𝑷𝑺𝒀𝑪𝑯𝑶

شب اول مدیتشین با لوییز پارت ۱

آینده‌ را دگر غمِ نخورده‌ای نماند...

وضع اینترنت درست بشه روزی هزار بار قربون تلگرام میرم=)

بعضی وقت ها دلم می‌خواهد بر روی پیشانی ام بنویسند: «دارم برای زنده ماندن و عبور از طوفان های درونم، میجنگم. لطفا زخمی دیگر بر زخم هایم اضافه نکنید.»

و چه وفادار است غم در این وطن.

عصابی که کلاس مجازی ازم گرفت جنگ و تورم نگرفت

وسط جنگ‌ و این وضعیت داغون یهو آدم دلش واسه اونی که نباید تنگ میشه.

هیچوقت فکر نمی‌کردم بچه های دانشگاه مون توانایی دراما ساختن توی (بله)رو هم داشته باشن...

بزرگسالی جالب نیست منو به دوره ی فیتیله برگردونید.

چی بگم والا؟ ما اومده بودیم زندگی کنیم نمی‌دونم چرا یهو اینجوری شد!

دلم حتی برای اون اقاعه ته ویدیو های اینستا که هندونه میخورد میخندیدم تنگ شده

اینترنت مثل خوشحالیه، تو داشته باشی بقیه نداشته باشن صفا نداره.

کاش ممدقلی منو تو گونی میکرد کاش نهنگ ابی نصب میکردم کاش مومو بهم زنگ میزد

1 بار زاییده شدیم 100 بار گاییده.

ما با همه ‌ی زخم‌هامون هنوز ریشه داریم.

روبیکا یه جوری رفتار می‌کنه انگار اون مجبور شده مارو تحمل کنه.

خب بالاخره روزای بد تموم شد داریم وارد روزای بدتر می‌شیم

« نه بچه‌ام که بگم تا بزرگ بشم درست شده، نه پیرم که بگم من زندگیمو کردم. یعنی قشنگ اومد نشست وسط جوونی ما.»