دختر سرزمین بودا

از آن‌ها بود که به جزئیات اهمیت می‌داد. ازآن‌ها که وقتِ راه رفتن حواسش بود حتی مورچه‌هارا لگد نکند. از آن‌ها که با ماه و ستاره ها حرف می‌زد و عاشقِ شعر بود...

کارهای روزمره‌ام رو انجام می‌دم. برای اهدافم تلاش می‌کنم. معاشرت می‌کنم. برای بهبود شرایط رویاپردازی می‌کنم. سعی می‌کنم نور امید درونم نَمیره. می‌خوام برای خودم نجات‌دهنده باشم. در عین حال که می‌خوام زندگی کنم، می‌خوام بمیرم. غم وجودم رو می‌بلعه. غصه می‌خورم، غصه می‌خورم، غصه می‌خورم.

تنها چیزی که این روزها حس خوب بهم میده؛ درس خواندن است.