Dia's Diary𖦹
Відкрити в Telegram
523
Підписники
Немає даних24 години
-97 днів
-2930 днів
Архів дописів
523
Repost from N/a
آنسویِ مردمک، جهانیست که هیچکس به یاد نمیآورد.
21 жовт, 12:17
21 жовт, ~16:40
523
Repost from بوفِ شور
دیوانهای که از بیخوابی رنج میبرد گفت:
«خیال چیز خوبی نیست،
زیاد که آن را ببافی، گره میخورد...
گرهای سختتر از گره هندزفری و دردناکتر از اینکه بتوانی بی باز کردنش، شب پلک روی هم بگذاری.»
21 жовт, 11:56
21 жовт, ~16:40
523
خیلی قشنگ صحبت کردی دلم نیومد ایگنور کنم.
لطفا اگه تونستید برید نوشته هاش رو بخونید:))
21 жовт, 11:55
21 жовт, ~16:40
523
درود بر شما،
ممکنه افتخار بدید و نوشته های بنده رو بخونید؟
https://t.me/MehrsaCottage
(دنبال حمایت نیستم، دنبال خواننده برای نوشته هامم. اگر لطف کردید و وقت گذاشتید ازتون ممنونم وگرنه لطفا فقط گذر کنین و بنده رو بابت مزاحمت ببخشید)
21 жовт, 11:54
21 жовт, ~16:40
523
انگلیسی هم نوشتم ولی خب یسری کلمات عمیق ترجمه اش شاید خیلی روان نشده-
20 жовт, 12:52
20 жовт, ~12:56
523
یک سال دیگر از بودن؛ سالی برای تبدیل شدن به کسی که هنوز با او ملاقات نکردهام.
هنوز باورم نمیشود که امروز نوزدهساله شدهام. زمان بهسرعت میگذرد و کاریش هم نمیشود کرد. اینکه چیزی نیست، تا بخواهم بزرگ شوم هنوز خیلی مانده. دیگر آن دختر غمگینِ موبلوند نیستم، آن پری کوچولوی غرغرو و خودخواه. شاید امسال شروعی برای دانشگاهِ هنر باشد. اهمیتی ندارد که چه اتفاقی میافتد، من در هر حال دارم برای نقاشی قلم میزنم. از کتابهایم دور نمیشوم. هر چیزی را که در خیال بگنجد طراحی میکنم. هنوز تکنواز ویولن در ارکستر نشدهام. هنوز همهی پروندههای جنایی دنیا را نخواندهام.
با تبدیل شدن به یک هنرمندِ هنجارشکن، شجاع و خلاق فاصلهی زیادی دارم، ولی اگر خیلی خوششانس باشم، میتوانم بعضی از متغیرهای هنر را جمع کنم. نه اینکه صرفاً به من بگویند هنرمند؛ یک آدم سمج، جاهطلب و جسور. یک شورشی که نقاشی به او آرامش نمیبخشد، او را هیجانزده میکند... و تنها چیزی که باعث میشود کل زندگیام را برایش بگذارم، این است که فقط میخواهم در هنر به دنبال خودم بگردم.
«منِ» آینده، امیدوارم هرگز کنجکاویات را از دست ندهی. امیدوارم همیشه برایت چیزهایی برای کشف کردن وجود داشته باشد. کتابهایی برای خواندن، نقاشیهایی برای خلق کردن، جاهایی برای دیدن، داستانهایی برای تعریف کردن و چیزهای کوچکی برای تماشا کردن. امیدوارم هرگز دست از رؤیاپردازی برنداری؛ همانطور که همیشه بودهای. شاید هر روز بیشتر بزرگ میشوم و تغییر میکنم، اما آن دختربچهی عجیبوغریب با زیباییِ تیمبرتونی که همیشه چیزی فراتر آرزو میکرد، هنوز در درونم زنده است.
دیا ـ
۲۰ اکتبر ۲۰۲۶
20 жовт, 12:49
523
یک سال دیگر از بودن؛ سالی برای تبدیل شدن به کسی که هنوز با او ملاقات نکردهام.
هنوز باورم نمیشود که امروز نوزدهساله شدهام. زمان بهسرعت میگذرد و کاریش هم نمیشود کرد. اینکه چیزی نیست، تا بخواهم بزرگ شوم هنوز خیلی مانده. دیگر آن دختر غمگینِ موبلوند نیستم، آن پری کوچولوی غرغرو و خودخواه. شاید امسال شروعی برای دانشگاهِ هنر باشد. اهمیتی ندارد که چه اتفاقی میافتد، من در هر حال دارم برای نقاشی قلم میزنم. از کتابهایم دور نمیشوم. هر چیزی را که در خیال بگنجد طراحی میکنم. هنوز تکنواز ویولن در ارکستر نشدهام. هنوز همهی پروندههای جنایی دنیا را نخواندهام.
با تبدیل شدن به یک هنرمندِ هنجارشکن، شجاع و خلاق فاصلهی زیادی دارم، ولی اگر خیلی خوششانس باشم، میتوانم بعضی از متغیرهای هنر را جمع کنم. نه اینکه صرفاً به من بگویند هنرمند؛ یک آدم سمج، جاهطلب و جسور. یک شورشی که نقاشی به او آرامش نمیبخشد، او را هیجانزده میکند... و تنها چیزی که باعث میشود کل زندگیام را برایش بگذارم، این است که فقط میخواهم در هنر به دنبال خودم بگردم.
«منِ» آینده، امیدوارم هرگز کنجکاویات را از دست ندهی. امیدوارم همیشه برایت چیزهایی برای کشف کردن وجود داشته باشد. کتابهایی برای خواندن، نقاشیهایی برای خلق کردن، جاهایی برای دیدن، داستانهایی برای تعریف کردن و چیزهای کوچکی برای تماشا کردن. امیدوارم هرگز دست از رؤیاپردازی برنداری؛ همانطور که همیشه بودهای. شاید هر روز بیشتر بزرگ میشوم و تغییر میکنم، اما آن دختربچهی عجیبوغریب با زیباییِ تیمبرتونی که همیشه چیزی فراتر آرزو میکرد، هنوز در درونم زنده است.
دیا ـ
۲۰ اکتبر ۲۰۲۶
20 жовт, 12:49
20 жовт, ~12:49
