ʟᴀꜱᴛ ᴛɪᴍᴇ

هیچوقت کسیو مجبور نکردم پیشم بمونه، از من بهتر دیدی سفت بچسب بهش.

متن خود را جایگزین کنید

و لقب نحس ترین سال تاریخ ایران برای 99درصد دهه هشتادیا میشه 1404 که ازش همه جوره زخم خوردن،

من هیچوقت احساس ناتوانی نمیکنم، مگر اینکه دلتنگ تو بشم. به نظرم باگ آدمیزاد همین دلتنگیه،همین که نمیتونه بیخیال یه خاطره بشه.

دیگر آن (حالا چرای) شهریار، معنا ندارد، هر زمان که او بیاید جان را فدایش میکنم.

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟ شده آهی بکشی،بغض کنی،پیر شوی؟ شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب نامه را پس بزند آب،دلگیر شوی؟ شده با طعنه،به این و آن نشانت بدهند؟ یا که از جانب قلبت، شده تحقیر شو؟

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟ شده آهی بکشی،بغض کنی،پیر شوی؟ شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب نامه را پس بزند آب،دلگیر شوی؟ شده با طعنه،به این و آن نشانت بدهند؟ یا که از جانب قلبت، شده تحقیر شو؟

به من که نیومدی حداقل به خودت بیا.

دوبار بهت می‌گم از فلان رفتارت بدم میاد بار سوم از خودتم بدم میاد.

من توی درگیری هامم، درگیر تو بودم.

رنج کشیدن بخشی از زندگیه اگه غمگین نیستی غیر عادیه ولی اگه غم و حس میکنی هنوز زنده ای

یه عوضی داستانو واسه بقیه از جایی تعریف می‌کنه که تو صبرت تموم شده بود.

یه روز اونی که میترسی نباشه رو خودت حذف میکنی.

قلبی بی باک،مغزی خسته،روحی آزاد.

هه