ققنوس «ایران آینده »

دیشب توی میدون تجریش تهران؛ یه نفر رو گذاشتن تو قفس و ماسک ترامپ کشیدن رو صورتش که یعنی مثلا ترامپ رو زندانی کردیم. مردم هم مثل باغ وحش میرفتن از پشت میله ها نگاش میکردن.

فقط اونایی که میرفتن از نزدیک نگاه کنن.

.

طائب اینا خبر دارن که گادفادر رضائی فاز رهبری برداشته؟ 😂

مشهد ، حرم امام رضا : -Sahn-

اظهارات جنجالی عمادالدین باقی از اعدام جوان ۲۰ ساله که شاگرد نانوا بوده من پروندهای اعدامی های اصفهان رو خوندم از جزئیاتش هم خبر دارم. اصلا رای دادگاه رو خوندم باور نمیشد! چرا جرات نمی کنید رای دادگاه را منتشر کنید؟ تا دو روز نمی تونستم بخوابم. https://t.me/GhoghnousIranAyandeh #کانال_ققنوس

الاخبار: عاصم منیر در سفر به تهران، حامل آخرین هشدار کاخ سفید بود الاخبار لبنان مدعی شد: برخی افشاگری‌ها و اطلاعات غیررسمی حاکی از آن است که منیر حامل «آخرین هشدار» آمریکا بوده است هشداری که ایران را به پذیرش خواسته آمریکا مبنی بر ارائه امتیازهای هسته‌ای پیش از برداشتن هرگونه گام دیگر ترغیب می‌کند و در غیر این صورت، تهران با خطر یک «حمله گسترده» مواجه خواهد شد. گفته می‌شود این حمله به‌ویژه تأسیسات هسته‌ای ایران در «جبل‌الفأس» واقع در مرکز کشور را هدف قرار خواهد داد

اینایی رو میبینین با عاصم منیر ملاقات میکنن اینا رو در ساعت اول جنگ میزنن .

ما در ایران اقتصاد نداریم سفره انقلاب داریم اقتصاد ایران نه چپه، نه راست. ما یک شبکه بزرگ رانتی و رفاقتی داریم که منابع کشور رو چپاول میکنند. اقتصاد ایران، یک سرمایه‌داری لاشخوری است که توش ثروت نه از طریق تولید و رقابت، بلکه از طریق رانت، انحصار و غارت منابع عمومی به وجود میاد. این اقتصاد نیست؛ دزدی و راهزنی است. غربی‌ها بهش میگن: دزد سالاری سیستماتیک آقای غنی نژاد هم برگردان به فارسی کردند: اقتصاد رفاقتی بنده هم واژه اقتصاد دورهمی رو ترجیح میدم چون عملا خیلی جاها بدون رفاقت، صرفا روی چپاول و غارت توافق کردند. ماها هم دست در جیب همدیگه گذران روزگار میکنیم.

یجوری همه منتظرن و مطمعنن که قراره یه اتفاق مهمی بیوفته یه جو سنگین رو جامعه هست امیدوارم که زودتر اتفاق بیوفته

رقص سوگ مادر بر مزار فرزند سربه‌دارش علیرضا رئیسی، در بیابان‌های انارک #کانال_ققنوس

وقتی شعار ؛ جای اندیشه را می گیرد . انسان به مرده ای متحرک و نجواگری بی منطق تبدیل می شود که بدون تفکر و تدبیر در خدمت حکومت است. ابتذال شر از همینجا آغاز می شود. https://t.me/GhoghnousIranAyandeh #کانال_ققنوس

🔴 ابوعلی شیبانی، از حامیان جمهوری اسلامی: به خداوند قسم دارم با اطلاع میگم. اگه مجتبی خامنه‌ای همین الان قالیباف، وحیدی، قاآنی و یک نفر دیگه که توی بیت رهبری بود که اسمشو نمیتونم بیارم برکنار نکنه، به زودی توسط اسرائیل کشته میشه. بخدا قسم عید نوروز رضا پهلوی تاجگذاریشو تو ایران جشن میگیره. من پیامم رو رسوندم. دیگه خودش میدونه. شیبانی ترور علی خامنه‌ای و سید حسن نصرالله رو هم پیش‌بینی کرده بود‌. 👑

