Diu

زندگی به سان معشوقه‌ای می‌ماند که پا نمی‌دهد. در هوس بوسه‌ای از زندگی هستی و او ناز می‌کند و در میان دشت از تو فرار می‌کند. زندگی خودش را از تو پنهان می‌کند و در فراق لحظه‌ای زیستن، نفَست بند می‌آید. این بازیِ به دنبال زندگی دویدن، می‌تواند تا آخرین نفس‌های تکه‌پاره‌ی سینه‌ات ادامه یابد، چراکه زندگی معشوقه‌ای بسیار بی‌رحم است. هرچه بیشتر نازش را بکِشی، او بیشتر تو را عذاب می‌دهد. پس باید رهایش کنی، نفسی آرام بکشی و در لحظه‌ی حال ساکن شوی. خواهی دید که زندگی آرام‌آرام به سمت تو می‌آید و بوسه‌ای نرم بر گونه‌ات می‌زند.