‌ ‌ ‌‌ ‌ 𑣲⋆ Sāfe Cørner

دردی که میکشم به خاطر عشق بیش از حدیه که به این احمقای دوست داشتنی دارم.

هیچوقت.

هیچوقت الکی نیست که میخوام براشون همه چیز باشم

جاهایی که هیچکس نبود اونا بودن

حتی اکثر رو فقط خودت میدونی

نمیدونم تکیه گاه رو تو چی میبینی ولی وقتی اتفاقی میوفته تو اولین نفری هستی که من میام بهش میگم:((

باهم بزرگ شدیم

مخصوصا من اکثر رفیقام ۱۰ نفرشون از اول مجازی باهامن

اونا یه ارزش متفاوتی نوی زندگی من دارن

حتی مهم نیست یک سری از آدمای الان من و رفیق خودشون میدونن یا نه

اونا برای من رفیق نیستن

این دلیلیه که بهم درد میده

میخواستم من اولین کسی باشم که حداقل میتونستن بهش تکیه کنن

اونا خودشون به اندازه کافی تکیه گاه خانواده و بقیه هستن

به خاطر اینه که واقعا دلم میخواست اونا بهم تکیه کنن

و ناراحتی من به خاطر این نیست که دوستام ساپورتم میکنن

ولی هیچکدوم از اینارو از این راه کوفتی نمیشه انجام داد

اگه خواستن وام بگیرن من ضامنشون شم

اگه پول کم آوردن زنگ بزنن

مثلا اگه یه جا گیر کردن بتونم خودمو بهشون برسونم