°°No hope°°

در چهلمین روز از دی ماه خونین ایران زمین در آسمان بالای سر قهرمانان بی جان این خاک در زمستان ۱۴۰۴ هیچ خدایی پیدا نشد

+++

خانواده عزیزم ازتون متنفرم و حالم ازتون بهم میخوره با تشکر

‏بی حس بودنو از کسی یاد میگیری که یه روز قشنگ ترین حسو بهش داشتی

تو رفتی و دلم غمین شد:)

نهنگی دید مرگش را ولی دل را به ساحل زد من از پایان خود آگاهم اما دوستت دارم.

اونجایی که عزیز ترین و نزدیک ترین آدم زندگیت تو عصبانیت حرف دلشو بهت میزنه و قلبت هزار تیکه میشه با حرفش همونجا یک بار برای همیشه میمیری

نخی که به زندگی وصلم میکنه گاهی خفم می‌کنه

شاید اونایی که خودکشی کردن نیاز به یه بغل طولانی داشتن

تو زندگی فقط و فقط یک نفر هست که با همه وجودت عاشقش میشی بقیه شبیه اونن

من از دلتنگی تو تمام می شوم.

اکنون آرام تر به نظر میرسم اما چراغی در من خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند

۰۰:۰۰

نمیدونم، شاید زندگی بعدی.

کسایی که دوستشون داری اونا تنها کسایی‌ان که میتونن بهت آسیب بزنن

نه که حرفی نباشه هست ولی گفتن و نگفتنش فرقی نداره

‏من اون قسمت مغزم که واسه درس خوندن و درک مطلبه کلا از بین رفته دیگه

من زندگی کردن با این همه غم و اندوه رو نمی‌خوام

انقد حالم بده که نمیدونم چمه فقط میخوام قلبمو بالا بیارم

آنجا که گمان کردی کسی در دنیا تو را نمیفهمد مرا به یاد بیاور.