𝘛𝘏𝘌 𝘞𝘐𝘡𝘈𝘙𝘋’𝘚 𝘚𝘏𝘈𝘙𝘒

«خب، هر کسی که قراره برنده بشه، برنده بشه. چون در نهایت چیزی نیست که به من بستگی داشته باشه؛ هر کسی که قراره رأی بده، رأیش رو می‌ده. ولی خب حالا که اینجاییم، اگه یه اسپانیایی برنده بشه، که دیگه چه بهتر»

«گفتم خب، اوکیه، بامزه‌ست، ولی نمی‌دونستم مردم قراره اینو این‌قدر بزرگ کنن و تبدیلش کنن به یه ترند. بعد با خودم گفتم: «یا خدا! پس برم موهامو کوتاه کنم، ببینم اینو هم ترند می‌کنن یا نه!» 😂»

«هرچقدر هم که بخوایم خودمون رو بی‌تفاوت و محکم نشون بدیم، واقعیت اینه که آدم نیاز داره عشق بده و عشق هم دریافت کنه. هرچقدر هم که بخوایم توی زندگی نقش آدم‌های سرسخت رو بازی کنیم، همه‌مون به یه تکیه‌گاه، یه نفر که حامی‌مون باشه، نیاز داریم. و تکیه‌گاه تو خواهرت هست — به نظرت خواهرت چه کاری برات انجام داده که هیچ‌وقت توی زندگیت فراموشش نمی‌کنی؟ فرّان: «ببین، خواهرم بزرگ‌ترین عشق زندگی منه، ولی ما در واقع یه رابطه‌ی «عشق و نفرت» داریم! — نگو! 😂 — آره، آره! و فکر می‌کنم همین خودش نشون‌دهنده‌ی عشق واقعی بین دو نفره. یعنی به نظرم قرار نیست همه‌چیز همیشه قشنگ و بی‌نقص باشه. حتی دعواها هم بخشی از قوی‌تر شدن عشقی هستن که نسبت به یه نفر داری. من مثلاً آدم خیلی احساساتی و حساسی هستم، حتی خیلی حساس‌تر از حد معمول. گاهی اوقات خیلی با احساسات بقیه همدلی می‌کنم. همیشه هم گفتم که فکر می‌کنم هر کاری که توی زندگی انجام می‌دم و هر چیزی که دوست دارم بقیه هم انجام بدن، باید از روی عشق باشه؛ از روی علاقه به کاری که انجام می‌دی. چون عشق فقط عشق احساسی نسبت به یه آدم دیگه نیست. عشقی که برای انجام دادن یه کار می‌ذاری هم خودش یه نوع عشقه. و خواهرم، به نظرم، یکی از آدم‌هاییه که بیشتر از همه اینو به من ثابت کرده. چون خب، اون بخشی از زندگی خودش رو فدا کرده تا از زندگی من محافظت کنه. در نهایت، اون فقط خواهرم نیست؛ برای من کار هم می‌کنه و همین موضوع به نظرم خیلی چیزها رو نشون می‌ده؛ نه فقط درباره‌ی یه خواهر، بلکه درباره‌ی شخصیت یه آدم. و خب، از همین‌جا چون مدتیه ندیدمش، می‌خواستم یه بغل محکم و یه سلام گرم براش بفرستم. آخرین باری هم که با هم حرف زدیم، با هم دعوامون شد! 😂 پس امیدوارم جلوی میلیون‌ها نفر منو ببخشه.»

«قیمت دقیقش رو نگفتن، ولی حداقل با ما خوب رفتار کردن. به هر کدوممون یه نسخه‌ی مشابه دادن. منم وقتی به فرودگاه مادرید رسیدم، چمدون رو که داشتم می‌بردم، از دستم افتاد. از این اتفاق هم یه ویدیو هست! اختصاصی هم هست، ببینید می‌تونید پیداش کنید یا نه، ولی ویدیوهاش وجود داره. اون قسمت سبزش شکست، شیشه‌ی سبزش، و همین باعث می‌شه برام خاص‌تر بشه.»

فران، ذهنیتت تا چه حد روی این تأثیر می‌ذاره که وقتی دنبال یه توپ می‌ری، تا آخرین لحظه براش بجنگی و خودت رو به آب و آتیش بزنی یا نه؟ «خب، فکر می‌کنم موضوع بیشتر از اینکه مربوط به یه توپ یا دو تا توپ باشه، مربوط به کل مسیریه که طی می‌کنی؛ اینکه وقتی یه دوره‌ی سخت و بد رو پشت سر می‌ذاری، بتونی شرایط رو برگردونی و تبدیلش کنی به یه موقعیت خوب. مثلاً خود من توی جام جهانی، خب... پیش اومد که یکی دو تا موقعیت رو از دست دادم و واقعاً هم خیلی مورد انتقاد قرار گرفتم. ولی در نهایت، فکر می‌کنم قبلاً هم توی رختکن درباره‌ش صحبت کردیم؛ اگه یه چیزی توی این سال‌ها یاد گرفته باشم، اینه که هر وقت درباره‌ت حرف می‌زنن، چه خوب و چه بد، یعنی داری کاری بزرگ‌تر از کاری که اونا دارن انجام می‌دن، انجام می‌دی. پس برای من، همین موضوع تبدیل به انگیزه می‌شه. فکر می‌کنم سرنوشت از قبل نوشته شده بود. حس می‌کنم اون توپ برای من ساخته شده بود. وقتی گلش کردم، واقعاً یه لحظه‌ی فوق‌العاده هیجان‌انگیز بود.»