نشانیِ سوّم

این ایران و عدالتیه که ما ازش صحبت می‌کنیم. چه‌زور می‌تونید روی این همه خشونت چشماتون رو ببندید؟ رفتار نرمالیه براتون؟ فکر می‌کنید استثناعه؟ خیر. طرز تفکر "ناموس" و مال بودن زن برای مرد از بچگی ریشه می‌کنه تو ذهن و این‌طوری مخرب می‌کنه آدم‌هایی که پتانسیل این‌قدر خشونت رو دارن و یک روزی چنین رفتاری از دستشون برمیاد. اون مرد یه هیولا با شاخ و دم نبود. یه پدر با یه تصویر و چهره ی عادی و آشنا بود با همون حرفای تکراری. "زن که نباید کار کنه، زن که نباید خودشو به نمااایش بذاره، بدون اجازه‌ی مردش نباید آب بخوره، حیا، عفت، پاکدامنی!" یکی این تفکر رو با اخم و ته تهش "نمی‌خواد بری کار کنی برو لباستم عوض کن" جمعش می‌کنه، یکی دیگه دخترشو با ده ها ضربه‌ی چاقو این‌طوری تو جوب می‌کشه. دفعه‌ی بعد اگه خواستید یک لحظه این طرز فکر رو چشم‌پوشی کنید، از تموم دخترای بی‌گناهی که این‌طور با قتل ناموسی کشته شده‌ن خجالت بکشید. از این دختر خجالت بکشید.

پدری که سال پیش دختر ۱۷ساله خودش رو با ضربات چاقو وسط خیابون کشته بود فقط به ۸ سال حبس و پرداخت دیه محکوم شده. حکمی که بهش دادن حتی از سن مقتول هم کمتر بوده. در یک سیستم حقوقی مدرن چنین جرمی حداقل حبس طولانی مدت و ابد داره و وقتی مجازات قتل عمد به این اندازه سبک تعیین می‌شه این سیگنال رو به جامعه می‌ده که قتل‌ و خشونت‌های خانگی ریسک کمی برای مرتکب داره و نتیجه‌اش تکرار بیشتر این فجایع و جنایت‌هاست.

و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم تخم خواهند گذاشت...

دستهایم را در باغچه می‌کارم سبز خواهم شد، می‌دانم، می‌دانم، می‌دانم

سهم من، آسمانیست که آویختن پرده‌ای آن‌را از من می‌گیرد سهم من پایین رفتن از یک پله‌ی متروکست و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره‌هاست و در اندوه صدایی جان دادن که به من می‌گوید: «دستهایت را «دوست می‌دارم»

آه... سهم من اینست سهم من اینست

زندگی شاید آن لحظه‌ی مسدودیست که نگاه من، در نی‌نی چشمان تو خود را ویران می‌سازد و در این حسی است که من آن‌را با ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت.

همه‌ی هستی من آیه‌ی تاریکیست که تو را در خود تکرارکنان به سحرگاه شکفتن‌ها و رستن‌های ابدی خواهد برد من در این آیه تو را آه کشیدم، آه من در این آیه تو را به درخت و آب و آتش پیوند زدم.

من هنوز من هنوز من هنوز من هنوز من هنوز.

If you go away as I know you must There’ll be nothing left in the world to trust Just an empty room full of empty space Like the empty look I see on your face I’d have been the shadow of your dog If I thought you might have kept me by your side If you go away, if you go away, if you go away..

خواب شیرینه اما رویاهام شیرین‌تر. سووووسسسسسسمممماز گنگ گنگ گنگگگ یس یو یو.

بعد می‌دونید چیه بچه‌ها، من دقیقا نمی‌دونم چه‌قدر باید برام مهم باشه که کدوم سلبریتی کدوم جبهه وایساده. اصلا برای فکر کردن به این چیزا خسته‌م. خیلی وقتا. چاوشی که انقدر درباره‌ش گفتم، لامصب انگار شکست عشقیم داد. خیلی دوستش داشتم و خیلی تو ذوقم خورد. می‌دونی؟

اونش رو نمی‌دونم... امیدوارم دلیل سیاسی محکمی برای نا‌امید شدن ازش وجود نداشته باشه اما نه. در واقع خودم تا امروز فکر می‌کردم قربانی که گوش می‌دم تا وقتی دیدم تند تند تو اینستا می‌زنم که سریع بره. دلیلش شخصیه اون چیزا نیست. نمی‌خوام یاد خاطراتم بیفتم.

چرا قربانی رو گوش نمیدی؟ داستانی داره کنسلش کردی؟😭 مثل چاوشی؟