PARADOX🌒🖤

حق با تتلو بود : قورباغه رو توی تشت طلا هم که بزاری میپره تو مرداب.

من همونی ام که دلم نمی‌خواد کسی با ناراحتی بخوابه ولی خودم شبا با هزار تا درد میخوابم

اگر جویای احوال منی من سخت غمگینم اگر هم از سر تکلیف می‌پرسی خداروشکر

آدم کم حرفی نیستم فقط اینکه خیلیا آدم حرفای من نیستن

حق»

عصبی نبودم:POV

نشستی خیلی ریلکس یهو چیزی که پذیرفتیش میاد تو ذهنت دوباره مغزتو میگاد.

کم‌ توجهی تنها رد فلگیه که هیچ‌وقت برام کمرنگ نمیشه

ثابت کن لیاقتشو داری،تا نشونت بدم وفاداری چیه.

زیاد بهت پیله کردم پروانه شدی رفتی🚬

راهی که من رفتم رو تو هم برو اگه برگشتی با هم حرف می‌زنیم

وقتی به موفقیت برسم که همه دوستم دارن مگه غیر اینه؟ همه‌ی ادم ها جایگاه اجتماعی بالا دوست دارن‌؛ کسی که الان کنارمه مهمه نه کسی که وقتی موفق شدم بیاد جلو 🙂‍↕️



‏من مغرورم اما هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

ده دقیقه قبل از زنگ خوردن آلارم :

منو تو نه داستانِ قشنگی داشتیم، نه پایانِ قشنگی داشتیم نه خاطرات قشنگی داشتیم و نه هیچ چیزِ مشترکِ قشنگی. تو خیلی تجربه‌ی بدی بودی عزیزم، خیلی بد.

آدمایی که جزئیات یادشون میمونه خیلی بگا میرن.

آخرشم همونی شد که احمد کایا گفت : به آغاز اعتماد نکن، حقیقت در آخرین لحظه گفته میشود.