uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

هیچ؛

هیچ؛

Відкрити в Telegram

گر نبودم بماند زِ من.

Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
206
Підписники
-224 години
-2047 днів
-19130 днів
Архів дописів
LetsListens Dead Rose 11.mp332.55 MB
29 серп, 14:20

تو قول دادی تو روزای سخت کنارم باشی یزید تو خودت روزای سخت برام رقم زدی.
29 серп, 14:18

دو تا چیزو امیدوارم هیچوقت تجربه نکنید رها کردن در اوج خواستن و بی اهمیت شدن در اوج دلتنگی.
29 серп, 11:43

نمیتونم_بزارمت_کنار_سخت_ترین_دراگ.mp39.02 MB
27 серп, 16:30

دیگه حسم به همه‌چی یا صفره یا صد.
27 серп, 13:39

انگار حالم با خودم بهتره نه میخوام کسی دورم بگرده نه میخوام کسی دورم بزنه.
27 серп, 12:42

از میان تمام چیز هایی که از دست دادم، بیشتر از همه؛ دلم برای خودم تنگ شده.
27 серп, 12:32

_
27 серп, 01:49

Swing Lynn Harmless.mp34.96 MB
27 серп, 01:39

1:11
26 серп, 17:41

26 серп, 17:03

‏تمام ذوق و اشتياق آدم رو ميكشن بعد ميگن چرا يطورى‌اى؟چرا سردى؟چرا دورى ميكنى؟خب ذوقم رو کور کردی ديگه،چیکارت كنم؟
26 серп, 15:23

photo content
26 серп, 11:47

از این متنفرم که آدما میرن اما صداهاشون، خاطره‌هاشون و آهنگ‌هاشون میمونن.
26 серп, 11:07

نمیدونم شاید منم باید عاشق مشکلاتم بشم تا اونام بیخیالم بشن و من و تنهام بزارن.
26 серп, 07:42

جز دم‌ کردن چایی پاسخی به مشکلاتِ زندگی‌ ندارم.
26 серп, 07:14

به‌قدری خسته‌ام که اگر دنیای دیگری هم وجودداشته باشد، دیگر حاضر نیستم دوباره متولد شوم و زندگی کنم، گورِ پدرِ هرچه می‌خواستم و نشد.
26 серп, 07:08

نمیدونم؛ گاهی وقت ها فکر میکنم حتی اگه همه چیز هم درست بشه، من دیگه درست بشو نیستم.
26 серп, 05:13

4_5798576097255757299.mp33.55 MB
25 серп, 17:31

خسته‌ام..نه از زندگی، از این همه نرسیدن.از آدم‌هایی که دوستشان داشتم و هر بار، درست همان‌جایی که فکر کردم قرار است بمانند، از من دور شدند.انگار زندگی همیشه چیزی را از من دریغ کرد؛یک آدم، یک آغوش، یک«می‌مانم»،یک روز که بالاخره همه‌چیز خوب باشد.من دویدم، صبر کردم، بخشیدم،حتی وقتی دیگر چیزی برای بخشیدن نداشتم، باز هم امیدوار ماندم.اما بعضی آدم‌ها قرار نیست به ما برسند؛قرار است فقط بیایند،تکه‌ای از قلبمان را با خودشان ببرندو بعد، ما بمانیم و جای خالی‌شان.گاهی فکر می‌کنم شاید سهم من از زندگی همین باشدخواستنِ چیزهایی که نمی‌توانم داشته باشم و از دست دادنِ آدم‌هایی که نمی‌خواهم از دستشان بدهم.دیگر حتی ناراحت هم نیستم فقط خسته‌ام.آن‌قدر خسته که دیگر توان جنگیدن برای ماندنِ کسی را ندارم.شاید بعضی نرسیدن‌ها پایان نیستند؛فقط جایی‌اند که آدم می‌فهمدباید دست‌هایش را از دستِ کسی که دیگر دستش را نمی‌گیرد، آرام رها کند و برود،حتی اگر تمامِ دلش هنوز همان‌جا مانده باشد..
-خستگیِ نرسیدن. 4 شهریور 1405 ✍🏻..12:38
25 серп, 17:08