پارآگرافِ نآتَمام؛

خوشحالم که امشب نخوابیدم:)

تو با اون بخواب من با قرص خواب

^لحظه‌های زندگی^

آه ایران، تو مرا می‌کشی خیلی زودتر از آنوقت که باید بمیرم.

خسته‌ام. با همه وجود ازین ملیت، ازین خاورِ نحس میانه، ازین تیترها، از طنزپردازی چیپِ زردنویسان حول محور این بلایا، از اینترنت ملی، بله و روبیکا، ازین ایرانِ وحشیِ ۱۴۰۵، عزیزانم، از همه‌چیز و همه‌کس خسته‌ام.

.

.

.

این پیامو فور بزنید و یک پست مشخص کنید بزارم اینجا بمونه 12 ساعت🌤 .

بیا و میانِ واژگانِ نوشته‌هایم، عطرِ گیسوهایم و آوازِ نسیمی که از پنجرهٔ اتاق می‌وزد پنهان شو؛ شاید بتوانم تو را برای بارِ دیگر لمس کنم.

🕊

HALA MADRID 🤍

امروز، روز داوری خویش نیست.

بیا پی‌وی