هِیـوا

این روزا یه طوریم که حوصله زندگی کردنم ندارم .

خدا شاهده الان نیم ساعته دارم از خودم خواهش می‌کنم که پاشو خیلی کار داریم.

این روز ها زندگی کردن فراموش شده؛ مردم فقط با ریه‌هایشان زنده‌اند.

من مغرورم ولی هیچوقت از عذرخواهی نترسیدم به اشتباهم اعتراف کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم مغرور بودن با عقده‌ای بود خیلی متفاوته.

«پریودی» واقعا یکی از پر استرس ترین مراحل هر ماهِ زندگی یک دختره. چه وضعیه؟این چیه دقیقا؟دوتا هورمون کل زندگی و اخلاق و رفتار و پوست و مو و ارتباط اجتماعی و کوفت و زهرمار منو تو دستش گرفته.

در جمع انکارت کردم و در خلوتم برایت اشک ریختم.

آدما خیلی نمک نشناسن. خیلی خیلی زیاد.

دلم گرفته ، دلم آغوش می‌خواهد، آغوشی که مال من باشد، آغوشی که همیشگی باشد، آغوشی که فقط برای من باز شود، آغوشی میخواهم مرحم تمام دردهایم.

یهو به خودم میام، میبینم خیره شدم به دیوار و دارم لبمو میکَنَم

«دردی که انسان را به سکوت وا می‌دارد بسیار سنگین‌تر از دردیست که انسان را به فریاد وا می‌دارد و انسان ها فقط به فریاد هم می‌رسند نه به سکوت هم..»

جمله‌های 'رسیدی لطفا زنگ بزن' 'میخرم برات' 'صبح زنگ میزنم بهت خواب نمونی' 'الان چیکار کنم حالت خوب شه' 'توی عکس دسته جمعی از همه خوشگل تر بودی' 'مراقب خودت باش‌' یا مثلا دیدن پیام صبح بخیرش روی موبایلت وقتی از خواب بلند میشی، بنظرم از هزار تا دوستت دارم قشنگ تره.

بی توجهی من رو آزار می‌ده، وقتی یه چیزی آزارم بده تنها می‌شم، سکوت می‌کنم، سرد می‌شم، گوله می‌شم، می‌افتم تو حوض نقاشی، شنا هم که بلد نیستم، غرق می‌شم، تموم می‌شم، تمومم نکن خب؟ اگه کردی هم دیگه فکر نکن میتونم مثل قبل بشم . @Heiyva

جرم من این بود، دختر بودمُ بی بالُ پر ورنه من اندازه ی صد مرد جرئت داشتم .

@Heiyva

چطوریاس که به هر جایی هم که می‌رسید، باز وقتی صحبت از دستاوردهای بقیه می‌شه، شروع می‌کنید به کوچک شمردن و هیچی دونستنشون؟ با خودتون به صلح برسید، خودتون و اون چیزی که هستید رو دوست داشته باشید تا موفقیت بقیه انقدر آزارتون نده.

میگم هاااا