"BlinkMoment

یک سو تویی و حادثه چشم سیاهت یک سو منم و حسرت یک لحظه نگاهت

لطفا به من ویس بدید،من عاشق گوش دادن به ویس هاتونم

من هر کاری که دوست داشتم بقیه برام بکنن رو با تموم وجودم برای همه کردم. همدردی کردم، امید دادم، ذوق کسی‌رو کور نکردم، وقتی نیاز داشتن تنهاشون نذاشتم، من همیشه در حد توانم سهم خودم رو ادا کردم؛ حتی وقتی هیچ برگشتی نگرفتم. هرچند دوست داشتم این جاده گاهی دوطرفه می‌بود.

عمری دگر بباید بعد از وفات ما را کاین عمر طی نمودیم اندر امیدواری. -سعدی.

00:00

پانته ا یهو یه کلمه های رندومی رو میگه که من میرینم از خنده

مرا از دور تماشا کن، من از نزدیک غمگینم. -عباس معروفی.

گفت منظوری ندارم، منتها منظور داشت با کلامش زخم میزد، در نگاهش شور داشت طعنه های دوستان بسیار دردآور ترند از نمک پرورده باید زخم هارا دور داشت.

دل که بعد از دیدنت دیگر به جایش بند نیست. عقل هم با دیدن چشم تو قدرتمند نیست.

بیا و اعتراف کن؛آنجا که دوستم داشتی تلاش میکردی چه کسی را فراموش کنی؟

مولوی می‌گوید عشق چیزی نیست که بیرون بشود پیدایش کرد. درونی است. تنها کاری که باید بکنیم این است که موانعی را که در درونمان جلوی عشق را می‌گیرند پیدا کنیم و از میان برداریم!

چیزی را کم دارم، شاید امید، شاید فراموشی، شاید یک دوست و شاید خودم را..

به بی زبان ها پناه ببرید خوش زبان ها حیله گرترند..

کاش اگر چیزی سهم من نیست، هیچوقت سر راهم قرار نگیره، اگر چیزی مال من نیست، هیچوقت وارد زندگیم نشه، من و درگیر نکنه، دلبسته نکنه، امیدوار نکنه؛ من از نشدن‌ها خستم.

وقتی یه نفر به شما اهمیت بده، یادش می‌مونه که چی شمارو ناراحت می‌کنه, پس اگه یه اشتباه، مدام تکرار می‌شه وقتشه به اهمیت خودتون شک کنید.

همیشه چیزایی که دوست داشتم رو از دست دادم، کاش هیچ‌وقت دوستت نداشتم.

اگه قسمت تو نباشه هزاران دفعه ناامیدت میکنه تا بالاخره بفهمی باید رهاش کنی.