_ مستاجر پلاک ۱۱ _

بعد مدت ها امروز واقعا قشنگ بود . شبیه بودم شبیه بود وای یه آدم دیگم هر لحظه دلمون میخواست زمان نگذره و ما تو ثانیه های شادی و ذوق بمونیم. اصن نمیدونم دیپ تاک بود یا چی ولی فهمیدیم چقدر سطح دغدغه هامون عوض شده. چقدر عوض شدیم. و برای اولین بار بود که از این تغییر خوشحال بودیم!

درواقع این آرزوی هر روووووزه، هر لحظه و هر ثانیه دل تنگ این شهرم و دارم فکر میکنم که کِی قراره بهش برسم؟ واقعا برای این شهر میمیرم

آرزوی امروز؟ کاش تهران بودم

در واقع من خیلیییی بیشتر در پوست خودم نمیگنجم برات. *اینقدر جیغ جیغ کردیم ک صدا ندارم:)

_1984_

A disturbing look at a world where the truth no longer belongs to the people, but to those in power. The scariest part wasn’t the violence or the constant surveillance, but watching someone slowly lose trust in their own memories, thoughts, and feelings. Ultimately, 1984 is a reflection on what happens when people lose the freedom to decide what is true and who they are.

آره روزی چهار پنج بار قهوه میخورم چون what can I really do about it?ha?

- 1984 -

Maybe I'll wake up one day to notice that all my life was just a dream.

وقتی غمگینم چیزایی که غمگینم میکنن رو بیشتر دوست دارم!

_ به من گفت بیا به من گفت بمان به من گفت بخند به من گفت بمیر . آمدم ، ماندم ، خندیدم ، مُردم.

چرا هر شب تو خاور میانه شبِ آخره؟