𝙏𝙖𝙗𝙖𝙨𝙨𝙪𝙢🦋 𝘽𝙖𝙫𝙖𝙧
Відкрити в Telegram
هَر چِیزی بِه وَقْتِشْ قَشَنْگِه🦋
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
461
Підписники
-124 години
-137 днів
-3330 днів
Архів дописів
محبتِ بعضی آدمها
بویِ خدا میدهد…
بیصدا میآیند،
و دل را آرام میکنند…
در هیاهوی این جهانِ خسته،
بودنشان معجزهایست بیادعا…
تبسم جان،
سپاس از این همه مهربانیِ ناب 🌷
که حضورت، روشنیِ دل است و آرامِ جان 💐🙏
03 квіт, 00:29
به اندازهی وسعِ دل خود شاد بمان
در پیِ آنچه نداری، مرو و یاد بمان
دل اگر صاف شود، دنیا گلستان گردد
تو همان باش که هستی، به همین داد بمان
هر چه قسمت شده از راه خودش میآید
تو فقط در پیِ آرامشِ ایجاد بمان
حسرتِ مالِ دگران، آتشِ جان خواهد شد
قانع آن باش که هستی، به همین یاد بمان
🍃
03 квіт, 00:05
گفته بودم شادمانم؟ بشنو و باور مکن!
گاه میلغزد زبانم، بشنو و باور مکن!
گفتی آیا در توانت هست از من بگذری؟
گفتم آری می توانم... بشنو و باور مکن!
02 квіт, 11:27
چی بگویم که دگر حوصلهای نیست مرا
دگر از دست کسی هم گله نیست مرا
بگذار بسوزم که در این سینهٔ دلگیر
جز سوختن و ساختنم مرحلهای نیست مرا
02 квіт, 09:14
خوشا اسیران خاک
نه فکری دارند و نه خیالی):"
𓆩•.• بـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـاؒؔعـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـث💀•.•𓆪
02 квіт, 03:09
مثل ديوار ترك خورده پس از زلزله ها
گاه دل ها ز سخن هاى كسى مى شكند):"
𓆩•.• بـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـاؒؔعـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـث💀•.•𓆪
02 квіт, 01:15
#تقویمتاریخ
ـــــــــــــــــــ
به نام خداوند روزیدهِ رهنمای
🌷 روز تان بخیر!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
🗓 امروز پنجشنبه؛
۱۳ حمل ۱۴۰۵ خورشیدی برابر است با
۱۵ شوال ۱۴۴۷ قمری و مصادف است با
۲ آپریل ۲۰۲۶ میلادی
02 квіт, 00:53
انقدر چیزهای زیادی
درونم دفن کردهام
که اکنون نمیدانم از کدامشان
دارم رنج میکشم.
𓆩•.• بـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـاؒؔعـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـث💀•.•𓆪
01 квіт, 12:45
حالم این روزها عجیب است؛
هم تنهایی آزارم میدهد، هم حضور آدمها.
هم دوست دارم بیرون بروم، هم میخواهم در خانه بمانم.
هم میخواهم بجنگم، هم میخواهم همهچیز را رها کنم.
هم میخواهم به خودم برسم، هم میگویم بیخیال شوم.
این روزها میان دو آدم معلقم:
آدمی که میخواهد زندگی را جدی بگیرد،
و آدمی که میخواهد همهچیز را رها کند…
خیلی معلقم.🍃
01 квіт, 11:54
گاهی آدم یاد میگیرد بغضش را پشت لبخند دیگران پنهان کند…
میخنداند، شوخی میکند، دلها را سبک میکند،
در حالی که دل خودش سنگینتر از همیشه است.
چه غمِ عجیبیست…
اینکه نتوانی حتی برای خودت لبخند بزنی،
اما دلیل خندهی دیگران باشی.
شاید این هم نوعی از مهربانی باشد؛
مهربانیِ خاموش،
که درد را در دل نگه میدارد
و شادی را به دنیا میبخشد.
