█║▌║▌║PIANO║▌║█│█
Відкрити в Telegram
پــیــانــــو ؟ شـایــد مـثـال زنــدگــیــمــون ... ● نه با سیاهیا نا امـیــد ○ نه با سـفـیـدیـا دلـخــوش نـاشــنـاس : @Piano04bot کپی؟ فوروارد لطفا :) Birth : 1404.3.19
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
174
Підписники
Немає даних24 години
-1167 днів
-14230 днів
Архів дописів
نوشته بود :
هیچکس سرش انقدر شلوغ نیست که زمان از دستش در برود و تو را از یاد ببرد! همه چیز برمیگردد به اولویت های ذهنِ آن آدم. اگر کسی، به هر دلیلی، تو را از یاد برد ، فقط یک دلیل دارد: تو جزء اولویت هایش نیستی...
گاهی احساس میکنم که نگهبان موزه‌ای هستم؛
عظیم و توخالی.
کسی پا در آن نمیگذارد و من در آن‌جا،
نگهبان هیچ چیز به جز خودم نیستم.
هر کسی یک جور زنده به گور است؛
یکی در فکرش، یکی در قلبش، یکی در تنهایی‌اش.
صادق هدایت
دلتنگیِ طولانی آدمارو عوض میکنه،
بی‌حوصله و بدخلق و حواس‌پرت میکنه،
یهو به خودت میای میبینی دیگه خودتم نمیدونی اومدن اون‌چیز یا کسی که منتظرش بودی حالتو خوب میکنه یا نه،
آدمارو تو دلتنگی نزارین،
یهو برمیگردین میبینین هیچی سرجاش نیست مخصوصا خود اون شخص.
‘فاجعه آن جاست که
رنج عادی میشود، و انسان ها یاد میگیرند با چیزی کنار بیایند که هرگز نباید پذیرفته میشد.’
من خودم را دارم و خودم برای خودم کافیام.
می‌خواهید از جهان من بروید؟ به سلامت.
و می‌خواهید بمانید؟ بمانید.
برای من، بودن یا نبودنتان، آنقدرها حیاتی نیست که برای ماندن‌ها و رفتن‌هایتان نگران حال من باشید.
برای من اهمیتی ندارد گزینه‌ی چندم توجهتان هستم و برای رفاقت و صمیمیت و ارتباط، روی چندنفر به جز من حساب می‌کنید!
من خودم برای خودم کافیام و در جهان هدفمندم، اولویت‌های مهم‌تری از فکر کردن به کیفیت ارتباط‌ها و صمیمیت‌ها با افرادی دارم که ذره ای این کیفیت اهمیتی برایشان ندارد.
درست است که به تنهایی زیاد عادت ندارم، ولی گاهی رفتن‌ها بسیار کم‌هزینه‌تر از آمدن‌ها تمام می‌شوند و یک ارتباط خوب، می تواند کمک کننده باشد اما فقدانش لزوما آسیب‌زننده نیست!
تا جایی که به من مربوط است، در تصمیم برای رفتن‌تان، راحت باشید،
تمرکز من روی مسائل مهم‌تری‌ست و زیاد متوجه رفت و آمدهای جهانم نیستم...
من مسائل و افراد مهم تری را در جهان خود دارم.
هیچ وقت با رفتارت منو تو موقعیتی قرار نده که مجبور شم بهت ثابت کنم همونقدری که میتونم دوست داشته باشم ،
میتونم نسبت بهت سرد باشم و طوری رفتار کنم که شک کنی اصلا علاقه‌ای وجود داره.
"در زندگیم سختی‌هایی را تحمل کردم که پیش از واقعه گمان نداشتم بتوانم.
حتى بعدها، باور نکردم که در آن ماجرا تاب آوردم.
انسان خودش را نمی شناسد، خصوصا قدرت‌هایش را"
-برشی از کتاب "نباید می ماندیم"
شب داستانش فرق میکند؛ همه چیز یکدفعه ساکت و خاموش میشود، زمان دیر می‌گذرد، خیابان تاریک میشود، آدم ها سکوت می‌کنند، در آخر تو میمانی با اندوه و خاطرات و دلتنگی و شبی که شاید هرگز به صبح نرسد.
