پرنسس‌ِ‌بابام.

از اینکه تابستون داره تموم میشه ناراحتم و بابتش می‌تونم گریه کنم.

مثلاً من عملاً دست چپم هیچ کارایی تو زندگیم نداره بنده خدا. حتی اگر دست راستمم نباشه از اون استفاده نمی‌کنم از پاهام استفاده می‌کنم.

می‌دونید فرق چپ دست‌ها و راست دست‌ها چیه؟ چپ دست‌ها اگر دست چپشون نباشه می‌تونن از دست راست استفاده کنن ولی راست دست‌ها فقط بلدن از دست راستشون استفاده کنن💔

جاویدنام های چپ دست💔

فکرنمی‌کنم اینکه امروز روز چپ دست هاست ولی من دست راستم دلیل منطقی باشه برای اینکه بهم تبریک نگید.

' إذا نَزَلَت بِکم شِدَّةٌ فاستَعینوا بِنا عَلَی اللّهِ. ' هر گاه سختی ای به شما رسید، به واسطهٔ ما از خدا کمک بجویید. (تفسیر العیاشی:ج2 ص176 ح1662)

صاحب کلمه < پناه> تا ابد امام رضاست.

اولین باری که رفتم زیارت رو یادم نمیاد. این یعنی امام رضا (ع) خودشون بزرگم کردن(؛

تو زندگیم هیچکس اندازه امام رضا ع دلش برام نسوخته. شماهارو نمی‌دونم ولی ما مشهدیآ هرچی که داریم رو امام رضا ع بهمون داده...

یکی از لقب‌های زیبا و پرمعنای امام رضا (ع) جانم: کافی‌الخلق؛ یعنی کافیست برای مردم بر روی زمین. (:

تو علی هستی و مشهد، نجفِ اشرف ماست آقای امام رضا <ع>‌ ✨

سریع رفته، لباس مشکی‌هاش رو درآورده که پای دیگ کثیف نشن. حالا اومده می‌گه: من شرایطم رو اوکی کردم؛ تا صبح من هم‌میزنم((((:

من اگر که به جایی رسیدم، از عنایات همین عالیجنابه.

همه چی گرونه، همه جا رو هوش مصنوعی گرفته، هوا گرمه، همه دارن شبیه همدیگه میشن و برده ترندها شدن، وقتی یکی حرف میزنه کاملا متوجه میشی کدوم ریل اینستا رو دیده، همه با همدیگه‌ دعوا دارن و این زیادی خسته کننده شده.²

چه زود گذشت🧎🏻‍♀️💔

اینکه امشب آخرین شب روضه خونه مامان بزرگمه ناناعت کننده است.

میرم بابت اینکه من براش هیچکی نیستم گریه کنم‌.

بسیارى از بزرگان اهل سنت از عبد الله بن مسعود که از بزرگان صحابه رسول الله ( صلی الله علیه و اله ) بوده, نقلی را ذکر کرده‌اند که تصریح دارد پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله شهید شده‌اند نقل به شرح زیر است :

از عبدالله بن مسعود روایت شده است که می‌گفت: اگر 9 بار قسم بخورم که رسول خدا صلی الله علیه وآله کشته شده است برایم محبوب‌تر است از این که یک بار قسم بخورم که او کشته نشده است؛ زیرا خداوند او را پیامبر و شهید قرار داده است.

برخی از علمای اهل‌سنت به سوال فوق اینگونه پاسخ دادند و ادعا کردند که به واسطه سمی بوده که در جنگ خیبر به حضرت داده شده! و برای این منظور استناد به حدیثی در صحیح بخاری نمودند به شرخ ذیل:

عایشه گفته است که رسول خدا در مریضى خود که در آن از دنیا رفتند می‌فرمودند تا کنون درد غذایى را که در خیبر خوردم احساس می‌کردم و الان زمانى است که احساس کردم شریان‌هاى قلبم از آن پاره شده است.

