OLĒKA

فنجون چای رو گذاشت روی میز و گفت: «دختر، چرا اینقدر گل خشک می‌کنی لای کتاب؟ خودت می‌دونی که می‌گن انرژی خوبی نداره.» جواب داد: «هر گلبرگ خشک‌شده لای کتاب به تاریخی،‌ خاطره‌ای، مکانی، لبخندی، آدمی..‌.» نتونست حرفش رو ادامه بده. بهش گفت: «همین دیگه، اینجوری دلت می‌گیره هر بار که کتابی رو ورق می‌زنی.» زمزمه کرد: «خاطرت می‌مانَد، خاطرات می‌مانَد.»

Texting is cool, but what if we did a photoshoot instead?