✧ آغوشِ سکوت ✧
Відкрити в Telegram
🌙 پناهِ شبهای بیصدا
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 119
Підписники
-524 години
-117 днів
-7530 днів
Архів дописів
1 119
شاید به جای بستنِ در به روی رنج،
نیاز دارم در را کاملا باز بگذارم و بگویم بفرما داخل؛
بیا کنار من بشین و تا وقتی بهم یاد ندادی چیا رو باید بدونم،
از پیشم نرو.
_جنگجوی عشق|گلن دویل ملتن
22 лип, 09:42
1 119
هیچکس متوجه نیست که بعضی از مردم،
چه حجم عظیمی از انرژی را
صرف عادی بودن میکنند.
22 лип, 09:39
1 119
شاید زندگی همین باشه؛
پذیرفتن چیزهایی که نمیتونیم تغییرشون بدیم،
دوست داشتنِ همینی که هست،
و با امید،ساختن چیزی که هنوز نیومده...
22 лип, 08:32
1 119
تنهایی اگزیستانسیال هیچوقت کامل از بین نمیره؛
یه بخش از زندگی و وجود آدمه.
هیچکس نمیتونه تمام دردها و دنیای درون آدم رو بفهمه یا جای خالی این تنهایی رو کامل پر کنه.
شاید همین تنهایی عمیق، همون چیزیه که آدم رو قویتر میکنه و بهش جسارت رشد و حرکت میده.
22 лип, 08:29
1 119
در مرحلهی خاصی از مواجهه با رنج،
انسان تنهایی را برمیگزیند.
چرا که متوجه میشود هر حضوری
تنها رنجش را مضاعف میکند.
درک پریشانی درونش
برای ناظر بیرونی ناممکن است.
سکوت را انتخاب میکند یا دیگر نقاب ها را؛
خشم،مسخرگی،بیتفاوتی و...
22 лип, 08:23
1 119
با آنان که در اخلاق فقیرند همکلام نشو؛
چون هر همنشینی،
رنگی از همنشین میگیرد...
22 лип, 08:14
1 119
از میان این همه آبی،
یک پرنده کافی بود
تا یادم بیاورد؛
گاهی تمامِ آزادی،
در دلِ یک پرواز خلاصه میشود.
20 лип, 08:15
1 119
ای روح بزرگ،
یاری کن تا بر بزرگترین
دشمنم پیروز شوم؛
همان دشمنی که
در درون من زندگی میکند.
20 лип, 05:36
1 119
احساسی که در دوری از کسی به دلت می افتد،
به تو نشان میدهد
با نبودنش آرامش از کف میدهی یا برعکس،
به آرامش میرسی
20 лип, 05:35
1 119
اونجا که نزار قبانی میگه:
برای من و تو،همین بس است
که برای همیشه
رازی میمانی،
در قلبم
که مرا میدَرَد،
اما گفته نمیشود...!
19 лип, 14:28
1 119
معمولا آدمهای با وفا،آهنگ های قدیمی گوش میدهند؛
چون خودشان هم مثل آن ها عمیق و ماندگار هستند...!
19 лип, 14:28
1 119
انسان از آن چیزی که بسیار دوست میدارد
خود را جدا میسازد؛
در اوج خواستن، نمیخواهد
در اوجِ
تمنا نمیخواهد...
18 лип, 18:20
1 119
از میان تمام جملههای کتاب کیمیاگر، این یکی برای من خودِ نوره:
«هنگامی که آرزوی چیزی را داری، سراسر کیهان همدست میشود تا بتوانی این آرزو را تحقق بخشی.»
18 лип, 17:56
1 119
آن که از جان دوست تر میدارمش؛
با زبان تلخ می آزارامش...
گرچه اون خود زین ستم،دل خون تر است،
رنج اون از رنج من افزون تر است.
_هوشنگ ابتهاج
18 лип, 17:18
1 119
کتابها عجیباند؛
بیآنکه دستت را بگیرند،
از تاریکترین روزها عبورت میدهند. گاهی یک جمله، همان نوریست که تمام شهرِ دلت منتظرش بوده.
18 лип, 04:33
