نبهان؛

تویی که ناشناس پیام دادی لینک ناشناستون رو بذارین اگه لینک ناشناس رو نداری چطوری پیام دادی مومن؟

ما خودمون یه پا اینکاره ایم

عضو بودیم خواهر 😂 محتوای فاخر تر از مسخره کردن سطلی مگه داریم؟

از فردا مسخره‌ کردن سطلی کنسل. محتوای فاخر قرار ارائه بدم.

بچه ها منظم بشینید برادر سپاهی عضو چنلم شده.

مجاهد میگفت: هروقت احساس کردی حالت بهتره بدون شاید یکی برات دعا کرده...

به‌قول‌ آقا سید مصطفی: ‌فقط بر مقدسات بوسه بزنید بر تربت‌ و ضریح‌ و سلاح‌ و لبِ‌یار ؛

ولی کی فکر میکرد یه روزی بگیم آقای کد 110 خیلی دلتنگتیم.

نمیدونم این روز ها حالت چطوره رفیق ولی امام علی (ع) میگه: بیشترین ضربه‌ها رو خوبترین آدمها میخورند.

به فرزندانتون: کتاب خوندن ( کتاب های مفید) مهربانی و محبت به اندازه به انسان ها احترام گذاشتن و کمک کردن به دیگران رو بیاموزید.

این فقط میتونه از یک سطلی بر بیاد:

پارسال توی پادگان کوچه ی کناری خونتون همو میدیدم الان گلزار شهدا

بسیاری از ما عقاید مان با موج های رسانه تغییر می‌کند نه با حقیقت !

دیروز در قشم، در میان دیوارهایی که قرار بود پناه باشند، موشک های آمریکایی اسم یک خونه رو از دفتر زندگی خط زد. پدری که فکر ها برای آینده ی فرزندش داشت، مادری که دستهایش بوی کودک دو ساله اش را میداد، و کودک دو ساله ای که تازه در تکاپوی راه رفتن بود. همه در یک لحظه، تبدیل شدند به سر تیتیری در خبر. اولین کودکی نبود که در این جنگ جان میباخت.. اما حالا که بهانه هایتان جنوب بود و برای جنوب اشک میرختید و مثلا دل میسوزاندید پس چرا اسم این کودک را در استوری نمیکنید؟ چرا از این کودکان حرف نمیزنید؟ چرا برای این کودکان لالایی نمیخوانید؟ چرا نمیگویید با موشک های عمو ترامپتان کشته شد؟ ای کاش میفهمیدید که دشمن، نه با شلیک، که با مردن رویاهای کوچک در گهواره، پیروز میشود.

دیدی چه تخریبی کرد نه چیز ببخشید تعریف جاوید شاه

(لطفا برای جبهه گرفتن نخوانید برای فکرکردن بخوانید) وضعیت عجیبیست هموطن... چقدر این کلمه ی آزادی عجیب است و دوپهلو... عده ای فریاد میزنند که آزادیِ من در گرو سقوط این نظام است، اما همان ها برای رسیدن به این آزادی، دستِ دوستی را که دشمنِ این خاک است، میفشارند و به چاهِ حودکامگیِ تازه ای تن میدهند. عده ای شعار " نه به جنگ" سر میدهند، اما با تنور گرم فتنه، آتش جنگ را در کوچه ها و خیابان های کشورشان شعله ور تر میکنند و خون هموطنشان را بر زمین میریزند. عده ای میگویند برای آزادی اندیشه، باید صدا های مخالف را به رسمیت شناخت، اما وقتی نوبت به صدا های موافق امنیت و آرامش ملی میرسد، با برچسب "خاموش" و "حذف"، آزادی بیان آنان را به باد میدهند. عده ای از استبداد بیرون مینالند و سال ها قبل تحریم را راهی برای به زانو در آوردن مثلا ظالم میدانند غافل از اینکه این تحریم، نه بر تخت قدرت، بلکه بر سفره ی نان هموطنشان در این سرزمین نشسته و آزادی انتخاب یک زندگی عادی را از کودکان و زنان و پیران این دیار ربوده است. عده ای در شبکه های مجازی، عَلَمِ دفاع از زن و زندگی بر افراشته و به چهار گوشه ی دنیا پخش میکنند، اما در عمل، آزادیِ پوشش و سبک زندگیِ مخالف خود را به تمسخر میگیرند و برایشان در فضای حقیقی، با سنگ و چوب، خط قرمز ترسیم میکنند. نمیدانم... شاید یک نفر باید مفهوم استقلال واقعی را از آزادی صوری برایمان جدا میکرد... یا شاید هم نه.. شاید لازم است که برای یک لحظه، از هیاهوی این میدان نبرد عاطفی بیرون بکشیم، و از خود بپرسیم: آیا آزادی با عزت، مسیرش از ویرانه های این سرزمین به دست بیگانه میگذرد؟ آیا میتوان با آتش زدن میهن، به باغ آزادی رسید؟ اصلا کمی فکر کنیم.. از کدام آزادی سخن میگوییم؟ تفکراتی که سال ها در ذهنمان چپانده اند و اسمش را گذاشتند آزادی؟ آیا این آزادی سرابی بیش نیست؟ آیا این واژه ی آزادی خودش برای در اسارت گرفتن من و صد ها جوان دیگر نیست؟ آیا آن کس که برای گشودن در قفس، چادر صلح را از تن همسایه به در میکند، خود زندانی توهم بزرگ "نجاتبخشی" نیست؟ تا وقتی به درک جمعی از مصلحت ملی نرسیم؛ هر گروهی که عَلَمِ آزادی من را برافراشت، خود را مجاز به هر اقدامی میداند، و در مسیر تحقق سلیقهیِ خویش، آنچنان به جان این مردم لطمه میزند که از آن همه شعار زیبا، تنها دودِ غم و خاسکتری از آزادی از دست رفته بر جای میماند. اتفاقا بر خلاف افکار خفته ی در ذهن شما ما هم از آزادی دم میزنیم اما از آزادی حقانیتی در برابر ظلمت درست به مشابه آزادی قدس در فراز تپه های ظلمت. #اندکی_تفکر