مُبهَم!

امروز روز من نبود. حتی می‌توانم بگویم که این هفته هم هفته‌‌ی من نبود. شاید بهتر است بگویم ماه و حتی سال هم سال من نبود. یا بهتر است بگویم این زندگی هم زندگی من نیست. چارلز بوکوفسکی

هیچ حواسم نبود ، دو فنجان ریختم ...

غمت نشسته بر جانم نفس بکش ایرانم.

الان دقیقا اونجاییم که نقی معمولی یه نگاه به آسمون کرد و گفت: خدایا تو با من مسئله داری ؟

حس می‌کنم همه‌چیز داره مثل شن از لای انگشتام می‌ریزه. جوونی خودم، جوونی دوستام و خونواده‌‌ام، سلامتیمون. جلوی هیچی رو نمی‌تونم بگیرم، خسته‌ام..

.!♡!.

کشتید ، تا بترسانید . نمیدانستید مرگِ بی گناهان ترس را می‌کُشد ، نه انسان را.

دردی که تورو نکشه ، علاوه بر قوی بودن ‌‌.. بی‌ذوق، بی‌رمق و مدت طولانی‌ای غمگینت می‌کنه.

خوشحالم که در فراموش کردن انقدر ماهر شده تنم. حالا نه دیروز در یادمه، نه دو سالِ پیش و نه تو.

-دل گاهی طلبِ فراموشی می کند.

آسمونت آبی تر شد ؟

‏این سوپراپلیکیشن شون هم نهایت بتونه«ها» باشه،«بله» زیاده براش واقعا.

ما نسلی هستیم که در جنگ‌های شما زاده شده‌ایم، کودکی‌مان را در تروریسم شما، نوجوانی‌مان را در فرقه‌گرایی شما و جوانی‌مان را در فساد ها و قتل های شما صرف کرده‌ایم. ما نسل رؤیاهای دزدیده‌شده و پیری زودرس هستیم.

بودنت را آرزو کردم در گوش ِقاصدك.

صدای تو خوب است بگو برایمان دو چای بیاورند.

آدم نباید در این دنیا خودش را به چیزی دلبسته کند تا وقتی از دستش رفت غصه بخورد. - سيمين دانشور.

روزی در تاریخ بنویسید کفتاران شیر های جوان را کشتند. تا موش های پیر در امان باشند.