MIST

مخفی کردن ناراحتی‌ها، از خود ناراحتی دردش بیشتره.

تو آدمی که هیچی براش مهم نبود رو غمگین کردی.

زندگی هیچ‌چیز رو به موقع بهت نمیده.

نمی‌دانم چه باید بکنم. و احساس تنهایی می‌کنم هرچند که همه‌جا پرِ آدم است. -از نامه‌های آنتوان چخوف و اولگا کنیپر

و اگر اندوهت آن‌ قدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود، به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم.

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثل تو نیستن.

نمی‌گذرد؛ نمیدونم شاید هم می‌گذرد، اما در پس این گذر؛ از من چه باقی خواهد ماند؟

دلم می‌خواست این تابستون بریز و بپاش راه بندازم، ولی تنها چیزی که پاشیده شد، روانِ من بود.