Text

هر موقع چشمات خیس شد ، قبل اینکه دنبال دستمال کاغذی بگردی یادت بیار چقد خار منو گاییدی.

تو سامی بیگی نیستی لختت جذاب باشه بپوشون اون پشمارو

مهم نیست چیا ندارم، مهم اینه که تو رو جای همشون دارم.

چرا تکست میدم ولی پاک میکنم؟چون بعدش یادم میوفته بی لیاقتی

‏هرچیزی تو زندگیم اشتباه پیش میره، من درباره‌ی تو گریه می‌کنم.

هیچکس موندنی نیست اما همه برگشتنی اند.

بی‌شک اگر دوستت داشت دلیل غمت نبود.

خوشبخت اونه که داره با آدم مورد علاقش این روزای سخت میگذرونه.

از دست دادن هیچ کدومشون به تخمم نبود چون کسایی که باید، پیشمن.

شاید یه روز وقتی یه آهنگ از خواننده مورد علاقه‌ام شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که داشتی توی خیابون قدم می‌زدی و اسم منو از زبون یه غریبه شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که تنها بودی و دوست داشتی یکی بخندونتت و تو رو از اون حال و هوا دربیاره، به یاد من بیفتی. شاید یه شب سر عقل بیای و بفهمی من چقدر برات فرق داشتم. شاید اون روز دوباره متوجه بشی چقدر زندگیت منو کم داره. ولی اونموقع دیگه من نیستم.

‏آدم ذره ذره به همه چیز عادت میکنه، جز نوتفیکیشن نداشتن از فرد مورد علاقش.

اون تو رو دوست نداشت ، فقط کارایی که براش میکردی رو دوست داشت

داریوش گوش میدم چون اقبالی ندارم.

بعد تو هرچقدرم ادمای جدید بیان، من دیگه قرار نیست کسی رو اون شکلی دوست داشته باشم.

تا ابد از اذان صبحتون متنفرم.

چرا هیچکسی تو نمیشه

یکی از اخلاقای خوبم اینه که قبول دارم اخلاقام کیریه

حس می‌کنم آدم مناسبی نیستم. نه برای این زندگی، نه برای آدم‌ها و نه برای خودم.

تو مثل 05/05/05 برام بی اهمیتی.

یه روز مولانا از شمس میپرسه که « این اندوه عمیق بلاخره کِی تموم میشه؟ » شمس هم میگه که « اندوه تمام نمیشود ، تو آنقدر وسیع میشوی که اندوه در تو گم میشود »