𝖶𝗂𝗌𝗍𝖾𝗋𝗂𝖺𝗍𝖾𝖾𝗓

اینکه نتونه تو این حال چهره‌ی پسرشو ببینه یا با دستاش بدن پسرشو لمس کنه، باعث می‌شد محکم لب پایینش رو گاز بگیره. «وویونگ...داری با آتیش بازی میکنی..» وویونگ پارچه ای که جلوی دید پسر بزرگتر رو گرفته بود رو،محکم تر بست. «چوی سان دیدنت تو این وضعیت، باعث میشه بیشتر بخوام خودمو داخل این آتیش گرفتار کنم.» کمی خم شد، لاله‌ی گوش سان رو با زبون داغش کمی خیس کرد و نفس گرمشو همونجا خالی کرد. دستاشو روی شونه های سان گذاشت و به سمت گردن پسر بزرگتر حرکتشون داد. کنار گوش سان زمزمه کرد. «داری میلرزی..» سان که کمی نفس هاش نامنظم شده بود و نفس نفس میزد، آب دهنشو به سختی قورت داد و با صدای لرزون لب زد. «وویونگ...خیلی نیازت دارم...» وویونگ لبخندی گوشه لبش نشست و از پشت سر سان به جلوش قدم برداشت و درست بین پاهاش روی زمین نشست. آرنجشو‌ روی زانوی سان تکیه داد و سرشو به دستش. دست ازادشو روی رون سان گذاشت و خط های خیالی کشید.‌ لب و لوچه‌ش رو کمی آویزون کرد. «داری میگی کمکت کنم؟..» کمی مکث کرد. «هممم...پس التماسم کن!» سان نفس عمیقی کشید و دندوناشو روی هم فشار داد، آب دهنشو به سختی قورت داد جوریکه این سختی تو تکون خوردن سیبک گلوش معلوم بود. وقتی حرفی نزد وویونگ ناله ای از کلافگی سر داد و کف دست‌هاش رو روی هردو رون‌های سان گذاشت و خودشو بالا کشید. سرشو خم کرد و لبهاش با لب‌های سان فقط چند میلی از هم فاصله داشتن. «زود باش سان...نمی‌تونم خیلی منتظر بمونم.» با برخورد نفس های گرم وویونگ به لب‌های پسر بزرگتر، سان لبخندی زد و بعد سریع لبخندش رو جمع کرد. «وویونگ‌آه...ازت خواهش میکنم ببشتر از این تحریکم نکن..»