب ملی خونین دی ماه و دو ماه بازداشت و بازجویی و انفرادی وشکنجه در بند ۲۰۹ و ۲۴۰ اوین و ‌تبعید به زندان فشافویه (تهران بزرگ ) و قرار وثیقه به دلیل بیماری ، بدون مدرک خاصی ، این حکم صادر شد تا مشخص بشه اخراج از دانشگاه مقطع ارشد کافی نبود ، باید آینده هم در زندان سپری بشه و صدات رو خفه کنن و کم کم از بین بری و برای همیشه صدات بیوفته …… #بابک_مرادیفر #بابک_مرادی_فر #زندانی_سیاسی #ایران_جان_ماست⁩ #جاوید_شاه @iraneazadvaabad @isargaran_pahlavi

🔞 تصویر کمتر دیده شده از جاویدنامی که  بیهوش بوده روی تخت اتاق عمل و با لوله  تراشه در ریه شهیدش کردند. 💔 چه کردید ای رو سیاهان پلید ... @isargaran_pahlavi

جیسون برودسکی تحلیلگر ارشد آمریکایی: " حسن روحانی هیچ قدرتی ندارد. او سال‌هاست که خواستار برگزاری همه‌پرسی بوده است، بدون هیچ نتیجه‌ای. و در حالی که برخی دوست دارند او را یک «میانه رو» جلوه دهند، این همان کسی است که در سال ۲۰۱۹ (آبان ۹۸)، زمانی که ۱۵۰۰ ایرانی در جریان آبان خونین قتل‌عام شدند، رئیس شورای عالی امنیت ملی بود." #پایان_جمهوری_اسلامی @isargaran_pahlavi

