𝟷𝟾𝟼𝟺

من ساده‌لوحم. حقیقتی تلخ است، اما انکارناپذیر؛ من ساده‌لوحم، زیرا هنوز باور ندارم آدم‌ها بتوانند تا این اندازه بد باشند. من ساده‌لوحم، چون در وجود هر انسانی رگه‌ای از خوبی می‌بینم و برای هر ظلم و هر زخمی، به دنبال دلیلی می‌گردم که آن را توجیه کند. من ساده‌لوحم، چون نمی‌توانم بپذیرم که هیولاها همیشه چهره‌ای هولناک ندارند؛ گاهی با صورتی انسانی و لبخندی آشنا ظاهر می‌شوند و کلماتی بر زبان می‌آورند که از هر زخمی عمیق‌تر درد می‌کند. در دنیای من، آدم‌ها یا سپیدند یا خاکستری؛ هیچ‌کس آن‌قدر تاریک نیست که بتوان او را سراسر سیاه دید. شاید همین باور است که بارها مرا می‌شکند، اما هنوز نتوانسته آن را از من بگیرد.... #Text

بلبلان قرقاولان کبکان؛ هزاران را چه شد؟

۲ تا از کاراکترای گاد جنسن

حیف نتم بده وگرنه یه ویدیو مسیج از دماغم میدادم تا از دوربین گوشیتون بزنه بیرون بیاد زخمیتون کنه

به خودت بیا

بله منم با دماغم خیلی مشکل دارم ولی چون از خودم بزرگ‌تره و احترام بزرگتر واجبه نمی‌تونم بهش چیزی بگم

Me and bro (E , K)