{ تک‌ نقطه }

‌ غیر اخلاقی ترین عادت بشر این است که مدام و بی وقفه درباره هر کس و پیش از آنکه بفهمد و درک کند، قضاوت میکند.‌ این آمادگی پرشور برای قضاوت کردن، نفرت انگیزترین حماقت و مخرب ترین شرارت هاست.

میلان کوندرا وصیت خیانت شده

‌ فقط با کسانی بحث کنید که می‌دانید آن‌قدر عقل و عزت نفس دارند که حرف‌های بی‌معنی نمی‌زنند، کسانی که به دلیل توسل می‌جویند، حقیقت را گرامی می‌دارند و آن‌قدر منصف هستند که اگر حق با طرف مقابلشان باشد اشتباه بودنشان را قبول می‌کنند... پس نتیجه می‌گیریم که به ندرت در هر صد نفر یک نفر ارزش آن را دارد که با او بحث کنی!

هنر همیشه بر حق بودن آرتور شوپنهاور

باید خدمتتون عرض کنم این یک تکه کاغذ معادل ۱۱۰ میلیون تومان هست.

«صدایت را که می شنوم، خورشید در دلم طلوع می کند.» فروغ فرخزاد

همه چیزهای از دست‌رفته یک روز برمی‌گردند اما درست وقتی که یاد می‌گیریم بدون آن‌ها زندگی کنیم...

آدمی هیچ‌گاه به اندازهٔ زمانی که نمی‌داند راه‌اش او را به کجا خواهد برد اوج نمی‌گیرد.

سرشت واقعیِ مرد را با نگاه به یار و همسرش می‌توان دریافت. مرد را از روی زنی که دوستش می‌دارد می‌شود شناخت و بالعکس، زن را هم.

جولین بارنز

چقدر انسان جسور می‌شود وقتی مطمئن است کسی دوستش دارد.

زیگموند فروید

تنها، آدم‌های دیوانه را دوست دارم. آدم‌هایی که دیوانه‌ی زندگی‌اند. دیوانه‌ی حرف زدن. دیوانه‌ی نجات یافتن در یک آن، خوره‌ی همه چیز هستند. آدم‌هایی که هیچوقت خمیازه نمی‌کشند. حرف‌های معمولی نمی‌زنند. فقط می‌سوزند. می‌سوزند. می‌سوزند.

‏‌ در راه نوشتهٔ جک کرواک⁩

زمانی که بخواهید وصیت‌نامه بنويسید، متوجه خواهید شد تنها کسی که از داراییتان سهمی ندارد، خودتان هستید! پس تا می‌توانید از زندگی لذت ببرید!

لئو تولستوی

می‌بینی؟‌ حتی اگر با تو مخالف باشم، در جبهه‌ی تو می‌مانم و... پس نترس!... ماریا کاسارس، نامه به آلبر کامو

آن چه انسان‌ها را به سمت یکدیگر سوق می‌دهد عشق نیست، این است که نمی‌توانند تنهایی را و درتنهایی خود را تحمل کنند. خلا درونی ودلزدگی سبب می‌شود به جمع روی بیاورند یا به سفر بروند و یا به شرابخوارگی مبتلا گردند. آرتور شوپنهاور، درباب حکمت زندگی _تک‌نقطه

«من نقاشی می‌کنم. شعر می‌خوانم و یکتایی می‌بینم و گاه در خانه غذا می‌پزم و ظرف می‌شویم و انگشت خودم را می‌برم. و چند روز از نقاشی باز می‌مانم. غذایی که می‌پزم خوشمزه می‌شود به شرطی که چاشنی آن نمک باشد و یک قاشق اغماض. غذاهای مادرم چه خوب بود. تازه من به او ایراد هم می‌گرفتم که رنگ سبز خورش اسفناج چرا متمایل به کبودی است. آدم چه دیر می‌فهمد؛ من چه دیر فهمیدم که انسان یعنی عجالتا. ایران مادرهای خوب دارد و غذاهای خوشمزه و روشنفکران بد و دشت‌های دلپذیر.» - سهراب سپهری