🇮🇩 اندونزی؛ از حکومت اقتدارگرا تا تجربهٔ دموکراسی در یک کشور نفت‌خیز آیا کشوری با جمعیت زیاد و منابع نفت و گاز می‌تواند از حکومت اقتدارگرا فاصله بگیرد و به سوی نظامی انتخاباتی حرکت کند؟ اندونزی نمونه‌ای قابل‌تأمل برای بررسی این پرسش است. 🔹 پیشینهٔ سیاسی اندونزی پس از استقلال، دوره‌های متفاوتی از حکومت را تجربه کرد. سرانجام، سوهارتو در سال ۱۹۶۷ قدرت را در دست گرفت و نزدیک به ۳۲ سال با نظامی اقتدارگرا بر کشور حکومت کرد. در دوران او، انتخابات برگزار می‌شد؛ اما رقابت سیاسی آزاد نبود و مخالفان با محدودیت روبه‌رو بودند. در سال ۱۹۹۷، بحران مالی آسیا اقتصاد اندونزی را به‌شدت تحت فشار قرار داد. سقوط ارزش پول، افزایش قیمت‌ها، بیکاری و نارضایتی عمومی، همراه با اعتراضات گسترده، پایه‌های حکومت را متزلزل کرد. در مه ۱۹۹۸، سوهارتو استعفا داد و کشور وارد دوره‌ای از اصلاحات سیاسی شد. از سال ۱۹۹۹ انتخابات رقابتی‌تر برگزار شد و اندونزی به‌تدریج تجربهٔ انتقال قدرت میان جریان‌های سیاسی مختلف را به دست آورد. 🔹 نفت و گاز؛ ثروتی که تضمین‌کنندهٔ دموکراسی نبود اندونزی از دیرباز تولیدکنندهٔ نفت بوده و در کنار آن، منابع قابل‌توجه گاز طبیعی نیز دارد. این کشور در گذشته یکی از صادرکنندگان مهم نفت و گاز بود و در سال ۱۹۶۲ به عضویت اوپک درآمد. اما با افزایش مصرف داخلی و کاهش تولید برخی میدان‌های قدیمی، اندونزی در سال ۲۰۰۴ به واردکنندهٔ خالص نفت تبدیل شد و در سال ۲۰۰۸ از اوپک خارج شد؛ سپس در سال ۲۰۱۶ عضویت خود را از سر گرفت و دوباره به حالت تعلیق درآورد. بر اساس داده‌های ادارهٔ اطلاعات انرژی آمریکا، اندونزی در سال ۲۰۲۴ حدود ۲٫۳ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شدهٔ نفت و حدود ۳۳٫۸ تریلیون فوت مکعب ذخایر اثبات‌شدهٔ گاز طبیعی داشت. این تجربه نشان می‌دهد که برخورداری از منابع انرژی، به‌تنهایی مانع وابستگی به واردات، افت تولید یا مشکلات اقتصادی نمی‌شود. 🔹 اندونزی امروز اندونزی اکنون یک جمهوری با انتخابات ریاست‌جمهوری و پارلمانی است. احزاب مختلف فعالیت می‌کنند و انتقال قدرت از طریق انتخابات تجربه شده است. با این حال، این کشور هنوز با مشکلاتی مانند فساد، محدودیت‌های مدنی، تبعیض علیه برخی اقلیت‌ها و ضعف‌هایی در حاکمیت قانون روبه‌رو است. بنابراین نباید اندونزی را یک دموکراسی بی‌نقص دانست. طبق گزارش «آزادی در جهان ۲۰۲۶» مؤسسهٔ فریدم‌هاوس، اندونزی در گروه کشورهای «نیمه‌آزاد» قرار دارد. 🔹 چه درسی برای ایران وجود دارد؟ تجربهٔ اندونزی چند نکتهٔ مهم دارد: ۱. منابع نفت و گاز، به‌خودی‌خود دموکراسی ایجاد نمی‌کنند. ۲. بحران اقتصادی می‌تواند به تضعیف حکومت اقتدارگرا کمک کند؛ اما گذار سیاسی به سازمان‌دهی اجتماعی، نهادسازی و اصلاحات پایدار نیز نیاز دارد. ۳. برگزاری انتخابات به‌تنهایی کافی نیست؛ استقلال قوهٔ قضائیه، آزادی رسانه‌ها، مبارزه با فساد و پاسخ‌گویی مسئولان نیز اهمیت دارند. ۴. تغییر حکومت پایان کار نیست. حفظ آزادی‌ها و جلوگیری از تمرکز دوبارهٔ قدرت، به نهادهای مستقل و نظارت مستمر مردم نیاز دارد. پرسش برای آیندهٔ ایران: اگر اندونزی توانست پس از دهه‌ها حکومت اقتدارگرا به نظامی انتخاباتی با رقابت سیاسی گسترده‌تر حرکت کند، ایران چگونه می‌تواند از منابع نفت و گاز خود در یک نظام پاسخ‌گو برای رفاه مردم استفاده کند و هم‌زمان مانع شکل‌گیری دیکتاتوری دیگری شود؟ #کانال_ققنوس