یه سؤال جدی از بعضی «اپوزیسیون‌نماها»: از دهه ۶۰ و خاوران بگیر تا ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ و ۹۸ و اعتراضات سال‌های بعد؛ جمهوری اسلامی کشت، زد، بازداشت کرد و سرکوب کرد. آن موقع مسئول کشتار چه کسی بود؟ حکومت. اما همین که شاهزاده رضا پهلوی فراخوان می‌دهد، ناگهان جمهوری اسلامی، تفنگ، زندان و نیروی سرکوبش از داستان محو می‌شوند و مقصر می‌شود کسی که فراخوان داده! یعنی واقعاً خودتان نمی‌شنوید چه می‌گویید؟ صداوسیمای جمهوری اسلامی می‌گوید: «اینها مردم را به خیابان فرستادند.» شما هم می‌گویید: «اینها مردم را به خیابان فرستادند.» بعد اسم خودتان را هم گذاشته‌اید اپوزیسیون جمهوری اسلامی! حداقل جمله‌هایتان را عوض کنید که کپی برابر اصل تبلیغات حکومتی نباشد. شاهزاده رضا پهلوی مگر اسلحه روی سر کسی گذاشته که به خیابان برو؟ مردم ایران مگر نمی‌دانند با چه حکومتی طرف‌اند؟ اتفاقاً خوب می‌دانند. مردمی که دهه‌ها سرکوب، زندان و کشتار دیده‌اند، خطر اعتراض به جمهوری اسلامی را بهتر از خیلی از ما می‌شناسند. وقتی با وجود این خطر به میدان می‌آیند، با اراده و انتخاب خودشان آمده‌اند. حالا اصلاً فرض کنیم تمام حرف شما درست. فراخوان اشتباه بود. شاهزاده رضا پهلوی هم اشتباه کرد. ما هم هیچ‌چیز از سیاست نمی‌فهمیم و شما نابغه سیاست ایرانید! بسم‌الله؛ الان که فراخوانی نیست، شما شروع کنید. برنامه‌تان چیست؟ سازماندهی‌تان کجاست؟ شبکه‌تان کجاست؟ راهکارتان برای عقب راندن جمهوری اسلامی چیست؟ چند نفر را توانسته‌اید حول یک هدف ملی جمع کنید؟ به‌جز توییت، کلاب‌هاوس و جنگ مجازی، دقیقاً کجای میدان ایستاده‌اید؟ مشکل دقیقاً همین‌جاست. بعضی‌ها ظاهراً اپوزیسیون جمهوری اسلامی‌اند، اما کافی است حرکتی علیه جمهوری اسلامی شکل بگیرد؛ ناگهان بخش بزرگی از انرژی‌شان صرف کوبیدن شاهزاده رضا پهلوی، پادشاهی‌خواهان و دیگر مخالفان حکومت می‌شود. بعد هم تعجب می‌کنند که چرا مردم درباره صداقت سیاسی‌شان سؤال دارند. شاهزاده رضا پهلوی را می‌توان نقد کرد. هیچ سیاستمداری فراتر از نقد نیست. اما میان نقد سیاسی و اینکه پس از سرکوب مردم، به‌جای گرفتن یقه سرکوبگر، دنبال مقصر در میان مخالفان حکومت بگردیم، تفاوت بزرگی وجود دارد. و یک واقعیت دیگر را هم نمی‌شود نادیده گرفت: جریان پادشاهی‌خواه ایران، با همه تنوع درونی‌اش، بخشی مهم از جریان ملی‌گرایی ایرانی است؛ جریانی که برای بسیاری از هوادارانش بر تمامیت ارضی، هویت تاریخی ایران، منافع ملی و پیوند با میراث فرهنگی کشور تأکید دارد. من این گرایش را «ملی‌گرایی ناب ایرانی» می‌دانم؛ ملی‌گرایی‌ای که ایران را مقدم بر بازی‌های فرقه‌ای و ایدئولوژیک می‌خواهد. ممکن است شما پادشاهی‌خواه نباشید. حق شماست. ممکن است شاهزاده رضا پهلوی انتخاب سیاسی شما نباشد. آن هم حق شماست. اما اگر مدعی هستید گزینه‌ای بهتر برای همگرایی ملی دارید، نشانش دهید. ریسمان شما کجاست؟ آدمی دارید که بیشتر جمع کند؟ بیاورید. برنامه بهتری دارید؟ اجرا کنید. توان سازماندهی بیشتری دارید؟ نشان دهید. راه عملی‌تری برای گذار دارید؟ ارائه کنید و اجازه دهید مردم قضاوت کنند. اما نمی‌شود نه ستون جایگزینی ساخت، نه ریسمانی انداخت، نه راهی نشان داد و بعد شب و روز اره به دست گرفت و همان ریسمانی را هم که بخشی از ایرانیان به آن چنگ زده‌اند برید. ما در این مقطع بیش از هر چیز به یک ریسمان ملی نیاز داریم؛ ریسمانی که ایرانیان را فارغ از اختلافات فردای ایران، امروز حول اصل «ایران» به یکدیگر متصل کند. برای بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی، شاهزاده رضا پهلوی امروز یکی از مهم‌ترین نمادها و نقاط این همگرایی است. جمهوری‌خواه باش. پادشاهی‌خواه باش. مشروطه‌خواه باش. چپ باش. راست باش. منتقد شاهزاده رضا پهلوی باش. همه این اختلاف‌ها حق شماست. اما قبل از همه این برچسب‌ها یک کلمه وجود دارد: ایــــران. اول باید ایران را از گروگان جمهوری اسلامی بیرون آورد. بعد در یک ایران آزاد، جمهوری‌خواه و پادشاهی‌خواه و چپ و راست می‌توانند آزادانه بحث کنند، حزب بسازند، برنامه ارائه دهند و در نهایت این مردم ایران باشند که با رأی آزاد خود درباره نظام آینده کشور تصمیم بگیرند. اما تا آن روز، یک سؤال از بعضی دوستان همچنان باقی است: بالاخره شما اپوزیسیون جمهوری اسلامی هستید، یا اپوزیسیونِ کسانی که با جمهوری اسلامی مبارزه می‌کنند؟ اگر واقعاً مسئله‌تان ایران است، انرژی‌تان را صرف جمهوری اسلامی کنید؛ نه بریدن ریسمانی که می‌تواند ایرانیان را برای نجات کشورشان به یکدیگر متصل کند. پاینده ایران. جاوید شاه امیر موحد رزمنده جنگ ایران و عراق بریده از اصلاح‌طلبان  #پایان_جمهوری_ننگین_اسلامی #ایران_را_پس_میگیریم @AM_Movahed  @isargaran_pahlavi

یاللعجب!! محسن رضایی که همین هفته قبل وعده حمله به اسراییل را داده بود و گفته بود اگر اسرائیل به حملاتش در لبنان پایان ندهد پاسخ قاطعانه وسهمگینی به او خواهیم داد ، امروز در کمال پررویی و ابله فرض کردن حامیان نظام ، انتقام حزب‌الله را موکول کرد به زمانی که خشم مقدس لبنانی‌ها فوران‌کند و خودشان کاری کنند!!!😊 همینقدر ابله ! همینقدر دروغگوی بیشرم وحیا #لات_های_کوچه_خلوت #آغاز_پایان_فرقه_تبهکار @isargaran_pahlavi

حمله جنگنده های اسرائیلی به یک گردان کامل نیروهای تروریستی حزب الله لبنان @isargaran_pahlavi

