𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔
Відкрити в Telegram
Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
1 065
Підписники
+17124 години
+6277 днів
+66030 днів
Архів дописів
1 065
گاهی آدم از کسی که دوستش داشته متنفر نمی‌شه؛ فقط خسته می‌شه. خسته از توضیح دادن، از منتظر موندن، از اینکه هر بار با خودش بگه «شاید این دفعه فرق کنه». من هم یه زمانی برای تو از غرورم گذشتم، از خیلی چیزها چشم پوشیدم و هزار بار برای موندنت دلیل تراشیدم؛ حتی وقتی رفتارت چیزی جز رفتن رو نشون نمی‌داد. من تو رو فقط به خاطر خودت دوست نداشتم، به خاطر تصویری که از «ما» توی ذهنم ساخته بودم هم دوستت داشتم؛ برای شب‌هایی که قرار بود با هم حرف بزنیم، برای روزهایی که قرار بود کنار هم باشیم و برای آینده‌ای که فکر می‌کردم تو هم مثل من براش جدی هستی. شاید بزرگ‌ترین اشتباه من این بود که حرف‌هات رو بیشتر از رفتارت باور کردم. تو می‌گفتی «می‌مونم» و من به موندنت ایمان داشتم؛ حتی وقتی کم‌کم تبدیل شدی به همون آدمی که باید ازش می‌ترسیدم. خیانت فقط وقتی نیست که دست کسی رو بگیری؛ گاهی خیانته وقتی قلب کسی رو مطمئن می‌کنی که تنها انتخابته و بعد کاری می‌کنی که بفهمه حتی انتخاب اولت هم نبوده. من اون روزی که فهمیدم، فقط تو رو از دست ندادم؛ یه قسمت از اعتمادم به آدم‌ها رو هم از دست دادم. بعدش تو رفتی و من موندم با کلی سؤال که هیچ‌وقت جواب نگرفتن. روزهای اول منتظر بودم برگردی، نه برای اینکه همه‌چیز رو فراموش کنم؛ فقط برای اینکه یک بار بگی «اشتباه کردم». ولی زمان گذشت و من کم‌کم یاد گرفتم نبودنت رو تحمل کنم. یاد گرفتم گوشی رو بردارم و دنبال اسمت نگردم، یاد گرفتم وقتی کسی ازت حرف می‌زنه وانمود کنم برام مهم نیست، یاد گرفتم دلتنگی‌هام رو قایم کنم و از همه مهم‌تر، یاد گرفتم خودمو دوباره پیدا کنم. بعد از مدت‌ها برگشتی؛ درست همون موقعی که من دیگه منتظر نبودم. شاید فکر کردی هنوز همون آدمی‌ام که با یک پیام تو همه‌چیز رو فراموش می‌کنه. اما این بار فرق داشت. هنوز دوستت داشتم، اما دیگه بهت اعتماد نداشتم. هنوز خاطره‌هات برام عزیز بودن، اما دیگه نمی‌خواستم آینده‌ام شبیه گذشته‌ام بشه. فهمیدم بعضی آدم‌ها رو می‌شه دوست داشت و با این حال انتخابشون نکرد. می‌شه دلتنگشون شد و بهشون پیام نداد. می‌شه بخشید و باز هم برنگشت. تو دیر برگشتی، اما مشکل فقط دیر برگشتنت نبود؛ مشکل این بود که وقتی من داشتم برای نگه داشتنت می‌جنگیدم، تو حتی برای از دست ندادنم نجنگیدی. حالا اگر یه روز دلت برای من تنگ شد، اگر یه شب یادت افتاد کسی بود که با تمام وجودش دوستت داشت، فقط بدون من همون آدمم، با یک تفاوت بزرگ؛ دیگه برای کسی که ارزش موندنم رو نفهمید، خودمو ثابت نمی‌کنم. شاید هنوز گوشه‌ای از قلبم اسمت رو بلد باشه، اما من دیگه به قلبم اجازه نمی‌دم به جایی برگرده که یک بار شکسته شده. چون بعضی برگشتن‌ها قشنگن، اما بعضی آدم‌ها فقط وقتی برمی‌گردن که مطمئن می‌شن دیگه کسی مثل ما براشون پیدا نمی‌شه.
و تو دقیقاً وقتی برگشتی که من بالاخره یاد گرفته بودم نبودنت رو دوست داشته باشم🙂💔
