uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

Dia's Diary𖦹

Dia's Diary𖦹

Відкрити в Telegram

Call me DIA⚝ @Deianirawbot

Показати більше
Іран179 713Категорія не вказана
523
Підписники
Немає даних24 години
-97 днів
-2930 днів
Архів дописів
حتی همین الانم اینجارو سین زد ولی پیوی رو نه-
11 вер, 17:42
11 вер, ~18:03

11 вер, 17:41
11 вер, ~18:03

:))))
11 вер, 17:35
11 вер, ~18:03

شما هی صحبت کن من عشق میکنم.
11 вер, 17:32
11 вер, ~17:37

خدانکنههه بامزه😭💕 https://t.me/DeianirasDiary/6841
11 вер, 17:32
11 вер, ~17:37

به نظرتون نیکا عجیب نیست؟
11 вер, 17:25
11 вер, ~18:03

بچه ها نیکا اینجا رو با سرعت نور سین میزنه ولی پیویمو چند هفته‌ست ندیده.
11 вер, 17:24
11 вер, ~18:03

11 вер, 17:24
11 вер, ~17:41

عه پس نه.
11 вер, 17:23
11 вер, ~18:03

ترش☝🏻
11 вер, 17:22
11 вер, ~18:03

این بستنی آبی سیاها چه مزه ای ان؟
11 вер, 17:17
11 вер, ~18:03

photo content
+1
11 вер, 17:17
11 вер, ~19:23

دورت بگردممم اینقدر زیبا حرف میزنی که آدم دوست داره بشینه یه گوشه فقط گوش بده بهت:))
11 вер, 17:01
12 вер, ~12:35

و من خیلی خیلی خوشحال و خرسندم از اینکه خوشت اومده😭💘 امیدوارم این نامه تلنگری باشه برای اینکه بیشتر قدر خودتو در این دنیای پرهیاهو و بی رحم بدونی🤍
11 вер, 17:00
12 вер, ~12:35

و من خیلی خیلی خوشحال و خرسندم از اینکه خوشت اومده😭💘 امیدوارم این نامه تلنگری باشه برای اینکه بیشتر قدر خودتو در این دنیای پرهیاهو و بی رحم بدونی🤍
11 вер, 16:59
11 вер, ~16:59

در یک جمله: الان از ذوق میمیرم.
11 вер, 16:28
12 вер, ~12:35

واقعاً نمی‌دونم چطور باید ازت تشکر کنم. چند بار نامه‌ات رو خوندم و هر بار بیشتر از قبل ذوق کردم😭.. فکر نمی‌کردم کسی این‌طور به من چیزی که درونم هست نگاه کرده باشه بعضی جمله‌هات واقعاً منو متوقف کرد. حس عجیبیه که چیزی که خودت باهاش زندگی می‌کنی، از نگاه یک آدم دیگه این‌قدر زیبا و معنادار دیده بشه. ممنونم که وقت گذاشتی و این نامه رو نوشتی. واقعاً نمی‌دونی چند بار لبخند زدم موقع خوندنش و چقدر خوشحالم کردی. 🤍
11 вер, 16:26
12 вер, ~12:35

دیا جان، چه موهبتی‌ست که در این جهانِ شتاب‌زده، کسی باشد که بتواند لحظه‌ها را پیش از آنکه از دستِ زمان بگریزند، در آغوشِ نگاهش نگه دارد. تو گویی با هر بار فشردنِ شاتر، تکه‌ای از گذرِ بی‌امانِ روزگار را از چنگِ فراموشی می‌ربایی و به آن مجالِ ماندن می‌دهی؛ لحظه‌هایی که شاید برای چشمِ دیگری هیچ نباشند، در نگاه تو صاحبِ معنا می‌شوند. در قاب‌هایت، جهان تنها آن چیزی نیست که دیده می‌شود؛ چیزی از روحِ لحظه نیز در آن‌ها باقی می‌ماند. گویی پیش از آنکه دوربینت را به سوی منظره‌ای بگیری، با جانت به آن گوش می‌سپاری و آنچه را از میانِ سکوتش می‌شنوی، به تصویر بدل می‌کنی. شاید به همین خاطر است که بعضی عکس‌هایت را نمی‌شود فقط دید؛ باید اندکی در آن‌ها مکث کرد. برای تو آرزو می‌کنم جهان آن‌قدر پهناور باشد که هیچ‌گاه دیوارهایش به انتهای رؤیاهایت نرسند؛ آن‌قدر دوردست در پیش رویت باشد که همیشه جاده‌ای نرفته، منظره‌ای ندیده و لحظه‌ای ناشناخته برای کشف کردن باقی بماند. آرزو می‌کنم افق‌هایت هر بار که به آن‌ها نزدیک می‌شوی، اندکی دورتر بروند و زندگی هیچ‌وقت به تو اجازه ندهد خیال کنی تمام زیبایی‌هایش را دیده‌ای. و با این همه، کاش همین جهان برایت آن‌قدر کوچک باشد که خوشبختی در دوردست‌ها سرگردان نماند؛ که هر کجا قدم گذاشتی، در گوشه‌ای از همان جهانِ بی‌انتها، چیزی برای لبخند زدن منتظرت باشد؛ نوری بر شیشه‌ای، بوی بارانی تازه، آسمانی در آستانه‌ی غروب، یا دستی که بی‌هیاهو دلت را به ماندن دعوت کند. امیدوارم سهمِ نگاهت از جهان، بیش از سیاهی‌هایش، روشنی‌های پنهانِ آن باشد؛ و اگر روزی تیرگی راهت را گرفت، هنوز در تو همان چشم‌هایی باقی مانده باشد که بتوانند از دلِ شب، باریکه‌ای از نور را پیدا کنند و دوباره به آن معنا بدهند. از قلمِ فآطمه
11 вер, 16:25
12 вер, ~12:35

Repost from Artistry
photo content
+2
11 вер, 15:59
11 вер, ~16:23

پلیز.
11 вер, 15:52
11 вер, ~18:07