شیشه

از چیزایی که وجودشون یا حواشی وجودشون به زندگیم استرس اضافه می‌کرد دست کشیدم.

از داشتن‌های نصفه و نیمه دست کشیدم.

‏تغییر رو دوست دارم.

آدما عوض میشن ظاهری همون شکلی هستن اما درونشون عوض میشه مودشون، اشتیاقشون، گاهی انتخاب‌هاشون

آدما عوض میشن، به سرعت عبور ابرای آسمون مثل درختایی که میرسن به پاییز و رنگ عوض می‌کنن

از عمر ما تو ایران روزش رفته، شبش مونده جوونی رفته و داریم میرسیم به میانسالی حیف

نترسید، هیچی نمیشه. اونیکه باید بترسه شما نیستید.

صریح و بی‌پرده باشید، در اعلام طرف خودتون مخصوصا.

انگار هزار ساله پودر قهوه نخریدم.

جدی صبر اگه وجود داشت هم تموم شد، ته کشید.

امیدوارم باشم مگه نه؟

یکی میگفت: ‏«بهتره آدم وقتایی که نمی‌دونه چی بگه کلا هیچی نگه.»

‏چیزای کمی رو تو این دنیا می‌خوام، اما همونا رو از ته دلم میخوام.

تولد مبارك عزيز ايران