ترامپ: قرار است با ایران خیلی خشن برخورد کنم آن‌ها امیدوارند جنگ را تا بعد از انتخابات ادامه دهند اما این جنگ به‌سرعت پایان خواهد یافت

✅خبر زیبای ایلان ماسک به نابینایان « ۶ تا ۱۲ ماه دیگه، اولین چشم‌ های نیورالینک رو می‌کاریم. حتی اگه از روزی که به دنیا اومدی کاملاً نابینا بوده باشی، مستقیم روی قشر بینایی مغزت می‌نویسیم… و برای اولین بار دنیا رو می‌بینی.» «ولی این فقط شروع کاره. بعدش وضوح فوق‌العاده بالا می‌گیری و واقعاً قدرت‌های ابرقهرمانی پیدا می‌کنی: فروسرخ می‌بینی، فرابنفش می‌بینی، حتی رادار. دقیقاً مثل شخصیت‌های فیلم‌های علمی‌تخیلی.»

🇳🇴 پادشاهی نروژ؛ نمونه‌ای از پیوند سنت و دموکراسی ✏️فرهاد زرین نروژ یک کشور پادشاهی است، اما پادشاه در اداره روزمره کشور نقش اجرایی ندارد. قدرت سیاسی از طریق انتخابات آزاد، پارلمان و دولت منتخب مردم اعمال می‌شود و پادشاه نقشی عمدتاً نمادین دارد. نروژ با تکیه بر حاکمیت قانون، شفافیت، مبارزه با فساد، آموزش و بهداشت عمومی، حقوق شهروندی و مدیریت درست درآمدهای نفت و گاز، به یکی از کشورهای پیشرفته و برخوردار از سطح بالای رفاه اجتماعی تبدیل شده است. درس مهم نروژ برای آینده ایران چیست؟ پیشرفت یک کشور صرفاً به پادشاهی یا جمهوری بودن آن وابسته نیست؛ بلکه به ماهیت حکومت، پاسخ‌گویی مسئولان، آزادی‌های سیاسی، استقلال نهادهای نظارتی و نحوه توزیع ثروت ملی بستگی دارد. نروژ نشان می‌دهد که می‌توان پادشاهی داشت، اما قدرت را محدود کرد و اداره کشور را به نهادهای دموکراتیک سپرد. مسئله اصلی، نام حکومت نیست؛ مسئله این است که قدرت در اختیار چه کسی است و چگونه کنترل می‌شود. #ایران_آینده #کانال_ققنوس

