بیسکوییت دارچینی؛
Відкрити в Telegram
میانِ عطرِ بیسکوییت دارچینی و هزاران فکرِ بیقرار🍪🤎 http://t.me/HidenChat_Bot?start=8057717793
Показати більшеІран184 760Категорія не вказана
488
Підписники
-124 години
-147 днів
+7230 днів
Архів дописів
گاهی میخندیم
به روزایی که گریه میکردیم و
گاهی گریه میکنیم
به روزایی که میخندیدیم✨️
05 черв, 02:04
به سن مشخصی که میرسید تقریباً تمام سؤالهایی که ذهنتان را به خود مشغول میکند حول یک موضوع میگردد: باید چهجوری زندگی کرد؟
04 черв, 22:12
تازه تاسیسه حمایت کنید دوستان✨️
https://t.me/arraaameesh
04 черв, 17:40
10 лип, ~12:43
فقط با کسانی بحث کنید که میدانید آنقدر عقل و عزت نفس دارند که حرفهای بیمعنی نمیزنند، کسانی که به دلیل توسل میجویند، حقیقت را گرامی میدارند و آنقدر منصف هستند که اگر حق با طرف مقابلشان باشد اشتباه بودنشان را قبول میکنند.
کتاب : هنر همیشه بر حق بودن
✍️🏻آرتور شوپهناور
04 черв, 14:50
☕️📚
چای در کنارِ کتابها بود، درست مثل من که کنارِ خاطرهها ماندهام. بخارِ چای آرام بالا میرفت و محو میشد؛ درست شبیه حرفهایی که هیچوقت گفته نشدند، شبیه آدمهایی که آمدند، کمی از زندگیمان را با خود بردند و بعد، بیصدا ناپدید شدند.
کتابها باز بودند، اما بعضی داستانها هیچوقت به پایان نمیرسند. بعضی صفحهها را هرچقدر هم ورق بزنی، باز به همان دلتنگیِ اول برمیگردی. آن شب، میان عطر چای و سکوت اتاق، فهمیدم که نبودنِ بعضی آدمها از هر حضوری پررنگتر است.
فنجان چای کمکم سرد شد، اما خاطرات نه، آنها بلدند سالها در گوشهای از دل بمانند و هر از گاهی، خودشان را میان سطرهای یک کتاب، یا در عطر یک چای تازهدم پنهان کنند و چه غمِ آرامی دارد زندگی، وقتی کسی را در هیچ کجا نمییابی، اما در همه چیز به یادش میافتی.
- کوثر
03 черв, 16:12
Repost from N/a
خداروشکر تعداد ازدواج این مدت خیلی رفته بالا فقط دو نفر مونده ؛پزشکیان و جنتی
03 черв, 02:40
12 лист, ~06:33
انسان از سه چیز درست شده
رنج، کار و عشق.
ما به خاطر عشق، رنج مىکشیم
از سر رنج، کار مىکنیم
و در پى کار، عاشق مىشیم...
کتابِ سلوک ؛ - محمود دولت آبادی
02 черв, 17:46
رژ به لب مالیدن او، آخرِ بیهودگیست
فکر کن دیوانهای شکر به خرما میزند
02 черв, 04:34
باز هم در خانه تنها بود.
سکوت خانه را فرا گرفته بود.
او این سکوت را دوست میداشت زیرا برایش آرامش بخش بود.
برای خود عصرانهای آماده کرد، چای خورد و کتابش را تمام کرد.
به پنجره نگاه کرد و محو آدم هایی که از خیابان میگذشتند شد.
برای خود داستان میبافت.
میگفت:« معلوم است آن فردی که با بیحالی از خیابان میگذرد کارش را از دست داده است، آن یکی که خیلی به ساعتش نگاه میکند معلوم است خیلی عجله دارد...»
همینطور ادامه میداد تا وقتی که هوا تاریک میشد و او پشت میز خوابش میبرد.
☕🍪
01 черв, 09:21
