Dia's Diary𖦹
Відкрити в Telegram
523
Підписники
-524 години
-137 днів
-3330 днів
Архів дописів
522
بحث بر سر امید بود، چیزی بسیار با ارزش تر از زندگی. :))
11 серп, 12:44
11 серп, ~16:45
522
غمگین بودن به این معنی نیست که تو شکست خوردهای؛ یعنی هنوز قلبِ زندهای داری که چیزهایی را احساس میکند.
11 серп, 12:42
11 серп, ~16:45
522
اگر در مسیرِ درست راه میروی، از اینکه تنها هستی نترس؛ شاید تو راهی را انتخاب کردی که هیچکس به ذهنش خطور نکرده است. تو یک ناممکن را ممکن خواهی ساخت.
11 серп, 12:39
11 серп, ~16:40
522
باد با شمع های خاموش کاری ندارد، اگر سختی میکشی، بدان روشنی.
11 серп, 12:36
11 серп, ~16:38
522
یک روز به پشت سرت نگاه میکنی و میفهمی تمامِ آن شبهایی که گریه کردی، تو را به انسانی شکست ناپذیر تبدیل کردهاند. و این شروع داستان توست.
11 серп, 12:33
11 серп, ~17:01
522
با خودت مثل کسی رفتار کن که دوستش داری؛ تو تنها کسی هستی که تا آخرین لحظه همراهِ خودت میمانی.
11 серп, 12:30
11 серп, ~17:01
522
گاهی نرسیدن به یک خواسته، بزرگترین شانس زندگی توست؛ بعداً میفهمی از چه گلولهای جان سالم به در بردی.
11 серп, 12:27
11 серп, ~17:01
522
نیمی از نگرانیهای امروز تو برای اتفاقاتی است که هرگز رخ نخواهند داد؛ ذهنِ خودت را شکنجه نده.
11 серп, 12:24
11 серп, ~17:01
522
تاریکترین ساعتِ شب، درست قبل از طلوعِ خورشید است؛ کمی دیگر دوام بیاور.
11 серп, 12:23
11 серп, ~17:01
522
Repost from «پیچک🌀»
خاطرهای قدیمی در پس ذهن من
خورشید غروب میکرد و گرمایش هنوز جان داشت و تا آخرین لحظه ی روشنایی اقتدارش را حفظ کرد دختربچه کوچک روی پشت بام خانه ی کاهگلی نشسته بود و تنها به خورشید در حال مرگ نگاه می کرد صدای حشرات سمفونی نامنظمی درست کرده بودند و باد گرمی می وزید وقتی خورشید غروب کرد مادرش اورا فرا خواند دختر بچه به گل توی دستش نگاه کرد آفتاب گردان دانه دانه برگ های آن را کند : «برم؟نرم ؟برم؟نرم؟ برم؟نرم ؟برم؟نرم؟....» آخرین برگ را کند اما انگار یادش رفته بود که برای چه اینکار را کرد و دوباره به آسمان خیره شد اکنون ماه سفید برآسمان پر از ستاره بود و او لبخندی زد از پشت بام پایین آمد و به طرف خانواده اش راه افتاد لحظه ای ایستاد،قبل از اینکه سوار ماشین شود...برگشت و به ماه نگاه کرد ماه هم با او می آمد انگار از دور مراقبش بود و نورش را بر روی او میتاباند لحظه ای ،در نظر او مانند یک مروارید درخشان بود دلش میخواست ماه را در دستانش بگیرد در همین حال بود که مادرش دستش را گرفت و کشان کشان به سوی ماشین برد دختر درحالی که تلاش می کرد گام های کوچکش را با گام های بزرگ و تند مادرش هماهنگ کند تلو تلو میخورد و چندباری پایش زخم شد اما گریه نکرد و دوباره به پشت سرش نگاه نکرد چون میدانست ماه با او می آید... به این ماه 🌚 بدید
11 серп, 12:22
11 серп, ~17:01
522
اگر میخواهی پرواز کنی، باید تمامِ چیزهایی را که سنگینت میکنند و رهایت نمیکنند، بگذاری و بروی.
11 серп, 12:20
11 серп, ~17:01