معاریو: طبق گزارشات، ایران قصد دارد تا ۴۸ساعت آینده یک حمله بسیار سنگین به اسرائیل و آمریکا داشته باشد

انواع حکومت‌ها در جهان؛ تفاوت «شکل حکومت» و «ماهیت حکومت» چیست؟ برای شناخت نظام‌های سیاسی، یک تفاوت اساسی وجود دارد که نباید از آن غافل شویم: شکل حکومت با ماهیت حکومت یکسان نیست. ممکن است دو کشور شکل حکومتی متفاوتی داشته باشند، اما در شیوه اداره کشور شباهت‌هایی پیدا کنند. همچنین ممکن است دو کشور هر دو جمهوری یا هر دو پادشاهی باشند، اما از نظر آزادی‌های سیاسی، حقوق شهروندان و نحوه توزیع قدرت تفاوت زیادی داشته باشند. 🔹 ۱. شکل حکومت چیست؟ شکل حکومت به ساختار رسمی نظام سیاسی و چگونگی تعیین رئیس کشور مربوط می‌شود. ▪️ پادشاهی: مقام پادشاه معمولاً موروثی است. نمونه‌ها: 🇸🇪 سوئد 🇬🇧 بریتانیا 🇸🇦 عربستان سعودی ▪️ جمهوری: مقام ریاست کشور موروثی نیست و بر اساس سازوکارهای قانونی تعیین می‌شود. نمونه‌ها: 🇫🇷 فرانسه 🇩🇪 آلمان 🇮🇷 ایران 🇨🇳 چین همان‌طور که می‌بینیم، کشورهای ایران، چین، فرانسه و آلمان همگی جمهوری هستند؛ اما ساختار قدرت و شیوه اداره آن‌ها یکسان نیست. 🔹 ۲. ماهیت حکومت چیست؟ ماهیت حکومت به این مربوط است که قدرت در عمل چگونه توزیع و اعمال می‌شود، مردم چه نقشی در تعیین حاکمان دارند و حقوق و آزادی‌های آنان تا چه اندازه تضمین شده است. برای شناخت ماهیت یک حکومت باید پرسید: ▪️ آیا انتخابات آزاد، رقابتی و منصفانه برگزار می‌شود؟ ▪️ آیا مردم می‌توانند حاکمان را به‌صورت مسالمت‌آمیز تغییر دهند؟ ▪️ آیا آزادی بیان، رسانه‌ها و فعالیت احزاب تضمین شده است؟ ▪️ آیا قوه قضائیه مستقل است و همه، از جمله حاکمان، در برابر قانون پاسخ‌گو هستند؟ ▪️ آیا قدرت میان نهادهای مختلف تقسیم شده یا در اختیار یک فرد، حزب یا گروه خاص متمرکز است؟ بر اساس این معیارها، می‌توان حکومت‌ها را از نظر شیوه حکمرانی، در طیفی از دموکراتیک تا اقتدارگرا بررسی کرد. 