✧ آغوشِ سکوت ✧
Відкрити в Telegram
🌙 پناهِ شبهای بیصدا
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 119
Підписники
-524 години
-117 днів
-7530 днів
Архів дописів
1 119
عادی شدن منو میترسونه، عادی شدن ذوقی که برای کار داری،عادی شدن قشنگی های کوچک اطراف،عادی شدن روابط،عادی شدن حس ها،عادی شدن زندگی...
12 серп, 12:36
1 119
این هم یک تعریف برای خوشبختی است:
کسی را داشته باشی که اجازه دهد تاریک ترین فکرهایت را برایش برهنه کنی،بیان کنی،و او همچنان بماند.
11 серп, 07:17
1 119
+1
بعضی آدمها نمیروند؛
فقط از قاب زمان بیرون میروند
و میشوند خاطرهای
که هر بار دلمان برای آزادی تنگ میشود،
دوباره صدایشان میکنیم.
فریدون فرخزاد عزیز♡
09 серп, 16:21
1 119
بارها این سوال را از خود پرسیده ام:
که اگر به جای چهرهی انسان ها،
نوای قلبشان را میدیدم،
از میانشان میگریختم؟
یا عاشق میشدم؟
09 серп, 15:47
1 119
از این که چنین نورانی یاد منی،باید بر خود میبالیدم؛
اما،عزیزمن،من برای تو چه کردم؟
هیچ.
من تنها نگاهت میکردم، چرا که خود نگاه کردنی بودی...
08 серп, 15:22
1 119
برگها را ببین...
حتی آنها نیز
قرارِ ماندن با شاخه ندارند.
باران،
تمامِ عاشقیاش را
در عبور معنا میکند؛
و برف،
این آرامترین چهرهی فراموشی،
سرانجام
به قطرهای بینام
فرو میریزد.
جهان،
از ابتدا
بر مدارِ رفتن آفریده شده است.
پس ما
با کدام امید،
دل به آدمهایی میسپاریم
که در هر گامشان
نقشهای برای نماندن پنهان است؟
08 серп, 15:17
1 119
من آدم برگشت به صمیمیتهای از دست رفته نیستم. از چشم افتاده را میل دیدار دوباره نیست...
_فروغ فرخزاد
08 серп, 11:47
1 119
مثل اینکه من اسم او را قبلاً میدانستهام. شرارهی چشمهایش، رنگش، بویش، حرکاتش همه به نظر من آشنا میآمد، مثل اینکه روان من در زندگی پیشین در عالم مثال با روان او هم جوار بوده از یک اصل و یک ماده بوده و بایستی که به هم ملحق شده باشیم، دراین دنیای پست یا عشق او را میخواستم و یا عشق هیچکس را.
بوف کور _صادق هدایت
08 серп, 11:46
1 119
محبوبم؛
اگر روزی دربارهی من از تو سوال کردند،
خیلی فکر نکن و با تمام غرور به آن ها بگو
دوستم دارد،خیلی دوستم دارد.
_نزار قبانی
08 серп, 11:02
