مَکا

در شعر کلاسیک پارسی حروف ( خ، چ، گ ) حروفِ خشن محسوب می‌شدند و به کار نبردن یا کمتر به کار بردن آنها در شعر جزئی از هنر و مهارت شاعری بود، اما حضرت حافظ این رسمِ نانوشته را با سرودن بیتی بسیار زیبا با ۷ "خ" به چالش کشید و نشان داد هنر و عشق می‌تواند همه‌ی خشونت‌ها را به لطافتی زیبا و عاشقانه بدل کند... خیالِ خالِ تو با خود به خاک خواهم برد که تا زِ خالِ تو خاکم شود عبیرآمیز ...

جدا چقدر نازه این ایران خانوم

پوف واقعا که دوباره جنگ ولی من نه از جنگ میترسم نه از مرگ از حرف هایی که نزدم و به کار هایی که نکردم فکر میکنم و میترسم نکنه قبل از مرگ این کار ها و حرف ها رو انجام نداده باشم و نزده باشم...

هم سن و سالامو میبینم حس میکنم خیلی عجیبم نه اکیپی دارم نه هر روز کافه گردی میکنم شاید سر جمع ده بار کافه نرفته باشم اونم با رفیقام نه رابطه بلند مدتی نه کویری چیزی فقط یا دارم کار میکنم یا مطالعه یا باشگاه و نمی‌دونم هر جور دوست دارید قضاوت کنید ولی ارتباطم با اون بالایی خیلی خوبه و نماز میخونم حس میکنم عجیب غریبم و تنها شباهتم به هم سن هام فقط سنمه😕😄😂

هیچ کس بعد مرگمون به من و تو اهمیت نمیده هیچ‌کس. برای خودت زندگی کن فقط خود خودت مهمی...

کجاش ترجمه کنم داداش😄

ترجمه لطفاً 😂

آسمان نخستین مخلوق مرئی و گیتایی خدا است که در طول اولین گاهنبار یعنی ۴۵ روز نخست سال آفرینش پدید آمده است درازا و پهنا و عمق آسمان مساوی است.در جهان مینوی فروهرها اهورامزدا(خدا) را یاری می‌دهند که آسمان را از زمین جدا نگه دارد و از فرو افتادن آن جلوگیری کند اما در جهان مادی آسمان را چیزی نگه نمی‌دارد و به این جهت بی ستون توصیف شده است آنچه در قرآن آمده است قریب به همین مضمون است خداوند کسی است که آسمان‌ها را بدون ستون‌هایی که دیده شود آفریده است در آیین زرتشتی آسمان نام ایزدِ مهر آسمان و موکل بر بیست و هفتم هر ماه شمسی است . گوهر مادی آسمان را گاهی سنگ می‌پنداشته‌اند و گاهی فلز و گاهی آبگینه. در کتاب دانا و مینوی خرد آمده است آسمان از گوهر یاقوت ساخته شده است و برخی نیز می‌گویند از الماس، فردوسی هم لابد در اشاره به همین باور کهن ایرانی سروده است: ز یاقوت سرخ است چرخ کبود/ نه از باد و آب و نه از گرد و دود روایات بنی اسرائیل به دو گونه آسمان اشاره رفته آسمان هیولایی و آسمان روحانی آسمان هیولایی همین است که بالای سر ماست و در برابر زمین قرار دارد . آسمان روحانی خارج از این دنیاست که محل خداست و جایگاه سعادت و در برابر جهنم است و عرش حضرت باری تعالی در آن واقع است. ✍ مَکّا

یکی از این خواننده خوشش اومده تا قیام قیامت پس منم عاشق این خوانندم🙂‍↔️🙂‍↕️😁

دیو آز : در اوستا دیو حرص و طمع است آز دیوی است که همه چیز را فرو برد و اگر چیزی نصیبش نشود خود را بخورد و اگر تمام اموال جهان به او داده شود سیر نمی‌شود این دیو مهم‌ترین همدست اهریمن در نبرد با اهورا مزدا شناخته شده است آز به مثابه درختی است که رذائل دیگر مانند خشم و رشک شاخه های آن هستند. فردوسی درباره دیو آز بسیار سخن گفته است و همیشه آن را ریشه و اساس ام الفساد و سالار دیوان شمرده است ضحاک و افراسیاب و بسیاری دیگر در شاهنامه بر اثر آز به تبهکاری می‌افتند چنین داد پاسخ به کسری که آز/ ستمکاره دیوی بود دیرساز مراقب باشیم گرفتار این دیو نشویم...

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت دوزخ از تیره گی بخت درون تو بوَد گر درون تیره نباشد همه دنیاست بهشت ( صائب تبریزی )

در پایان زندگی، آنچه می‌ماند نه دارایی‌هاست، نه مهارت‌ها و توانایی‌ها، بلکه مهربانی‌ای که بی‌منت خرج کرده‌ایم نه آنچه به دست آوردی، بلکه آنچه از دلِ خودت بخشیدی {و چه خوب است جوری زندگی کنیم🌿 که اگر روزی نبودیم جای خالی‌مان فقط حس نشود… بلکه دلتنگیِ قشنگی از ما بماند✨️ دلتنگِ حضور، دلتنگِ عشق، دلتنگِ انسان بودن "و آنچه می‌ماند، ردِ مهربانیِ ماست🤍"

https://t.me/MiimmChanel این متن و عکس زیبا رو از اینجا برداشتم یه لحظه عذاب وجدان گرفتم از کپی کردن بدون ذکر منبع 🙂🙂😂

بزرگترین مصیبت برای یک انسان این است که نه سواد حرف زدن داشته باشد و نه شعور لازم برای ساکت بودن

یا زیاد بخوانید یا اصلا نخوانید ! کسانی که چند کتاب محدود خوانده اند به متوهم ترین و خطرناک ترین انسانها تبدیل می شوند ، زیرا تعصب شدیدی روی دانش اندکشان پیدا میکنند !

شما تاج سری 😂💪🏻