🔹 ۳. تفاوت را با مثال ببینیم 🇸🇪 سوئد: پادشاهی است، اما اداره سیاسی کشور بر پایه دموکراسی پارلمانی و دولت منتخب انجام می‌شود. پادشاه نقش اجرایی سیاسی ندارد. 🇸🇦 عربستان سعودی: پادشاهی است، اما قدرت سیاسی در ساختار سلطنتی متمرکز است و نظام انتخاباتی آن با دموکراسی‌های پارلمانی تفاوت اساسی دارد. 🇩🇪 آلمان: جمهوری دموکراتیک پارلمانی است؛ دولت از دل اکثریت پارلمانی شکل می‌گیرد و قدرت به‌وسیله قانون اساسی و نهادهای مستقل محدود می‌شود. 🇨🇳 چین: جمهوری است، اما نظام سیاسی آن تحت سلطه حزب کمونیست قرار دارد و رقابت چندحزبی برای تصاحب قدرت ملی وجود ندارد. 🇮🇷 ایران: جمهوری اسلامی است؛ رئیس‌جمهور و مجلس از طریق انتخابات تعیین می‌شوند، اما ساختار سیاسی شامل نهادهای انتصابی و اختیارات گسترده رهبری نیز هست و رقابت انتخاباتی با محدودیت‌هایی روبه‌روست. 🔹 ۴. یک نکته مهم دیگر دموکراسی و جمهوری مترادف نیستند؛ همان‌طور که پادشاهی و دیکتاتوری نیز مترادف نیستند. ▪️ یک کشور می‌تواند پادشاهی و دموکراتیک باشد؛ مانند سوئد. ▪️ یک کشور می‌تواند جمهوری و دموکراتیک باشد؛ مانند آلمان. ▪️ یک کشور می‌تواند جمهوری و دارای نظام اقتدارگرا باشد؛ مانند چین. ▪️ یک کشور می‌تواند پادشاهی با قدرت سیاسی متمرکز باشد؛ مانند عربستان سعودی. بنابراین، نام رسمی کشور یا عنوان نظام سیاسی به‌تنهایی ماهیت آن را مشخص نمی‌کند. ــــــــــــــــــــ جمع‌بندی برای شناخت هر نظام سیاسی، باید دو پرسش جداگانه مطرح کنیم: پرسش اول: شکل حکومت چیست؟ پادشاهی است یا جمهوری؟ ریاستی است یا پارلمانی؟ پرسش دوم: ماهیت حکومت چگونه است؟ قدرت چگونه توزیع می‌شود؟ مردم تا چه اندازه در انتخاب و تغییر حاکمان نقش دارند؟ حقوق شهروندان چگونه تضمین می‌شود؟ و چه محدودیت‌هایی بر قدرت حاکمان وجود دارد؟ این دو پرسش، پایه شناخت علمی نظام‌های سیاسی هستند. #ققنوس_ایران_آینده