و چه زیباست آن لحظهای که
کسی از میان همان خندهها،
دلِ تو را هم ببیند… 🕊️
01 квіт, 11:47
زندہ گے یڪ قانون ᴅᴀʀᴀᴅ
ڪوچڪترین اشتباہ بزرگترین ᴛᴀᴡᴀɴ
𓆩•.• بـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـاؒؔعـ͜͡ــؒؔـ͜͝ـث💀•.•𓆪
01 квіт, 06:57
عادت ندارم درد دلم را , به همه بگویم , خاکش میکنم زیر چهره خندانم ….. تا همه فکر کنند .. نه دردی دارم و نه قلبی …❤️🩹
01 квіт, 01:36
Repost from انجمن ادبی نویسندگان بینش
#اشتراک کننده(۸)
#الینا شیرزاد
برای وطنم نگفتم...
برایت نگفته ام که تمام این خنده هایت سال هاست که بلعیده شده است؛خنده های که در میان محبت های زیبایت وجود داشت.
برایت نگفته ام من را دوباره امیدوار کن؛ اما تو از من خواستی تا برایت امید کسب کنم.
برایت نگفته ام میان تاریکی های که اسم اش فریاد از درون است بازم قوی باش و شکست را بپذیر.
برایت نگفته ام دیگر تحمل حس کردن خون تنت را ندارم.
برایت نگفته ام از آرزو هایم و گفتی همه چیز در این زمان و زمانه شده آرزو! زنده ماندن شده آرزو ، نفس کشیدن شده آرزو ؛سکوت کردن شده آرزو..
برایت نگفته ام دیگر اشک جاری از چشمان معسومت قابل تحمل نیست.
آه برایت از قلبی نگفته ام؛ قلبی که در هوای کودکی می تپد.
برایت نگفته ام از کسانی که از تو سوال می پرسند و تو ساکت غرق در افکار...
برایت نگفته ام از کودکانی که خنده هایشان تمام کوچه ها را می پیچاند، بازی می کردند فوتبال ،چشم پتکان،گیرکان؛ از اینا نگفته ام که حالا از ترس صدای ترسیده خود را بلند نمیتوانند.
برایت نگفته ام که چقدر ویرانه شده ای و هیچکس متوجه این ویرانه شدن ات نمی شود؛ زیرا آنها زیبایی تو را می خواهند...
برایت نگفته ام از اینکه میان واژه ها گم ات می کنم...
برایت نگفتم از گریه های ماهیان؛ که دیده نمی شوند.
برایت نگفته ام از عقاب ها؛ عقاب های که سکوت شأن معلوم نیست.
برایت نگفته ام که چرا نمی گویی بس است؛ بس است درد ات بدنم را ناتوان و استخوان های بدنم را شکسته..
برایت نگفته ام از شب هایی که
برایت از آه ظالمان
فریاد گرسنه گان
اشک ناتوان
دست کمک
خنده یی پولداران
جان دادن فقیران
جیغ و فریاد کشیدن دوکاندارن
قتل مسکینان
فتنه یی آخر زمان
حماقت جوانان
دغدغه یی مادران
امید دختران
توقع جاهلان
گریه یی کودکان
برایت از اینها نگفته ام.
نگفته ام برایت از آسمان آبی زیبا؟
پس آسمان تاریک و سیاه تو چه وقت به یک آسمان آبی و پر معنا تبدیل می شود؟
نمی فهمم.
شاید حالا خودت بگویی کدام آسمان.
و من بگویم همون آسمان که با وسعت خود تمام کائنات را دگرگون کرده.
من که آسمانت را دیده ام وطن.
تو تا هنوز متوجه آسمان تاریکت نشده ای؟
ببین همون آسمانی را میگویم که ما همه امیدوارانه طرفش خیره می شویم و ستاره ها در او درخشش می یابد دیدی او را؟
دیدی؟
آه از سکوت ات که تمام درد های تازه را پژمرده می کند...
برایم بخوان با صدای ناتوان ات قسم را قسمی که برای تو یاد می کنند وطن بر جلال و به شأن ات قسم...
31 бер, 11:57
