𝖶𝗁𝗂𝗌𝗉𝖾𝗋𝗌 𝗈𝖿 𝖺 𝖲𝗈𝗎𝗅 🏳️‍🌈🏳️‍⚧️

هیچ هویت ملی‌ای نباید به ابزاری برای کنترل آدم‌ها، تعیین ارزششون یا تحمیل یک شکل مشخص از تعلق تبدیل بشه. همون‌طور که زن بودن کسی رو موظف نمی‌کنه به الگوهای تحمیلی زنانه تن بده، ایرانی بودن هم کسی رو موظف نمی‌کنه به هر روایت رسمی یا غیررسمی از تاریخ کشورش وفادار بمونه. تعلق داشتن، با افتخار کردن به چیزی به تو تحمیل داده شده یکی نیست.

از طرف دیگه، اگه قراره از کوروش به‌عنوان نماد احترام به ملت‌های مختلف یاد کنیم، نمی‌تونیم هم‌زمان از ملی‌گرایی‌ای دفاع کنیم که بخشی از مردم همین سرزمین رو از دایره‌ی تعلق به ایران بیرون می‌ندازه. استفاده از واژه‌ی «افغانی» به‌عنوان توهین، تحقیر عرب‌ها به‌خاطر هویتشون یا حمله به یک فرد ترنس، گی یا کوییر صرفاً به‌خاطر اینکه روز کوروش رو تبریک نگفته، نه دفاع از تاریخ ایرانه و نه نشانه‌ی وطن‌دوستی. این فقط تبعیضه که لباس میهن‌پرستی پوشیده.

اصلاً بیایم از شعار فاصله بگیریم. اگه دغدغه‌مون میراث تاریخی ایرانه، پس چرا وقتی آثار تاریخی به حال خودشون رها می‌شن، مرمت و نگهداری درستی صورت نمی‌گیره و استفاده‌های نامناسب از محوطه‌های باستانی مثلِ کنسرت بهشون آسیب می‌زنه، این‌همه حساسیت نمی‌بینیم؟ چرا گاهی انرژی‌ای که صرف دعوا بر سر یک مناسبت می‌شه، صرف حفاظت از همون میراث نمی‌شه؟ هویت ملی فقط با پست گذاشتن و شعار دادن حفظ نمی‌شه. با مسئولیت‌پذیری، آگاهی تاریخی و مراقبت از چیزهایی حفظ می‌شه که ادعا می‌کنیم برامون ارزشمندن.

یک نکته‌ای که من در دیلی ساویس دیدم و برام جالب شد. همون‌طور که ساویس هم توی دیلی‌ش گفت. نکته جالب تغییر روایتیه که بعضی‌ها از کوروش ارائه می‌دن. قبلاً یکی از دلایل اصلی بزرگداشتش، مدارا با ملت‌ها، احترام به فرهنگ‌ها و آیین‌های مختلف و کنار هم قرار گرفتن اقوام گوناگون بود. حالا چطور شده که برای یه عده، افتخار به کوروش بیشتر از هر چیزی به فتوحات، جنگاوری و قدرت نظامی گره خورده؟ چطور شخصیتی که قراره نماد وحدت و مدارا باشه، تبدیل شده به بهانه‌ای برای نژادپرستی، تحقیر افغانستانی‌ها و عرب‌ها و حمله به کوییرها و ترنس‌های ایرانی؟ این تناقض واقعاً ارزش فکر کردن نداره؟

به نظرم مسئله‌ی روز کوروش، اساساً تبریک گفتن یا نگفتن نیست. مسئله اینه که چرا یه مناسبت تاریخی باید به ابزاری برای تحقیر و حذف آدم‌هایی تبدیل بشه که مثل ما فکر نمی‌کنن؟ یکی می‌خواد این روز رو جشن بگیره، یکی نمی‌خواد. یکی به کوروش و تاریخ ایران علاقه داره، یکی هم به‌دلایل سیاسی، تاریخی یا شخصی احساس تعلقی بهش نداره. خب که چی؟ از کی تا حالا هویت ملی تبدیل شده به آزمون وفاداری‌ای که اگه ازش رد نشی، باید بابتش بازخواست بشی؟ آدم‌ها موظف نیستن به چیزی که خودشون انتخاب نکردن افتخار کنن، همون‌طور که کسی حق نداره علاقه‌ی دیگران به تاریخ و فرهنگشون رو مسخره کنه.

راجع به بحث امروز

نبی امیدی، دانشیار دانشگاه به دلیل حضور و حمایت از اعتراضات دی‌ماه در شهرستان ملکشاهی، در دادگاه تجدیدنظر به ۹ سال زندان محکوم شده است که پنج سال آن قابل اجرا است.

امید فراغت، روزنامه‌نگاری که از مشکلات مردم می‌نوشت و عملکرد جریان حاکم رو نقد می‌کرد، با استناد به قانون «تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم» به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

آرتین غضنفری به ۲۶ سال حبس محکوم شد شامل ۲۰ سال حبس بابت اتهام «اقدام رسانه‌ای»، پنج سال بابت «اجتماع و تبانی» و یک سال بابت «تبلیغ علیه نظام».

دوستان، این صفحه متعلق به مادر جاویدنام عارف جعفرزاده است عارفی که نان‌آور خانواده بود. مادرش برای تأمین هزینه‌های زندگی، این صفحه رو راه‌اندازی کرده. لطفا با دنبال‌کردن و معرفی صفحه به دیگر هم‌میهنان، کمک کنید افراد بیشتری با ایشون در ارتباط باشن. Torshi.18.aref

امین پردال، جوان ۲۳ ساله بلوچ اهل ایرانشهر، به‌دنبال اعتراف اجباری زیر شکنجه به اعدام محکوم شده و جانش در خطر است. به گزارش حال‌وش، خانواده‌اش پس از دو ماه بی‌خبری، او را با آثار کبودی و شکنجه ملاقات کردند.

‏امروز چهارمین سالگرد جاویدنام ⁧ #فرشته_احمدی⁩ ست! ‏و تصویر باوان که بر مزار مادرش چنگ به خاک می‌زد، تا ابد قلبمو مچاله می‌کنه...🖤💔 VIDAR

خانواده عابدینی در کمتر از چهار ماه، سه نفر از اعضای خانواده‌شون رو از دست دادند. احسان عابدینی، ۳۵ ساله، ۱۸ دی‌ماه در اعتراضات تهران با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد. ۱۲ روز بعد، برادر ۲۳ ساله‌اش دانیال بر اثر سکته قلبی جان باخت. چند ماه بعد هم پدرشون، رضا عابدینی، بر اثر سکته قلبی درگذشت.

جاویدنام #راحله_برقی ۱۹ دی ۱۴۰۴، در کرج، با شلیک گلوله جان باخت. janan.avy ( پیج جاویدنام)

میشه لینک دیلیت و گپ رو باز بدییی