هِیـوا

تو داروخونه بودم یه خانم پیرِ گوگولی اومد گفت قرص ویتامین می‌خوام. پرسیدن ویتامین چی؟ یکم فکر کرد و گفت: فرقی نداره مادر، فقط یه چیزی باشه که بدنم بفهمه هنوز بهش اهمیت می‌دم. نمی‌دونم ویتامین خرید یا نه، ولی این قشنگ‌ترین دلیلی بود که یکی برای خریدن ویتامین می‌ تونست داشته باشه.

امروز رفتم داروخونه بیمارستان

همه از قوی بودنم گفتند؛ ولی او گفت: به من تکیه بده، من بخاطر تو اینجا هستم.

منتظر هیچ آدمی نباش فقط تویی که میتونی واسه خودت حالِ خوب بسازی۰🌱 - از صبح - صبحتونم بخیر 🤝

منو قضاوت نکنین! چیزی ک به من گذشته حتی تصورش هم براتوون سخته...

300

وقتی انگیزه ای به ادامه نداشتی به نسخه های دیگه ی خودت در آینده فکر کن🌱

صبحتون بخیر

شب بخیر 🫂

خسته‌ام… از خدایی که انگار صدای شکستنم رو نمی‌شنوه، از خدایی که حتی به کوچک‌ترین خواسته‌ هم نگاه نمی‌کنه بغض دارم؛ نه از اون بغض‌هایی که با گریه سبک می‌شنا، از اون بغض‌هایی که می‌مونن و آدم رو از درون خالی می‌کنن. نمی‌دونم چرا کاری نمی‌کنه… چرا هنوز سکوت کرده. … اگه هنوز اونجایی، اگ هنوز من رو می‌بینی، یه‌چیزی بگو… یه نشونه بده…

nahal

چه حکمت و چه قسمتی آخه:)

این کاربر یهو غریبه نمیشه، بعد از تمام دفعاتی که ازتون ناراحت شد و اجازه دادید ناراحت بمونه غریبه میشه.

جا دادنِ این همه اندوه، نیازمند قلب‌هایی به مراتب بزرگ‌تر بودی:)

شاید سخت ترین نبرد آدمی، زیستن امیدوارانه شونه‌ به شونه‌ی ناامیدی باشه‌.