تـاروپـود🖤

آرزو‌ها متولد می‌شوند؛ بعضی‌هایشان قد می کشند و میوه می‌دهند و بعضی‌هایشان دود می‌شوند و گاهی بر باد می‌روند. -ارتداد،وحید‌یامین‌پور

این همه رنج، این همه زخم و این همه غصه کافی نبود که این همه دار و تیر و تفنگ می‌ساختند؟ سال‌بلوا،عباس‌معروفی

هرچه پیش‌تر می‌روم، تنها‌تر می‌شوم. گمان می‌کنم به روز واقعه‌، باید خودم جنازه‌ام را به گورستان برسانم. راستی مرده‌ای که جنازه خودش را به دوش بکشد چه منظره‌ی عجیبی دارد. غریب، بیگانه. -روز‌ها‌در‌راه،شاهرخ‌مسکوب

ای آزادی، چه جنایت‌ها که به نام تو نمی‌کنند! -سفر‌به‌انتهای‌شب،فردینان‌سلین

روی کاناپه نشست و دلش مانند آسمان شب، تیره و تار شد. -مرگ‌ایوان‌ایلیچ،لئو‌تولستوی

ماها تو این زندگی تنگمون هی پاهامون به هم می‌پیچه، و رو سر و کول هم زمین می‌خوریم و خیال می‌کنیم تقصیر اون یکیه. غافل از اینکه، این زندگی‌مونه که تنگه! و ماهارو به جون همدیگه میندازه... -سه‌تار،جلال‌آل‌احمد

انگار داشتم از سرازیری پایین می‌رفتم درحالی‌که فکر می‌کردم دارم بالا می‌رم و واقعاً همین‌طور بود. از نظر مردم داشتم بالا می‌رفتم اما زندگی با همون شتاب داشت از زیر پام خالی می‌شد و حالا همه‌چیز تموم شده و فقط مرگ مونده. -مرگ‌ایوان‌ایلیچ،لئوتولستوی

این اشتباهه. اون‌جوری که باید باشه، نیست. چیزی که تمام عمرت رو صرفش کردی و هنوزم داری صرف می‌کنی، اشتباه و فریبه. مرگ و زندگی رو ازت مخفی می‌کنه. -مرگ‌ایوان‌ایلیچ،لئو‌تولستوی

«تمام زندگی‌ام تلاش کرده‌ام به خانه بروم.»

درکم کن. دنیای من یک دنیای عادی نیست. من جنون خودم را دارم. من در یک بعد دیگر زندگی می‌کنم و برای چیزهایی که روح ندارند، وقت ندارم. -چارلز‌بوکوفسکی

تلاش برای برپایی بهشت بر روی زمین همیشه به جهنم راه برده است. ‌-می‌دانم‌که‌هیچ‌نمی‌دانم،کارل‌پوپر

همیشه کسانی که در هیچ کاری موفق نشده‌اند، می‌خواهند به آدم راهکار یاد بدهند! -خشم‌و‌هیاهو،ویلیام‌فاکنر

برای همین هم نمی‌توانم این خدایی را قبول کنم که اینها به شکل پیرمردی نشان می‌دهند که با چوبدستش توی باغچه‌اش قدم می‌زند و این کار و آن کار را می‌کند؛ چیزهایی که خود به خود عجیب‌اند و با هیچ‌کدام از قانون های فیزیک هم جور درنمی‌آیند؛ که این خودش در ضمن نشان می‌دهد که کشیش‌ها همیشه دچار جهل بوده‌اند و می‌خواهند مردم را هم به روز خودشان دربیاورند. -مادام‌بوواری،گوستاو‌فلوبر

پدر و مادران، ناخواسته، از فرزندان خود چیزی همانند خود می‌سازند و این کا را «تربیت» می‌نامند. -فراسوی‌نیک‌و‌بد،فریدریش‌نیچه

من از ذهنیت متکبری که می‌پندارد با توضیح دادن می‌تواند چیزی را موجه سازد متنفرم. -آدلف،بنژامن‌کنستان

زندگی دام رنج‌آوری است. وقتی انسان به رشد عقلی دست پیدا کند، بی‌اراده خود را در دامی می‌بیند که راه خروجی ندارد. در حقیقت انسان برخلاف اراده خویش، در نتیجه یک سلسله حوادث به وجود آمده است. چرا؟ معلوم نیست! او می‌خواهد مفهوم و هدف خلقت خود را بداند اما به او جواب نمی‌دهند یا در پاسخ سؤالاتش جواب‌هایی بی‌معنی و مهمل می‌شنود.‌‌ و در نهایت هم مرگ که آن هم برخلاف میل و اراده اوست به سراغش خواهد آمد. -اتاق‌شماره‌۶،آنتو‌ان‌چخوف

اما کسی نمی‌دانست چرا بچه‌هاش همه جوانمرگ شدند؟ آن هم چه مرگی! نه مریض بودند، نه دشمن داشتند و نه هیچ؛ شکار مفاجا شدند، آن هم چه جوان‌هایی! چه فرشته‌هایی... آیا به دنیا آمده بودند تا نشان دهند که‌ در هر روزگاری می‌توان افسانه‌ای بهتر داشت، اسطوره‌ای جدید، حضور از جنمی دیگر داشت؟ -نام‌تمام‌مردگان‌یحیاست‌است،عباس‌معروفی

او کیست ناستنکا؟ خودش است. -شب‌های‌روشن،داستایوفسکی

«بعضی‌ازمابامیلِ‌جست‌وجوی شعربه‌دنیامی‌آییم»