𝑳𝒊𝒍𝒂𝒄˚˖𓍢ִ໋˚

یکی حالا پیدا شده قدر اونو میدونه رگِ خواب یار منو رقیب من میدونه : اگه برگرده پیشم براش پروانه میشم ازش جدا نمیشم

‌امروز از هم گسستم اگه بال و پر شکستم و به پرتگاه غم رسیده گامهای من چو غرق خاطراتم و غریق بی نجاتم و بی خواب و زابراهم و طوفان حال من

توی قاب خیس این پنجره ها عکسی از جمعه غمگین میبینم چه سیاهه به تنش رخت عزا تو چشاش ابرای سنگین میبینم داره از ابر سیاه خون میچکه جمعه ها خون جای بارون میچکه نفسم در نمیاد، جمعه ها سر نمیاد کاش می بستم چشامو، این ازم بر نمیاد داره از ابر سیاه خون میچکه جمعه ها خون جای بارون میچکه عمر جمعه به هزار سال میرسه جمعه ها غم دیگه بیداد میکنه آدم از دست خودش خسته میشه با لبای بسته فریاد میکنه داره از ابر سیاه خون میچکه جمعه ها خون جای بارون میچکه جمعه وقت رفتنه، موسم دل کندنه خنجر از پشت میزنه، اون که همراه منه داره از ابر سیاه خون میچکه جمعه ها خون جای بارون میچکه