کیوان بنا، معترض ۲۱ ساله اهل شهرستان خواف، در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده به ۱۰سال حبس محکوم شده است!! بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او برای گرفتن اعترافات اجباری تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفته است. «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «توهین به رهبری»، «اقدام علیه امنیت ملی» و «فعالیت‌های مصداق جاسوسی» از جمله اتهامات انتسابی به او عنوان شده است. دادبان تاکید می‌کند که اگرچه جزییات پرونده کیوان بنا به‌طور کامل مشخص نیست، اما شواهد منتشرشده درباره پرونده‌های مرتبط با معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که احکام صادرشده در این پرونده‌ها با ابهامات جدی حقوقی و قانونی همراه بوده‌اند. در قریب به اتفاق این موارد، اصول بنیادین دادرسی عادلانه، از جمله حق دسترسی موثر به وکیل، رسیدگی علنی، بررسی مستقل ادله و رعایت کامل تضمین‌های مقرر در قانون آیین دادرسی کیفری، رعایت نشده است. همچنین، صدور احکام سنگین حبس در پرونده‌هایی که اطلاعات روشنی درباره روند رسیدگی، مستندات اتهامات و نحوه رعایت حقوق دفاعی متهمان منتشر نشده است، نگرانی‌های جدی درباره رعایت حقوق متهمان ایجاد میکند. #نابود_باد_بیدادگاههای_نظام_تبهکار @isargaran_pahlavi

🔺⭕️ نایب رئیس مجلس شورای اسلامی به پشتوانه نهادهای امنیتی، از سرهنگِ پلیسِ راهور که از پسرش شکایت کرده بود رضایت گرفت. محمدحسن نیکزاد، فرزند علی نیکزاد، نائب رئیس مجلس و وزیر سابق مسکن، چهارم خرداد ۱۴۰۴، در میدان ونک تهران با خودروی شخصی وارد خط ویژه شد و یک سرهنگ پلیس راهور را زیر گرفت. سرهنگ خیشه رئیس منطقه ۳ پلیس راهور تهران از محمدحسن نیکزاد شکایت کرد اما پس از ماه‌ها فشار مجبور شد کتبی رضایت بدهد. متن این رضایتنامه که نسخه‌ای از آن به دژ ارسال شد، بیشتر شبیه اعترافگیری و زورگیری است تا رضایت. شاکی تایید کرده پیگیر خسارت‌های وارده مالی، جرحی، درمانی و سایر موارد نخواهد بود و حق هرگونه پیگیری بعدی در مراجع قضایی و انتظامی و رسانه‌ای را از خود سلب کرده است! #پلیس_راهور #اعتراف_اجباری #IRGCterrorists @DEJradio

بازگشت پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت پس از ۲۰ سال؛ فشار مشترک آمریکا و اروپا خبرگزاری رویترز به نقل از دیپلمات‌ها گزارش داد آمریکا،بریتانیا،فرانسه و آلمان در تلاش‌اند اعضای شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را برای تصویب قطعنامه‌ای علیه جمهوری اسلامی در نشست هفته آینده متقاعد کنند. در صورت تصویب این قطعنامه،پرونده هسته‌ای ایران برای نخستین بار در ۲۰ سال گذشته به شورای امنیت سازمان ملل گزارش خواهد شد. این اقدام در ادامه قطعنامه ۱۲ ژوئن سال گذشته است که جمهوری اسلامی را به‌دلیل همکاری‌نکردن کامل با تحقیقات مربوط به آثار اورانیوم در سایت‌های اعلام‌نشده،ناقض تعهدات منع اشاعه‌ای معرفی کرد. پس از حملات اسرائیل و آمریکا و آسیب‌دیدن یا نابودی تأسیسات غنی‌سازی ایران،جمهوری اسلامی به بازرسان آژانس اجازه بازگشت به سایت‌های بمباران‌شده و راستی‌آزمایی ذخایر باقی‌مانده اورانیوم غنی‌شده را نداده است. بخشی از این ذخایر تا سطح ۶۰ درصد غنی شده که فاصله اندکی با سطح مورد نیاز برای تولید سلاح هسته‌ای دارد. پیش‌نویس قطعنامه هنوز به‌طور رسمی ارائه نشده و رایزنی‌ها درباره متن نهایی آن ادامه دارد @isargaran_pahlavi

با یک گلوله فقط یک نفر نمی‌میرد. رنجِ سوگ عزیزِ از‌دست‌رفته‌‌ آن‌قدر سنگین است که عده‌ای با دیدنش، همان لحظه فرو می‌ریزند؛ عده‌ای نیز از درون، آرام‌آرام شروع به مردن می‌کنند؛ آن‌گونه که رنج، مویرگ به مویرگِ تنشان را پر می‌کند. شما با کشتن یک نفر، تنها او را نکشته‌اید. همه‌ی آن‌هایی که او را دوست داشتند، همه‌ی آن‌هایی را که خواهان زندگی‌اند و در سمتِ زندگی ایستاده‌اند، زخمی کرده‌اید. اما چه چیزی قدرتمندتر از این رنج است؟ چه چیزی می‌تواند جلوی تیغِ بُرنده‌ی این سوگ را بگیرد؟ تیغی که از آه و دردِ بازماندگان سر برمی‌کشد؟ شما سلاحِ نابودیِ خود را با همان گلوله‌هایی که شلیک کرده‌اید، پر کرده‌اید. #محمد_مرکبیان @morakabian