آشوبِ نہان

《یکی نامِ نیک می‌جوید و یکی نانِ نیک‌نامی》 《یکی در پیِ حق است و یکی در پیِ حق‌نمایی》 《یکی رو به قبله است و یکی رو به قبله‌نمایی》

مستند به اصل ۲۷ قانون اساسی، «تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن‌که مخل به مبانی دینیِ کشور نباشد آزاد است.» بنابراین، تجمع و مطالبه‌گری مسالمت‌آمیز در چهارچوب قانون اساسی، حق قانونی مردم است؛ به‌ویژه وقتی هدف، بیان آرام و مدنیِ مطالبات و اعتراض نسبت به یک تصمیم یا قانونی باشد که در آینده جوانان این خاک تاثیر گذار است. پس این بچه‌ها را از اینکه مطالبه گر باشند نترسانید..! هیچ کشوری با جوانانی که منفعل و بله قربان گو باشند، نمیتواند پیشرفت کند.

وَ حقیقت را خواهید شناخت وَ حقیقت، شما را آزاد خواهد کرد. " اِنجیل یوحَنا (باب ۸، آیه ۳۲).

سه شنبه، ۱۰ صبح، وزارت آ . پ، تهران، برای شما آینده سازانِ ایرانِ خانم🖤

اگر پارتنر خوش هیکل می‌خوای، خوش هیکل انتخاب کن، اگه لاغر می‌خوای، لاغر انتخاب کن، اگه شیک و با کلاس می‌خوای، شیک و باکلاس انتخاب کن. تو حق داری! امّا حق نداری کسی رو انتخاب کنی که با معیارهای تو مطابقت نداره و بعد تحقیرش کنی.

در مسیر موفقیت،شاید نتوانید خرگوش باشید، اما لاکپشت بودن بهتر از سنگ بودن است لاکپشت دیر یا زود به جایی میرسد، اما سنگ هرگز...

ما سکوت کردیم بلکه شرمسار شوند اما وقیح تر شدند حالا دیگر سکوت ما از نجابت نیست از بی اعتنایی است

ازت تشکر میکنم؛ وقتی تو مشکلات خودت غرق بودی حواست به من بود🤍

《حالا یه بار کافه نری که نمیمیری》 《چندتا آهنگ نتونی تو اسپاتیفای گوش ندی که نمیمیری》 اتفاقا کم کم میمیریم.زندگی فقط زنده بودن نیست؛همین خوشی های کوچیکه: قهوه ، موسیقی، دورهمی،شب گردی خریدای الکی.وقتی یکی یکی ازت گرفته بشن، فقط نفس میکشی...

و نواختن از روحی آزاد می‌تراود.

اخ گجه‌لر یاتمامیشام غملریمه وای دمیشم سینخ سینخ اورگیمه آخ که من اخ وای دمیشم غملی بله اورک‌لره من کی بله یاز دمیشم غریبلیغیم بو شهری‌ده گوزلره اغلار دمیشم

از اینستا دیگه خوشم نمیاد. یجوریه. مصنوعیه. چون واقعیت ها رو تو این ۳ ماهی که اینترنت قطع بود دیدم ولی باز وقتی اینستا رو باز میکنم همش اینطوری ام که انگار بقیه آدما موقع جنگ ازدواج کردن، ورزش کردن، تو کارشون پروموت گرفتن، من چی؟ فقط زنده موندم.

وقتی میگم وقت کافیه یعنی کافیه. کاش یاد بگیرید، هیچ وقت زمان بحث اصلی نیست. ادمی که مجبور باشه،هرکاری ازش بر میاد. هر کاری. فقط مجبور بودن مهمه.

«می‌دانی من خواب را دوست دارم، هرگاه که بیدارم زندگی‌ام تمایل عجیبی به فروپاشی دارد.»

فاجعه اصلی اونجاست که از حجم استرس زیاد نمیتونی بخوابی. یا از درد بی خوابی دست به کارایی که نباید بزنی، میزنی یا هم از گندی که به بار آوردی.

:)

فرمول آرامش اینه که بدونی رفتنی میره، اومدنی میاد، موندنی میمونه، شدنی میشه، نشدنی نمیشه و غصه خوردن تو هم هیچ تاثیری تو این رفت وآمدها و شدن و نشدنها نداره!

دو برابر مرگم مُرده‌ام ‏و نصف زندگی‌ام، زندگی نکرده‌ام

خسته‌ام، ویرانی صد جنگ و طوفان در من است روح من بیزار از اجبار ماندن در تن است.