مَکا

من مقدمه کتابی بودم که هیچ کس نخوندش. من کتاب نگارش بودم که معلم بهش اهمیت نداد. من کتاب تاریخ معاصر تجربی بودم، میگفتن این برا ما نیست... خلاصه نشد که بشه ...

ولی یکی از شجاعانه‌ترین تصمیم‌ها، رها کردن چیزیه که به روانت آسیب میزنه‌.

نمی‌شه یقه‌ی آدما رو گرفت و گفت قدر بدون. جوونی رو، سلامتی رو، عشق رو، کار رو، شهر رو، قهوه رو، وافل شرکتی روی لیوان چایی رو، تخت گرم و نرم رو، هوای بارونی رو، ریه رو، رفیق رو، لبخند رو، ادبیات و فیلم رو، سرما رو، آتیش رو، آب رو، گل نرگس رو، اسفناج رو، چایی رو، ادویه‌ها رو، پیراهن چهارخونه و جین رو، من رو، من رو، من رو.

منکه اصلا متوجه این حرفا نمیشم واقعا خودشونو مسخره میکنن

مخصوصاً تو این فصل اگه بری... نمیری زیارت ، بری اونجا 😂

چه مزخرف

استان ما گیر میده ، خودم دیدم

دائمی نیازه به حراست گفته بشه نه مسافرت

اقوام رفتن چیزی نگفتن

امتحان کن خوب ، برو بگو میخوام برم پاریس ببین چی میگن

یعنی چی اجازه بدن مسافرته دیگه وا😐

اگه اجازه دادن به همین راحتی ها برید 🤏🏻😂

مسافرت رفتن مگه مشکلی داره

مسافرت رفتن مگه مشکلی داره

حراست 😊

صحبت های قابل تأمل استاد عزیز دکتر آزاد الله کرمی راجع اینستاگرام و روانشناسی زرد