بیسکوییت دارچینی؛
Відкрити в Telegram
493
Підписники
-224 години
-217 днів
+9430 днів
Архів дописів
دردامون
نداریم چراغی تو دنیا
که باشیم زیر نورش شبا
خیلی درد بدیه آقا
میجنگن تنهایی جوونا
باید میبود یه ایستگاه
که میبرد مارو از دنیا
شاید بره مشکلات از یادا
ولی مونده دنیا زیر خاکستر سیاه
شده قلمم قلم یاس
بخته منم سیاس
این دردا همش واسه ماس؟
باید بودش زندگی صاف
هستش حرفم حرفه همه جوونا
دیگه خستهایم از گرونیا
زندگی یکم وایسا
بزار بکشیم نفس ما
هستش یکی از دردا عشق اسمش
همونی که خیلیا طعمشو چشیدنش
میکنه پیر یه پسر هشتادیو
یکیشم هس بیپولی
که میکشه آدمو به آرومی
میشی شرمنده زن و بچه
بعضیا هم دارن مشکل با خانواده
میزنن هرشب بیرون از خونه
میکنه زندگیو مث خاکستر سیاه
فقط اینا نیس که گفتم
هستش مشکلات جسمی
یکی نداره پا و نداره دست اون یکی
باید بودش خوب زندگیمون
نباید میشد شکسته جوونامون
این جوونا هستن آینده کشورمون
ولی هستش خوب هنو خندههاشون
هستش کلی مشکل دیگه
ولی ندارم وقت دیگه
دنیا پره نامردیه
فقط کن تحمل اینارو همه
- مهدی✍️
"وقتی يه پنگوئن نر عاشق يه پنگوئن ماده میشه، كل ساحل رو ميگرده و قشنگترين سنگ رو انتخاب میكنه، اون رو واسه جفت ماده میبره، اگر ماده از سنگ خوشش اومد و قبول كرد جفت هم میشن؛ ولی اگر قبول نكرد پنگوئن نر احساس میكنه سنگی كه پیدا كرده اصلا قشنگ نبوده و اونوقت اونو ميبره زير آب لای مرجانها میندازه تا ديگه هيچ پنگوئنی اشتباه اونو تكرار نكنه و نااميد نشه."
نامه امشب 💌 :
شاید خودت حواست نباشه، اما تو از خیلی چیزهایی عبور کردی که یک روز فکر میکردی آخرِ دنیاتن. بعضی آدمها رفتن، بعضی روزها هم اونطور که میخواستی پیش نرفتن؛ اما تو هنوز اینجایی. شبتون بخیر قشنگام 🫠🤎 تا نامهی بعدی...
نمیدونم کی لازم داره این رو بشنوه:
تنها چیزی که نباید واسهش جنگید، خواسته شدنه. اگه این یکی از جنگهای روزانه توئه، حاصلش فقط فرسودگیه.
یه دفتر برمی داشتم هر چی توی دلمه مینوشتم حتی چیزایی که هیچوقت جرئت نکردم به کسی بگم
