Cherry

یه لایه‌ی دیگه غم روم بشینه سقوط می‌کنم

آنچنان شجاع و ساکتی که فراموشم شد رنج می‌کشی!

«گذشتن و رفتن پیوسته»

من اینطوریم که اینقدر ذهنم ایده میده و اگه در روز خودمو درگیر کار نکنم مریض میشم، هم روحی هم جسمی و یه خبر خوب امروز بهتر بودم البته تا الان.

سلام ✨ مرسی واقعا الان اینقدر تو حال خوبی نبودم که این حرفت لبخند گنده ای رو لبام آورد 🫂🫠

‎ هروقت میام چنلت رو نگاه میکنم احساس میکنم به زندگی امیدوار میشم و میتونم نفس بکشم.

دقیقا گیر کردم وسطِ زندگیِ واقعی‌ای؛ با آدم‌ها، فشارها، مسئولیت‌هایی که اصلاً مال من نیستن ولی افتادن رو شونه ام.

هم دارم قوی می‌شم، هم دارم فرسوده می‌شم، هم دارم ادامه می‌دم.

چیزی که قطعیه اینه،کلماتت چه از سر عشق باشن چه نفرت ،قبل از اینکه روی دیگران تاثیر بزاره ،روی انرژی قلب خودت تاثیر میزاره و اونارو منظم ،زشت، یا زیبا می‌کنه.

آدمو چیزی خسته می‌کنه که هنوز اتفاق نیفتاده ولی ولش هم نمی‌کنه. این‌که بدونی دلت چی می‌خواد و هر روز باهاش بیدار شی ولی مسیر زندگیت انگار اصلاً خبر نداره.نه این‌که نتونی می‌تونی… اما نه اینجا نه الان نه با این شرایط. و همین «نشدنِ مداوم» آدمو از درون می‌فشاره.نه درد داره نه اسم درست‌وحسابی فقط سنگینه. کاش علاقه‌م سطحی بود، کاش می‌شد بی‌خیال شد. اما بعضی خواستن‌ها آدمو رها نمی‌کنن،می‌مونن و نفسو تنگ می‌کنن.

دلم خواست دوباره از ته بزنم موهامو

هنوز نمیدونم چرا انسان بودن رو انتخاب کردم وقتی، میتونستم یه شاخه گل یه برگ تا خورده از یه کتاب ،یا پروانه ای رنگین بال از این دنیا باشم.