پرنسس‌ِ‌بابام.

امروز وقت نکردیم باهم صحبت کنیم.

بنظرم با شنیدن یا دیدن درمورد هرکسی نباید قضاوت کنیم. بریم خیلی واضح از خودش بپرسیم؟ چطوره؟

اما همیشه ام جوابشون نه نیست مثلاً چندوقت پیش از یکی پرسیدم عقده ای؟ گفت آره و نشست تروماهای کودکیش رو تعریف کرد و من بازهم درموردش مثبت فکر کردم و بهش حق دادم.

و خب وقتی می‌گن نه سعی می‌کنم بهشون اعتماد کنم و مثبت فکرکنم.

بعضی مواقع از زیادی راحت بودنم با بقیه خوشم نمیاد. مثلاً میرم خیلی رک می‌پرسم ببخشید شما آدم خسیسی هستید؟ ببخشید شما آدم دروغگویی هستید؟ فقط برای اینکه برای خودم تو ذهنم ازشون چیزهای خوب یا بد نسازم.

ببخشید ولی ماه این شبا خیلی ماهـ🌘ـه.

‌ آیا به اندازهٔ وسیلهٔ گمشده‌ات، دنبال مهدی‌فاطمه گشته‌ای...؟

البته باز خداروشکر ما از اون آدم‌هایی هستیم که سیب می‌خوریم🫶🏻

آدم است و سیب خوردن. آدم است و اشتباه.

این موضوع که چایی حالمون رو خوب می‌کنه احتمالاً به خاطر اینکه بهش تحمیل کردیم حال خوب کنه.

می‌گه بنویس تا اتفاق بیوفته. از این پس روزی چهل بار روی برگه می‌نویسم درس خوندن حالم رو خوب می‌کنه بلکه فرجی بشه.

مشخصه بچه محلهٔ امام رضایوم؟=)

مردم مشروب می خورند سیگار میکشند و معتاد میشوند. من؟ من از 4 سالگی درس میخوانم و هنوز نمیتوانم به آن معتاد شوم به این میگویند کنترل خود ☝️🗿

‏تو می‌آیی و از نزدیک میبینم تو را آخر ‏همان لحظه که میمیرم عجب میمیرمِ خوبی./

درست میشه.

اصلاً نمی‌تونم این موضوع رو تحمل کنم که ازدواج کنم و مامان بابام تو خونشون بدون من آب بخورن.

من حتی با یه لبخند آدمها به خودم خوشحال میشم و قدر میدونم. کوچیک ترین چیزها و رفتارهای خوب به چشمم بزرگ میان. ولی خب این توی دنیایی که قدر هرچیز همینقدر سطحی به اندازه برند و قیمت اون چیزه، زیاد کاربردی نداره.

من فقط با دوستام ریلز بازی نمی‌کنم. با بابام هم.