دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

‏مدتیه که پام میره رو خط موزاییکا و هیچ اهمیتی برام نداره، شما که دیگه عددی نیستید.

بابت چیزای کوچیک خوشحال بشید،دنیا هرچقدرم سخت باشه،همینکه تو برنامه ای که دیشب بهش فکر کردی رو امروز فرصت اجراش رو داری خوشحال کنندس،میتونست امروز صبح هیچ وقت نیاد...

با سقوط از این نقطه‌ای که هستیم، به اونجایی که می‌خوایم نمی‌رسیم؛ باید ادامه بدیم.

هر لحظه حس پنیک شدن بهم دست میده.

نه، از فردا هم نه، از شنبه هم نه، از همون جایی که هستی. قرار نیست هر روز فوق‌العاده باشی، قرار نیست هیچ‌وقت خسته نشی، حواست پرت نشه یا یه روز رو خراب نکنی، قرار نیست تبدیل به یه آدم کاملاً متفاوت بشی. فقط باید یاد بگیری وقتی خراب کردی، زودتر برگردی، وقتی عقب افتادی، ادامه بدی. وقتی ترسیدی، باز هم قدم بعدی رو برداری. موفقیتت رو یه روز خاص تعیین نمیکنه؛ همین روزهای معمولی تعیینش میکنن، همین صبح‌هایی که دلت میخواد بیشتر بخوابی، همین ظهرهایی که حوصله نداری شروع کنی، همین شب‌هایی که گوشی کنارت هست و هزار تا چیز جذاب‌تر از درس وجود داره. اگه بتونی تو همین روزهای معمولی، کارهایی رو انجام بدی که بیشتر آدم‌ها حاضر نیستن انجام بدن، اون‌وقت کم‌کم نتیجه‌ای میسازی که بیشتر آدم‌ها بهش نمیرسن. پس از خودت نپرس: «چقدر مونده؟» «اگه نشه چی؟» «اگه باز هم نتیجه نگیرم چی؟» از خودت بپرس: «امروز برای رسیدن به چیزی که میخوام، دقیقاً باید چه کاری انجام بدم؟» و بعد انجامش بده. نه کامل، نه بی‌نقص، فقط واقعی. پارسال تموم شد، اشتباهات پارسال هم تموم شدن، اون نتیجه هرچی که بوده، دیگه قابل تغییر نیست ولی امسال هنوز نوشته نشده، هنوز می‌ونی کاری کنی که آخر این مسیر وقتی به عقب نگاه میکنی، حداقل یه چیز رو با اطمینان بگی: «این بار، واقعاً کم نذاشتم.» شاید نتیجه دقیقاً همون چیزی نشه که توی ذهنت تصور کردی؛ اما اگه این بار واقعاً تلاش کنی، واقعاً ادامه بدی و واقعاً مسئولیت انتخاب‌هات رو بپذیری، حداقل میدونی برای چیزی که میخواستی جنگیدی. پس این بار فقط حرف نزن، فقط برنامه نریز، فقط ویدیوهای انگیزشی نبین و فقط منتظر شروع یک روز بهتر نباش. گوشی رو بذار کنار، کتابتو باز کن، از همون درسی که باید بخونی شروع کن. لازم نیست امروز آیندتو بسازی، فقط باید امروز رو درست زندگی کنی. فردای بهتر، از تصمیم‌های امروزت ساخته میشه. و این بار، وقتی چند ماه دیگه به امروز نگاه میکنی، کاش حسرت اینو نداشته باشی که «ای کاش بیشتر تلاش میکردم.» کاری کن که فقط بتونی بگی: «هرچقدر تونستم، گذاشتم. این بار واقعاً برای خودم تلاش کردم.»

به کی بگم ساعات روز برای این همه بالا و پایین پریدن کمه؟!

راستش الان اصلا به شدن یا نشدن فکرنمیکنم.فقط به تلاشم ادامه میدم.🙂

در نهایت جستجوی تکیه گاهی به خویش میرسی ...

اگه اینسری هم که همه چیزم رو گذاشتم و نشه دیگه نفس کشیدن سختم میشه.

به ما گفتند: عطفِ بماسبق ممنوع است اما نگفتند دل ، دفتر ثبتِ اسناد رسمیِ کینه‌هاست ،جایی که حتی گذشته‌ی مُرده هم ، حق تجدیدنظر دارد! ما محکومان زندان بی‌قانون عاطفه ، گاه آنقدر در پی استینافِ خاطرات میگردیم که فراموش میکنیم خودمان قاضی پرونده‌یِ خود هستیم... آدمی تنها موجودی است که می‌تواند از اصلِ مرورِ زمان استفاده کند. احکامِ عشق همیشه قطعیّتِ ظاهری دارند، اما زخم‌ها همیشه حق فرجام‌خواهی محفوظ دارند،مهربانی سندِ بی‌مُهرِی است که فقط در دفترِ فراموشی ثبت میشود‌ ولی کینه‌تنها رأی دیوان عالی است که همیشه قابلِ اجراست❤️‍🩹

تا اطلاع ثانوی گریه دارم.

اما عزیز من ؛ آنکه اهل معنا باشد، بی صدا عیار درونت را می‌فهمد.

خفنترین و ابتکاری ترین چنل های دیلی تلگرام🦢🩷

استارز رایگانو از اینجا بگیر🌟

در اگر برتو ببندد مرو و صبر كن آنجا ز پس صبر تو را او به سر صدر نشاند و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها ره پنهان بنمايد كه كس آن راه نداند مولانا

بخاطر مامانمم که شده میشه🥲❤️

پاٰتوق.

نزدیک پاییزیم و من هنوز با قطعی برق کنار نیومدم.🦕

چه روز قشنگیه. آدم دلش میخواد با شاتگان بزنه همرو تیکه تیکه کنه☺️🫶🏻

میدونم خدا سر بزنگاه میرسه ولی امروز این مغز نفهم شده چیکارش کنم؟!