اما باید گفته شود که چنین مطلبى بعید به نظر می‌رسد که سمى بعد از چهار سال اثر کند ! زیرا که غزوه خیبر در سال هفتم هجری واقع شده و شهادت پیامبر اکرم ( صلی الله علیه وآله ) در سال یازدهم هجری؛ ضمن این که پیامبر اسلام قبل از خوردن آن سم در جنگ خیبر از مسموم بودن گوشت گوسفند آگاه شدند و از خوردن دست کشیدند ؛ دلیل این مطلب را می‌توان در کلام ابن کثیر دمشقى یافت که اینگونه نوشته است:

در صحیح بخارى از ابن مسعود نقل شده است که می گفت : ما صداى تسبیح گفتن غذا را هنگامى که رسول خدا از آن تناول می فرمود، می شنیدیم. یعنى در جلوى پیامبر صلى الله علیه وآله وسلم گوشت سردست مسموم با حضرت سخن گفت و ایشان را از سمى بودن خود مطلع کرد

با توجه به مخدوش بودن نظریه‌ای که بالا نسبت به مسموم بودن در جنگ خیبر از سوی برخی علمای اهل‌سنت ذکر شد باید گفته شود لازم است علمای اهل‌سنت به حدیثی که محمد بن اسماعیل بخارى و مسلم در صحیحین معتبرترین کتب اهل‌سنت که مورد اتفاق غالب آن‌هاست توجه داشته باشند:

عایشه گفته است در دهان رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم در زمان مریضى ایشان به زور دوا ریختیم، پس با اشاره به ما فهماندند که به من دوا نخورانید، ما با خود گفتیم این از آن جهت است که مریض از دوا بدش می آید و وقتى حضرت بهتر شد، فرمودند: آیا من شما را از این که به من دوا بخورانید نهى نکردم ؟ پس فرمودند: باید در دهان هر کسى که در این خانه است، در جلوى چشم من دوا ریخته شود؛ غیر از عباس که او شاهد ماجرا نبوده است.

و اما چند سوال 🤌 ¹ - اولین ابهامی که وجود دارد این است که چگونه دو نقل متفاوت و متعارض در صحیح بخاری را حل می‌کنند؟ همانطور که در «کتَاب الْمغَازِي، باب مرَضِ النبی صلی الله علیه وآله و وفاَته» نقلی مطرح کرده مبنی بر مسموم شدن حضرت در جنگ خیبر و در «کتَاب الْمغَازِي، باب مرَضِ النبی صلی الله علیه وآله ووفاَته و کتَاب الطِّب، باب اللَّدود و کتَاب الدیات، باب القْصاصِ بین الرِّجالِ والنِّساء فی الْجِرَاحات» نقلی دیگر ذکر کرده مبنی بر مسمومیت در روزهای آخر حضرت! این تعارض را ایشان چگونه حل میکند با وجود قول به اعتبار بسیار بالای صحیح بخاری و صحت هر دو نقل آن ؟ ² - قرآن کریم می‌فرماید:

و ما آتاکُم الرَّسولُ فَخُذُوه و ما نَهاکُم عنْه فَانْتَهوا ۷/حشر

هر دستورى که رسول به شما داد اطاعت کنید و از هر گناهى نهیتان کرد آن را ترك کنید. که طبق این آیه شریفه اگر پیامبر اکرم ( صلی الله علیه وآله ) نهی از عملی نمایند بر همگان واجب است از آن علم دوری کنند و در غیر اینصورت دچار عذاب الهی خواهند شد بنابراین باید پرسید چرا عایشه و افرادی که در آنجا حضور داشتند، حرف پیامبر را گوش نکردند و على رغم نهى آن حضرت، دارو را با زور در حلق آن حضرت ریختند؟! آیا این عملشان مخالفت با این آیه شریفه به شمار نمی‌آید؟! ³ - طبق نقل بخاری و مسلم پیامبر بعد از این که به هوش آمدند دستور فرمودند به همه آنها که به زور به حضرت دوا داده بودند، از همان دوا بخورانند غیر از عمویش عباس! سوال این است که دلیل این دستور پیامبر چه بوده است؟ آیا وجود مقدس و مطهر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله که حتی به اعتقاد اهل‌سنت هم صاحب عصمت هستند؛ العیاذ بالله از روی لج بازی و صرفا به دلیل ناراحتی از مزه دارو دستور فرمودند که در قبال اینکه به ایشان دارو خورانده شده بنابراین به همه اطرافیان دارو خورانده شود؟ با این تفاصیل باید براى مظلومیت آقا رسول الله صلى الله علیه وآله وسلم بیش از همه اشک ریخت که در میان امت خود بیش از همه مظلوم بوده است.