ققنوس ایران آینده | چه عواملی باعث سقوط دیکتاتورها می‌شوند؟ ✏️فرهاد زرین سقوط حکومت‌های دیکتاتوری معمولاً نتیجهٔ یک اتفاق یا یک عامل منفرد نیست؛ بلکه حاصل هم‌زمانی چند بحران است که پایه‌های قدرت را سست می‌کنند. ۱. بحران تأمین مالی نیروهای سرکوب حکومت برای حفظ وفاداری نیروهای امنیتی و نظامی به حقوق، مزایا، امکانات و منابع مالی نیاز دارد. اختلال در تأمین این هزینه‌ها می‌تواند انگیزه‌ها و انسجام نیروها را تضعیف کند؛ هرچند به‌تنهایی به معنای فروپاشی نیست. ۲. شکاف در رأس قدرت اختلاف میان رهبران، فرماندهان نظامی، نهادهای امنیتی و گروه‌های ذی‌نفوذ اقتصادی می‌تواند توان تصمیم‌گیری و هماهنگی حکومت را کاهش دهد. ۳. ریزش یا بی‌طرفی نیروهای امنیتی اگر بخشی از نیروهای مسلح و امنیتی دیگر حاضر نباشند از حکومت دفاع کنند یا از اجرای دستورات سرکوب خودداری کنند، یکی از ستون‌های اصلی بقای حکومت تضعیف می‌شود. ۴. بحران اقتصادی و ناتوانی در ادارهٔ کشور تورم، بیکاری، سقوط قدرت خرید، کسری بودجه و اختلال در پرداخت حقوق کارکنان و بازنشستگان می‌توانند نارضایتی عمومی را افزایش دهند و منابع حکومت را محدود کنند. ۵. گسترش نارضایتی عمومی وقتی نارضایتی از یک گروه یا مطالبهٔ مشخص فراتر می‌رود و گروه‌های مختلف اجتماعی را دربرمی‌گیرد، حکومت با دشواری بیشتری در مهار بحران مشروعیت روبه‌رو می‌شود. ۶. تداوم اعتراضات و نافرمانی مدنی اعتراض‌های مستمر و مشارکت گروه‌های مختلف جامعه می‌توانند هزینهٔ سیاسی و اقتصادی حفظ وضع موجود را افزایش دهند؛ به‌ویژه هنگامی که حکومت نتواند با امتیازدهی محدود بحران را مهار کند. ۷. فروپاشی مشروعیت و اعتماد عمومی وقتی بخش بزرگی از جامعه دیگر حکومت را نمایندهٔ خود نداند، همکاری داوطلبانه با نهادهای آن کاهش می‌یابد و اتکای حکومت به اجبار بیشتر می‌شود. ۸. ناتوانی حکومت در ارائهٔ خدمات عمومی اختلال در تأمین برق، آب، سوخت، درمان، آموزش و سایر خدمات اساسی می‌تواند نشان‌دهندهٔ کاهش ظرفیت ادارهٔ کشور باشد و نارضایتی را تشدید کند. ۹. ریزش حامیان و نخبگان حکومتی جدا شدن مقام‌ها، مدیران، حامیان اقتصادی و چهره‌های بانفوذ از ائتلاف حاکم می‌تواند منابع مالی، سیاسی و سازمانی حکومت را تضعیف کند. ۱۰. کاهش حمایت خارجی یا افزایش فشار بین‌المللی از دست رفتن حمایت مالی، نظامی یا سیاسی متحدان خارجی ممکن است هزینهٔ بقای حکومت را افزایش دهد؛ هرچند فشار خارجی به‌تنهایی لزوماً به سقوط منجر نمی‌شود. ۱۱. ناتوانی در مدیریت بحران‌های هم‌زمان حکومتی که با بحران اقتصادی، اعتراضات گسترده، اختلافات داخلی و فشار خارجی به‌طور هم‌زمان روبه‌رو شود، ممکن است توان کمتری برای مهار هر یک از این بحران‌ها داشته باشد. ۱۲. نبود یا وجود آلترناتیو قابل‌اعتماد وجود یک گزینهٔ سیاسی روشن و برخوردار از اعتماد عمومی می‌تواند عدم‌قطعیت دربارهٔ دوران پس از حکومت را کاهش دهد. در مقابل، نگرانی از هرج‌ومرج، جنگ داخلی یا نامعلوم بودن آینده ممکن است برخی گروه‌ها را به حفظ وضع موجود متمایل کند. جمع‌بندی ققنوس هیچ‌یک از این عوامل به‌تنهایی سقوط را تضمین نمی‌کند. پژوهش‌های تطبیقی نشان می‌دهند که شکاف در نخبگان حاکم و کاهش وفاداری دستگاه امنیتی، به‌ویژه در کنار اعتراضات گسترده، می‌توانند نقشی تعیین‌کننده داشته باشند. بحران اقتصادی نیز گاهی زمینهٔ تغییر قدرت را فراهم می‌کند. پرسش اساسی این است: چه زمانی مجموعهٔ این بحران‌ها از توان حکومت برای مدیریت و مهار آن‌ها فراتر می‌رود؟ #کانال_ققنوس

هیات قطری که به ایران آمده بود بیش‌از ۳۰ دقیقه در ایران نمانده و فورا به دوحه بازگشته است. #کانال_ققنوس

#فوری نخست وزیر عراق دستور بستن مرز های خود با ایران را صادر کرده است. 🔻العربیه: به‌زودی دولت عراق برای بستن تمام گذرگاه‌های مرزی با ایران اقدام خواهد کرد 🔻یک منبع پاکستانی: 🔹مذاکرات ایران و آمریکا به بن‌بست رسیده است